Een scène uit Een tip van de sluier.
Een scène uit Een tip van de sluier. ©

Een tip van de sluier is muzikaal fantastisch, de spreekteksten kunnen beter

Theater (muziektheater) - Een tip van de sluier

Muzikaal gezien een fantastisch theaterconcert, waarin Lennaert Nijghs liedjes soms als nieuw klinken. De teksten tussendoor hadden beter gekund, de regie strakker en de informatie origineler.

Een tipje van de sluier

Muziektheater
Door MBN Productions en Senf Theater
regie en concept: Aike Dirkzwager
28/11, Stadsschouwburg Haarlem. Tournee t/m 16/3

De Zee. Het Spaarne. Boten. Varen. Tranen. Water moet de rode draad zijn geweest in het leven van de Haarlemse tekstschrijver Lennaert Nijgh, want in veel van zijn teksten komt het voor. Onsterfelijk geworden door nummers als Pastorale, Malle Babbe, Avond, Het Land van Maas en Waal en Welterusten, meneer de president. En toch te vroeg gestorven, in 2002, na een weerbarstig leven van drank, drugs, nachtenlang de hort op, vele liefjes, boot en poezen. Zijn hele leven heeft Nijgh poezen gehad, Meneer, zo heette zijn laatste kat. Toen Meneer was gestorven, hield Nijgh het kort daarna ook voor gezien.

Na zoveel jaar word je in het theater opnieuw geraakt door Nijghs teksten over visioenen van sprookjesachtige liefdesnachten

Vier muzikanten en vier zangers hebben nu Een tip van de sluier gemaakt met het Nijgh-repertoire als basis: Jim de Groot (zoon van Nijghs artistieke kompaan Boudewijn de Groot), Josee Koning (Nijghs derde vrouw), Izaline Calister en Sjors van der Panne. Muzikaal gezien een fantastisch theaterconcert, waarin Nijghs teksten van verrassende nieuwe arrangementen worden voorzien en de liedjes soms als nieuw klinken. Welterusten, meneer de president: hardrock, Verdronken vlinder: lief luisterliedje, Pastorale: brutale omkering van de man-vrouwrollen, Het Spaarne: weergaloos mooie tekst. Josee Konings loepzuiver gezongen Brel-vertaling Liefde van later brengt ontroering op het podium en in de zaal.

Tussendoor worden anekdotes verteld over Nijgh. Dan wordt Een tip meer een familiefeestje. Die spreekteksten hadden beter gekund, de regie strakker en de informatie origineler. Aan de andere kant: na zoveel jaar word je in het theater opnieuw geraakt door Nijghs teksten over visioenen van sprookjesachtige liefdesnachten en de geur van vers brood en honing daarna.