Theater Boulevard onderzoekt waar iemand zich thuis voelt

33ste editie van het festival in Den Bosch kiest voor thema's in programering

Meer dan ooit richt Theaterfestival Boulevard zich op een specifiek thema in de programmering Het festival in Den Bosch onderzoekt de komende weken de vraag waar iemand zich thuis voelt.

Een wasmachine, droogtrommel, keukentafel en strijkplank. Koffiekopjes, ontbijtborden, fotolijstjes en bankstellen. Veel realistischer kan een decor niet zijn. Je waant je bij iemand thuis. In de keuken, achter de voordeur. En zoals bijna altijd bij theatervoorstellingen met een tot in detail nagebouwd huiselijk decor, gaat het niet om personages uit een chique elitaire bovenlaag, maar om ploeterende stakkers in een volkswijk. Mensen die zich vastklampen aan het bier in hun koelkast, de gehaktballen in het frituurvet en de aspirines in de badkamer. Hun huis is hun haven, het meubilair het ankerpunt in een chaotisch bestaan. En als dat gaat schuiven, weet je hoe laat het is. Dan is er geen redden meer aan, dan is het drama compleet.

De 33ste editie gaat vooral over de vraag waar iemand zich thuis voelt

Zowel in Imitation of Life, vanavond de Hongaarse openingsvoorstelling van Theaterfestival Boulevard in Den Bosch, als in Chasse Patate, de familievoorstelling van Studio Orka, die elf festivaldagen lang is te zien in de maisvelden rond de Wolfsdreef in Sint-Michielsgestel, speelt het secuur nagebouwde decor een hoofdrol. Wat er precies gebeurt is zonde om te verklappen. Maar in beide voorstellingen blijkt de geboortegrond van de personages net zo instabiel als hun gedrag.

In het geëngageerde Imitation of Life van de Hongaarse theaterregisseur en cineast Kornél Mundruczó (bij filmpubliek bekend van zijn in Cannes bekroonde drama White God) kijken we in de huurflat van een Roma, een weduwe met huurachterstand. Een ambtenaar van een incassobureau raakt na een uitzettingsbevel in gewetensnood, wanneer hij hoort dat haar enige zoon zich hoereert in een hotel, om aan het Roma-stigma te ontsnappen.

Meer dan in eerdere jaren kiest Viktorien van Hulst, artistiek en zakelijk directeur, voor thema's in de programmering

Onbewoonbaar verklaard

In het even hilarische als ontroerende Chasse Patate (8+) - een wielerterm voor een vruchteloze ontsnappingspoging - zien we hoe broer en zus het vervallen sportcafé van hun overleden ouders proberen te redden van de ondergang. Ze hebben zo hun redenen om vast te houden aan huis en haard, hoe vaak ook onbewoonbaar verklaard. Maar dan stuift een dochter van een vroegere wielercoureur langs en borrelt oud zeer op. Een liefdevol geplakte Frozen-pleister blijkt niet meer te volstaan.

Beide voorstellingen staan niet voor niets groot op het affiche van het hoofdprogramma van Boulevard. Meer dan in eerdere jaren kiest Viktorien van Hulst, sinds tweeënhalf jaar artistiek en zakelijk directeur, voor thema's in de programmering. De 33ste editie, tot en met 13 augustus, gaat vooral over de vraag waar iemand zich thuis voelt, in welke omgeving, in welk lichaam? In hoeverre valt je identiteit samen met je geboortegrond? Vlucht je daar naar terug of probeer je je ervan los te komen, hoe pijnlijk ook? In Chasse Patate is een tweestrijd voelbaar tussen broer Jules (Titus De Voogdt) die weg wil van dat café met zijn vergane glorie en verstikkend verdriet en zus Alice (Janne Desmet), die haar herinneringen aan het interieur van hun ouderlijk huis heeft gekluisterd.

Opvallende rol voor identiteit en geboortegrond

Ook in andere voorstellingen spelen identiteit en geboortegrond een opvallende rol. In de solo Woman van het Deense dansgezelschap Himherandit (3 en 4/8) verkent trans-performer Danni Mariblanca met tederheid en spierkracht zijn verhouding tot vrouwelijkheid. In de Boulevard-serie nieuwe makers danst de Syrische balletdanser Ahmad Joudeh een dialoog, getiteld Grenzeloos (6/8) met de Colombiaans-Nederlandse bariton Michael Wilmering en de Japanse pianist Kanako Inoue. Joudeh kreeg bekendheid in Nederland toen Nieuwsuur hem in een Palestijns vluchtelingenkamp in Damascus portretteerde voor de korte televisiedocumentaire Dance or Die en het Nationale Ballet hem naar aanleiding daarvan in 2016 naar Nederland haalde.

In diezelfde nieuwemakers-serie onderzoekt de jonge Nederlands-Tanzaniaanse mezzosopraan Nienke Nillesen in haar afstudeersolo Masai (4 en 5/8) de relatie met haar vader, stamhoofd van de Masai, en stuit daarbij op 32 (!) halfbroertjes en -zusjes. Ze moet zich zien te verhouden tot de daar geldende tradities, hoe Nederlands opgevoed ook; zoals het verbod op het afknippen van de pinknagel.

Speech

Omdat vragen rond identiteit, thuis voelen en geboortegrond deze editie centraal staan, heeft Van Hulst schrijver en jurist Murat Isik (40) gevraagd het festival vandaag met een speech te openen. Isik is een Nederlander van Turkse herkomst, of preciezer (ook dat luistert nauw): Isik is Zaza en behoort tot een van oorsprong Perzisch volk in Turkije. Drie maanden geleden verscheen Isiks tweede boek, Wees onzichtbaar, een lovend ontvangen coming-of-ageroman, geïnspireerd op zijn jeugd in de Bijlmer en zijn strijd met een tirannieke vader. Grote kans dat hij vandaag gaat citeren uit een van zijn 600 gedetailleerde pagina's over opgroeien in een onveilige wereld, fraai ingekleurd met menselijk meubilair uit een verloederende Bijlmer, een onvoorspelbaar gezin en een meedogenloze brugklas. Want net als voor Imitation of Life en Chasse Patate geldt voor Wees onzichtbaar: zonder slijk geen leven.

Theaterfestival Boulevard: 3 t/m 13/8 op diverse locaties in en om Den Bosch.

Voorstellingen

De 33ste editie van Theaterfestival Boulevard telt ruim 100 verschillende voorstellingen en concerten, waaronder de Nederlandse première van Superleuk, maar voortaan zonder mij (9 t/m 12/8) van theatercollectief Wunderbaum. Boukje Schweigman presenteert haar woordeloze première van For the Time Being ( 3 t/m 12/8), met Slagwerk Den Haag. En de Waalse theatermaker Fabrice Murgia voert zijn publiek in Black Clouds (11 en 12/8) naar de krochten van het internet.