Dans la cour is een melancholieke tragedie
© Bart Koetse000

Dans la cour is een melancholieke tragedie

DVD-tip


****
Regie: Pierre Salvadori (2013, 97 min.)
Distributie: Remain In Light

Catherine Deneuve is niet de kasmagneet van weleer. De actrice, 71 inmiddels, heeft nog volop werk - ze maakt zo'n drie films per jaar - maar slechts een deel daarvan gaat de Franse grens over. Mede omdat Deneuve niet schroomt voor kleine films te kiezen, van buiten Frankrijk onbekende regisseurs en met onbekende medespelers. Films bovendien waarin ze rollen speelt van vrouwen van haar daadwerkelijke leeftijd - die toch niet heel veel voorkomen in de filmwereld.

Lang lijkt Dans la cour een luchtige komedie, maar ongemerkt wordt het meer en meer een melancholieke tragedie over doel- en zinloosheid

Dans la cour is zo'n kleine film. Maar best een fijne. Deneuve is erin een ouder wordende vrouw die worstelt met haar nieuwe bestaan als individu aan de rand van de samenleving. Ze vindt een zielsverwant in de door haarzelf aangenomen conciërge, het eigenlijke hoofdpersonage van de film: een depressieve popster die van het ene op het andere moment het podium, en het leven dat daarbij hoort, vaarwel heeft gezegd en vrede lijkt te hebben gevonden in zijn nieuwe anonieme bestaan.

Lang lijkt Dans la cour een luchtige komedie, maar ongemerkt wordt het meer en meer een melancholieke tragedie over doel- en zinloosheid. Deneuve en haar medespeler Gustave Kervern als conciërge Antoine slagen er bewonderenswaardig goed in deze transformatie te dragen. Zonder daarbij in de uit Hollywood bekende clichévalkuilen te trappen. Een acteerprestatie van formaat die nog maar eens aantoont hoe groot Deneuve nog altijd is.