Zweden geen schim van topploeg van weleer

Als krakend signaal van de rampspoed die het Zweedse voetbal zo in zijn greep heeft, brak gisteren het volkslied voortijdig af....

Een kwartier na het begin, hij had al twee vrije trappen scherp ingeschoten, landde de ervaren spits Kennet Andersson bij een kopduel met de Turk Alpay verkeerd op de rechterenkel. Het kekke grijze schoentje van Puma gaf geen enkele steun en het gewricht zwikte angstwekkend.

Na de verzorging kwam de lange Zweed met de hoge pijngrens nog terug in het veld, maar hij was nimmer meer de man om wie het complete spel van het nationale elftal al zoveel jaren scharniert. Na rust verkoos de onmisbare bijter het ijsbad in de kleedkamer. Hij kon niet meer.

Het zou geen gedurfde stelling zijn te beweren dat Zweden met Andersson van het armzalige Turkije zou hebben gewonnen. Zoals een fitte Kamark, een Schwarz zonder rugpijn en een werkelijk van zijn beenbreuk herstelde Henke Larsson - hij startte in de basis maar ontbeerde duidelijk wedstrijdritme - ook zouden hebben bijgedragen aan een andere uitslag dan de drakerige 0-0 die op het scorebord bleef staan.

Door dit resultaat is Italië definitief geplaatst voor de kwartfinales. Zonder Andersson, met stopper Björklund de laatste overblijver van de bijzondere ploeg van het EK ('92) in eigen huis, zal Zweden in de slotwedstrijd in Eindhoven nauwelijks een kans hebben tegen de ploeg van Dino Zoff.

De pijnlijke afgang van de Bolognese schutter - wie zijn enkel zag knakken, zal niet op hem rekenen voor maandag - was daarom illustratief voor de mindere tijden in het Zweedse voetbal. Na het luid bejubelde brons op het WK van 1994 is het team uit de internationale top weggevallen.

De grote eindronden van '96 en '98 werden misgelopen, maar bij de hernieuwde kennismaking met de wereldtop, Euro 2000, is het nieuwe team door de vele blessures, de afzegging van sterspeler Zetterberg en vooral door een aanwijsbaar gebrek aan kwaliteit rijp voor een vroege uitschakeling.

Gisteren was de hoop voor een internationale doorbraak gevestigd op de jonge Fredrik Ljungberg. 'Hij heeft in het nationale elftal eindelijk de rol gekregen die hij wilde, kort achter de spitsen, in de punt van ons diamant-systeem. Nu moet hij het laten zien', sprak oud-international Ralf Edström voor aanvang in de catacomben van het stadion dat hij zo goed kent.

Volgens Edström, in de jaren zeventig bij PSV de man met het gouden hoofd, zou Ljungberg de 'Brolin van nu' horen te zijn. Tomas Brolin was de begaafde dribbelaar die in het voorbije decennium, samen met de spitsen Dahlin en Andersson voor de internationale topproductie van negentig goals zorgde. Op het WK van '94 was Zweden met vijftien doelpunten de productiefste ploeg.

Ljungberg, zo kon gisteravond vastgesteld worden, is nog lang geen Brolin en de vraag is of hij dat ooit zal worden. De rossige draver struikelde veel over de bal, leek niet pijlsnel en maakte duidelijk waarom hij bij zijn club Arsenal meestal slechts de invaller voor Overmars is.

Slechts één keer had hij een beslissende actie in de benen. Op slag van rust sloop hij na een scherpe pass van Mjällby het strafschopgebied binnen, de bal maar matig controlerend. Juist voor de Zweed wilde schieten, tikte de Turk Suat diens zwaaibeen aan. De uit balans geraakte Ljungberg maaide in het luchtledige en ging tegen het gras.

Scheidsrechter Jol zag in de valpartij geen strafschop. Een kostbare fout, temeer daar Suat in het geval van een bestraffing met een tweede gele kaart van het veld zou zijn gestuurd. Bovendien stond Andersson nog in het veld en die had de buitenkans van elf meter niet aan zich voorbij laten gaan.

Het duel had het breekijzer van een doelpunt juist zo nodig. Toen dat door de onmacht van beide ploegen uitbleef, werd Zweden - Turkije, zeker in de tweede helft, een tactisch misbaksel, met lappen veld die ongebruikt bleven en hijgende spelers die geen moment konden waarmaken de beteren van Europa te zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden