Zweden hapt slechts naar baas Canada

De revolutie in het vrouwenijshockey werd in een rode muur gesmoord. Canada, het trotse esdoornblad op de borst, was in de finale van het olympische toernooi veel te sterk voor Zweden (4-1)....

Canada liet zich dat gisteravond niet gebeuren. De ploeg controleerde de wedstrijd alsof het een klusje betrof op maandag, wasdag. Zweden, de eerste ploeg van buiten Noord-Amerika die sinds 1990 een grote finale haalde, trachtte te bijten, maar het was niet meer dan happen naar de baas.

De uitslag was minimaal in overeenstemming met de macrocijfers van deze relatief kleine vrouwensport. In Canada, het moederland van ijshockey met zijn veertienduizend hockeyrings, staan 65 duizend vrouwen op de ledenlijst.

In Zweden zijn er volgens de cijfers van de internationale federatie IIHF maar 3099 van die andere sekse die aan deze daar immens populaire sport doen.

Bij de Canadese vrouwen wordt ijshockey met de paplepel ingegoten. Neem Gillian Apps, de maakster van het openingsdoelpunt in de finale. Zij heeft een vader (Syl) die 727 wedstrijden in de NHL, de Noord-Amerikaanse profcompetitie, speelde. Grootvader, ook Syl genaamd, werd in 1961 opgenomen in de Hockey Hall of Fame.

Dat soort stoere meisjes, vaak ook aangespoord door sportieve broers, speelt in Canada ijshockey. De beste van allemaal is Hayley Wickenheiser. ‘Wick’ treedt tijdens de Spelen op in tv-commercials voor een hamburgerketen.

Ze heeft een grote naam, omdat ze als enige vrouw ter wereld in een serieuze mannencompetitie heeft meegespeeld en gescoord. De Canadese speelde twee seizoenen bij Kirkummi Salamat, in de Finse tweede en eerste divisie.

De vrouw uit Saskatchewan, de beste aanvaller en MVP van het toernooi in Turijn, is feller en sneller dan de anderen. Ze schaatst en hockeyt als een man. Maar al zou ze willen, Wickenheiser mag niet checken als een man.

De body-check, de soms verbijsterend harde tackle in het ijshockey, is in de vrouwentak wegens het risico voor borstkneuzingen verboden. Als tegenwicht voor die verzachtende factor wordt er door de vrouwen geweldig met de stick gepookt en gezwaaid.

Voor nog meer bescherming zorgen de getraliede vizieren op de helmen. De mannen doen het in hun veel hardere spelvariant met een plastic beschermkapje. Voor vrouwen wordt dat, om de kin en het gebit te beschermen, onvoldoende geacht.

IJshockey was lang een volledig mannendomein. De zucht naar emancipatie, de grote bonden krijgen dat voorgeschreven door het IOC, heeft de vrouwen ten slotte hun kans gegeven.

Sinds 1990 wordt er een vrouwen-WK gehouden. In 1998 mochten zes vrouwenteams voor het eerst aantreden op de Olympische Winterspelen, van Nagano. Canada, al vier keer op rij wereldkampioen, werd in de finale verrast door de VS, de enige serieuze tegenstander in het veld.

In 2002 waren, in Salt Lake City, de rollen omgekeerd. Canada herstelde de formele orde. Het maakte het toernooi tot een publicitaire stunt en een trekker van formaat.

In Italië ging het lange tijd slechts over de zwakte van het vrouwentoernooi. Canada walste in de groep over Zweden heen (8-1) en ging met de doelcijfers 42-1 over naar de finale. Gastland Italië was veel te zwak en kreeg in vijf duels 48 goals tegen.

De redding van het vrouwenijshockey kwam vooral op naam van Zweden dat in de halve finale tegen de VS de voorspelbaarheid van het olympisch toernooi in duigen liet vallen. In eigen land werd dat vrijdag door 2,2 miljoen kijkers goedkeurend bekeken tijdens een rechtstreekse uitzending.

De bierbrouwers wreven zich in de handen voor de maandagse omzet. Het werd een slap avondje, met de vinger op de afstandsbediening voor een beter programma.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden