© Dmirty Shakhin

Goos Meeuwsen misschien wel de beste Nederlandse clown

Theater

Met klassiekers als (niet) uitglijden over een bananenschil toont Meeuwsen zijn klasse als clown. Is een act te riskant, dan bouwt hij een gitaaract uit tot slapstick-met-verdwenen-plectrum.

Hij is een van de beste Nederlandse clown characters of misschien wel de beste: Goos Meeuwsen. Met zijn warrige haarbos in een kuif haalt hij als een domme August voortdurend slimmigheidjes uit, alsof hij ze ter plekke verzint. Van klassiekers als (niet) uitglijden over een bananenschil maakt hij een topnummer. Met zijn Braziliaanse vrouw Helena Bittencourt, een grappige en zwoele acrobaat die hij kent van de circusschool in Montréal en hun periode bij Cirque du Soleil, toert hij inmiddels over de wereld.

Van ieder slippertje op de natte vloer maakt hij een vette knipoog richting publiek door er hilarisch mee te dollen

Hoop! Cirque de la Liberté

Hoop! Cirque de la Liberté

Theater

24/6, ASM-Haven, Arnhem. Aldaar t/m 9/7.

Maar iedere zomer bivakkeert hij in zijn geboortestad Arnhem om samen met Bittencourt, haar muzikale broer, een paar collega-acrobaten en drie Arnhemse jazzmusici een buitenvoorstelling te maken op een goed verstopt, rafelig plekje aan de Rijn, de vroegere ASM-haven. Het water staat dit keer lager dan ooit, maar van boven komt meer miezer dan verwacht, in ieder geval tijdens de première vorige week van HOOP! Cirque de la Liberté. En dan is het maar goed dat Meeuwsen zo gevat kan reageren en zo goed kan improviseren. Van ieder slippertje op de natte vloer maakt hij een vette knipoog richting publiek door er hilarisch mee te dollen. Is het te gevaarlijk om acrobaat Raphael P. (in een watervlugge en ongrijpbare 'ik-ben-er-wel-en-ik-ben-er-niet'-rol) aan een stellage de lucht in te hijsen, dan bouwt Meeuwsen een gitaaract uit tot slapstick-met-verdwenen-plectrum. Zo regisseert hij voortdurend de artiesten om hem heen en staat daarbij dit keer zelf meer op de voorgrond dan in eerdere jaren. Misschien omdat de groep kleiner is: geen zes, maar vier artiesten. Des te meer valt zijn klasse op als clown. Zijn op-ponent is een wit geschminkte Pierrot (Joachim Ciocca), die zich als betweter en alleskunner overal tussen wringt, zelfs als Meeuwsen en Bittencourt in bed rusten.

Een echte verhaallijn kent HOOP! Cirque de la Liberté niet, al geeft de organisatie er graag een motto aan: meer vrijheid en verdraagzaamheid graag. Dat vloekt leuk met de slapstickwedstrijdjes van ruzies en schijngevechten op het podiumpje, tegen het idyllische decor van een groene oever. Het ontroerendste moment komt van de mascotte van Cirque de la Liberté, een giga-opblaasolifant. Het beest wordt het te kleine podium opgeduwd en zakt zielig door zijn hoeven. Later herrijst hij fier, in de natuur. Daar hoort hij, niet op een paar vierkante meter om een kunstje te doen en applaus te halen.