Tv-recensie: Probleem van traditionele televisie is niet creatieve armoede, maar productionele armoede
© de Volkskrant

Tv-recensie: Probleem van traditionele televisie is niet creatieve armoede, maar productionele armoede

TV-recensie Julien Althuisius

Het zijn de fantasieloze kopieën van kopieën van tv-formats die de kijker in de armen van Netflix en YouTube drijven.

Begin deze week zei Omroep Max-baas Jan Slagter op NPO Radio 1 dat lineair tv kijken weer helemaal in is. Slagter deed die uitspraak op basis van de indrukwekkende kijkcijfers van de finale van Heel Holland Bakt, waar 3,4 miljoen mensen naar keken. 'Iedereen die maar over ons heen buitelt met de Netflixen en weet ik veel wat,' verwees Slagter naar de inmiddels bekende streamingdiensten die een bedreiging vormen voor traditionele televisie, 'maar als je kijkt naar Boer Zoekt Vrouw, naar Wie Is De Mol; [voor] dit soort evenementen zitten mensen gewoon thuis op de bank.'

Voor grote evenementen, nieuws, sport en dus ook goed gemaakte programma's als Heel Holland Bakt vormen Netflix en de zijnen geen bedreiging

Hoewel Slagters bewering dat lineaire televisie weer helemaal terug is een beetje doet denken aan een klimaatdeskundige die na een nachtje vorst zegt: 'Zie je, wat nou global warming?', heeft hij ergens wel een punt. Voor grote evenementen, nieuws, sport en dus ook goed gemaakte programma's als Heel Holland Bakt vormen Netflix en de zijnen geen bedreiging: die programma's moét je gezien hebben, want iedereen heeft het er de volgende dag over. De lineaire televisiekijker is helemaal niet dood. Hij is springlevend en heeft honger. Fijn.

Het probleem zit hem in het menu dat hem wordt voorgeschoteld. Afgelopen week begon een hele zwik nieuwe televisieprogramma's. Op dinsdag op RTL4: een nieuw seizoen van Het Perfecte Plaatje, waarin BN'ers blablabla foto's maken blababla. Op woensdag op SBS6: nieuw seizoen Talenten Zonder Centen waarin Nick en Simon en Kees Tol gedropt worden in het buitenland waar ze niet bekend zijn en zou het ze lukken om blablabla. Daarna, op dezelfde zender: Keep It Cool, waarin BN'ers moeilijke vragen en behendigheidsopdrachten krijgen en hun hartslag zo goed mogelijk onder controle blablabla. Gisteravond begon een nieuw seizoen van Chantal Blijft Slapen - bij BN'ers natuurlijk, die we toch al zo weinig zien.

Omroepbazen en programmadirecteuren kiezen keer op keer voor 'bewezen' succes in plaats van oorspronkelijkheid en kwaliteit

Aansluitend: de eerste aflevering van Gordon Gaat Trouwen...Maar met wie?, waarin Gordon - die al programma's over alles gemaakt heeft - gaat trouwen met iemand die hij niet kent. Omdat het kan, omdat het moet.

Het zijn dit soort fantasieloze lopendebandfabrikaten die de televisiekijker in de armen van Netflix, YouTube en andere platforms drijven. Kopieën van kopieën van een origineel dat ooit goed scoorde, maar die nu alleen nog maar gemaakt worden in de hoop dat ze het net zo goed doen als hun voorgangers. Het probleem van traditionele televisie is niet creatieve armoede - in Nederland weten we heus wel hoe we een televisieformat moeten bedenken - maar productionele armoede. Omroepbazen en programmadirecteuren kiezen keer op keer voor 'bewezen' succes in plaats van oorspronkelijkheid en kwaliteit, wat weer invloed heeft op diegenen die nieuwe televisieprogramma's moeten bedenken. Draai lang genoeg rondjes in die cirkel en je krijgt het liefdeloze televisielandschap van nu.

Op NPO Radio 1 zei Slagter naar aanleiding van het succes van Heel Holland Bakt: 'Dit is het bewijs dat we lineair kijken nog heel serieus moeten nemen.' Doe dat dan ook.