©

Deelnemers Sorry voor alles zien hoofdrol in eigen Truman Show als een droom

TV-recensie Haro Kraak

Een maand lang stiekem door camera's worden gevolgd; sommige mensen vinden het gek genoeg prachtig.

Toen ik als 12-jarige voor het eerst The Truman Show zag, was ik behoorlijk van slag. Zou het niet kunnen, dacht ik met dweperige tienervrees, dat ik óók het nietsvermoedende middelpunt was van een realitysoap? Dat alle mensen om mij heen slechts figuranten waren en al mijn vrienden acteurs? Dat ik voortdurend door een miljoenenpubliek werd bekeken?

Aan deze paranoïde en, toegegeven, nogal narcistische waan moest ik denken toen ik de afgelopen weken naar Sorry voor alles (AvroTros) keek, zaterdagavond op NPO 1. In dit van oorsprong Vlaamse format, dat onlangs een Emmy won, wordt een kandidaat een maand lang met verborgen camera's gefilmd, terwijl zich vreemde, in scène gezette situaties voordoen.