A Weekend in Paris.
A Weekend in Paris. © Nicola Dove

De Volkskrant tv-selectie voor vrijdag 9 februari

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

Olympische Spelen opening
NPO 1, 11.50 uur

Rechtstreeks verslag van de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen in het Olympic Stadium in het Zuid-Koreaanse Pyeongchang. Met optredens van Koreaanse popsterren en de opening door president Moon Jae-in.

Pyeongchang vandaag
NPO 1, 18.00 uur

De komende weken zullen presentator Herman van der Zandt en oud-schaatser Bart Veldkamp aan het begin van de avond terugblikken op de sportdag met samenvattingen en reportages. In aflevering één een terugblik op de openingsceremonie.

Levende rivier
NPO 2, 19.25 uur

In deze reportage volgen we natuurfilmer Ruben Smit (De Nieuwe Wildernis) tijdens een kanotocht over de Rijn, van Lobith tot de Noordzee. Smit treft de weidebeekjuffer, de kamsalamander, de purperreiger en de zeearend op zijn pad.

Verborgen verleden
NPO 2, 21.05 uur

De familie van cabaretier Richard Groenendijk komt van de Zuid-Hollandse eilanden, waaronder Goeree-Overflakkee. Bij de speurtocht naar zijn stamboom ontdekt Richard een verband tussen zijn voorouders en heksenvervolgingen.

Guns N' Roses
Arte, 21.45 uur

Het verhaal van de beroemde hardrockband Guns 'N Roses, opgericht in het Los Angeles van 1985. Onder anderen zanger Axl Rose en gitarist Slash vertellen over het tumult rond de band en hun escapades tijdens tournees.

The Graham Norton Show
BBC 1, 23.35 uur

Graham Norton ontvangt actrice Saoirse Ronan, die een Oscar-nominatie op zak heeft voor haar hoofdrol in Ladybird. Ook acteurs Eric McCormack en Debra Messing schuiven aan om te vertellen over de revivial van hun serie Will & Grace.

A Weekend in Paris (Roger Michell, 2013)
NPO 2, 23.00-00.25 uur.

Nick en Meg staan voor het Parijse hotel waar ze dertig jaar geleden hun huwelijk vierden. Zij ziet een bouwval, hij probeert er nog iets romantisch van te maken. Maar zij laat zich niet overtuigen en sleept hem mee naar een peperduur alternatief, waar ze tot zijn schrik de gigantische prestige suite krijgen; de Eiffeltoren bevindt zich zowat op het balkon en Tony Blair bracht er volgens het personeel twee nachten door. 'Als de lakens maar verschoond zijn', merkt Nick quasi-gelaten op.

Zo gaat het voortdurend in Roger Michells bitterzoete A Weekend in Paris: hij vindt dit en zij vindt dat. Ondertussen proberen ze van hun jubileumuitstapje te redden wat er te redden valt. Dat levert de ene tragikomische situatie na de andere op, waarbij je steeds probeert te ontdekken wat deze twee mensen eigenlijk bindt: liefde, wederzijdse afhankelijkheid, gedeelde herinneringen, de behoefte aan iemand om uit te schelden? Waarschijnlijk is het van alles een beetje.

In zijn uitgekiende scenario voert meesterschrijver Hanif Kureishi zijn zoektocht naar de essentie en houdbaarheid van het huwelijk telkens terug tot alledaagse situaties. Bijzonder dankbaar materiaal is het voor hoofdrolspelers Jim Broadbent en Lindsay Duncan, die dankzij Michells recht-door-zeeregie stralen. De acteurs zetten met zichtbaar genoegen hun tanden in het materiaal, zonder een karikaturaal ruziënd senioren- stelletje te worden. Hoogtepunt is de scène waarin Meg, Nick en Nicks oud-student Morgan (Jeff Goldblum) het klassieke dansje uit Jean-Luc Godards Bande à part (1964) nadoen. Het plezier van de acteurs is zo aanstekelijk, dat je bijna zelf gaat meedansen.

Shame (Steve McQueen, 2011)
Canvas, 21.15-22.55 uur.

Sommigen ervaren het één keer per dag, anderen één keer per maand, maar de New Yorkse yup Brandon (een mooie rol van Michael Fassbender) staat altijd aan. Toch is cineast Steve McQueen (Hunger, 12 Years a Slave) er in zijn tweede film niet op uit een realistisch verslag van een seksverslaving te geven; veeleer portretteert hij krachtig en rauw een gespleten ziel. Die wordt doeltreffend blootgelegd in vaak minutenlange takes vol sociaal ongemak. Bijvoorbeeld (en met name) tussen hem en zijn extraverte en evenzeer getroebleerde zus, een prachtrol van Carey Mulligan.

Of ik gek ben (Frank Lammers, 2016)
NPO 3, 22.05-23.45 uur.

Als hij nou eens zelf onder ogen zou zien wat hij heeft gedaan. Dan konden ze Benjamin in de tbs-kliniek tenminste verder helpen. Maar de jonge kunstenaar heeft geen schuld aan de gruwelijke gebeurtenissen waarvoor hij nu vastzit, vertelt hij zichzelf. Maar hij was zo ver heen dat hij zich niets meer van die noodlottige nacht kan herinneren.

Toen acteur Mike Weerts het boek Of ik gek ben van Michiel Stroink las, wilde hij het per se verfilmen. Hij benaderde Frank Lammers voor de regie en via crowdfunding werd de financiering grotendeels bij elkaar gehaald. Zelfs de distributie moest het team zelf regelen. In het eindresultaat blijven de 'gekken' vooral typetjes, die Benjamin van cynisch commentaar voorziet. Of ik gek ben gaat werken als het een thriller wordt. Zit Benjamin echt onschuldig vast of speelt zijn geheugen spelletjes met hem? Lammers onthult het beetje bij beetje. Dat doet hij in flashbacks, die net zo goed herinneringen aan een episch feest zouden kunnen zijn. Drugs, gekte, seks, kunst of een delirium: in Of ik gek ben lopen ze slim in elkaar over.