Zuid-Korea bevestigt reputatie als voetbaldwerg

Hoe groot zijn de 'kleintjes' in de WK-groep van Nederland? Mexico en Zuid-Korea speelden zaterdag in de eerste helft 'dwergenvoetbal'....

Van onze verslaggever

John Volkers

LYON

De beste Aziatische ploeg van de laatste jaren bevestigde in Lyon zijn internationale reputatie van lilliputter. Ook na de nederlaag van 3-1 tegen Mexico moet Korea wachten op zijn eerste zege in de eindronde van een wereldkampioenschap.

Die kan wel eens uitblijven tot 2002, wanneer het WK-circus Korea zelf aandoet. Dat toernooi op eigen bodem (en op die van rivaal Japan) is het einddoel van het project van coach Bum-Kun Cha. Het tactisch besef van de Koreaanse Kaiser heeft voorlopig weinig kunnen veranderen aan de status van de Koreanen.

Cha had al voorspeld dat zijn ploeg minder goed zou zijn dan het elftal van 1994 dat Bolivia en Spanje een gelijkspel afdwong en het grote Duitsland een angstige tweede helft deed beleven. Korea kwam toen terug van 0-3 naar 2-3. Oplevingen zoals in Dallas zaten er tegen de Mexicanen, ondanks een vroege en fortuinlijke voorsprong, niet in.

Toen Zuid-Korea in de 28ste minuut het geluk van een van richting veranderde vrije trap van Ha had geïncasseerd, was het kort daarna al gebeurd met het pinnige vertoon van de Aziaten. Seok-ju Ha, de Roberto Carlos van het Japanse Cerezo Osaka, draaide met links zijn vrije trap via het hoofd van de Mexicaan Davino achter doelman Campos.

Kort nadat Ha uitgefeest was - hij vierde die dag ook de eerste verjaardag van zijn zoon - besprong hij Ramirez van achteren. Het werd de eerste, directe rode kaart van het WK, voor de zoveel besproken tackle van achteren. De Oostenrijker Benkö kon niet anders dan de Koreaanse karateka op de zwaarst mogelijke manier bestraffen. Ramirez speelde voor het eerst in de wedstrijd geen toneel.

Met tien man raakte Korea zijn hoofd kwijt. Cha: 'De straf voor Ha heeft ons zeer benadeeld.' Zijn ploeg kon geen balbezit houden en toen Mexico na rust, door een gewaagde zet van coach Lapuente, met twee aanvallers extra ging opereren, stortte het Koreaanse verweer in als de won in de Aziatische muntcrisis.

De ploeg ging in het eigen strafschopgebied verdedigen. Zelfs de zeer ervaren libero Myung-bo Hong, bezig aan zijn 95ste interland, kon niet voorkomen dat de ene na de andere Mexicaan voor doelman Kim opdook. De 1-1 ontstond uit een klutssituatie waarbij invaller Pelaez van dichtbij mocht inschieten, toen Yoo fout opruimde.

Bij de 2-1 en 3-1 van Hernandez stond ook doelman Kim te schutteren. Bij de derde tegengoal maakte hij de klassieke keepersfout even lichtjes te huppen voor de duik. Zijn val naar de hoek kwam daardoor tienden van seconden te laat. De Koreaanse mentaliteit was toen al genadeloos aan de kaak gesteld.

Wat naast dat gebrek aan zelfvertrouwen vooral tegenviel bij de eerstvolgende tegenstander van Nederland (zaterdag in Marseille) was de gebrekkige fysieke kracht. Korea speelde als een stukje opwindspeelgoed. Het liep verschrikkelijk hard in de eerste minuten, maar toen de veer minder gespannen raakte was het maar flauw wat de Koreanen produceerden.

Het team had overigens zijn excuses. Van de aanvallers ontbraken door lichamelijk euvel de twee topscorers: Sun-hong Hwang (45 goals in 79 interlands) en Yong-soo Choi, de man die in twaalf WK-kwalificatieduels liefst negen keer het net vond. De bij Strassbourg geschoolde Seo bleef lang aan de kant en eenzame spits Do-hoon Kim kreeg kramp, toen Cha niet meer kon wisselen.

Het is maar de vraag of het Nederlands elftal zich zorgen moet maken over de terugkeer van de meest gereputeerde stamspelers. Slechts bij grenzeloze onderschatting kunnen de technische en fysieke plussen zonder resultaat blijven. Cha kondigde al een avondje verdedigen in Marseille aan.

Meer bedachtzaam zal Nederland moeten zijn op de verrichtingen van de Mexicanen. Zij hebben zaterdag, met het veroveren van de koppositie in groep E, zelfvertrouwen opgedaan. In de eerste helft leek het daar nog helemaal niet op. De Mexicanen zijn een beetje namaak-helden. Ze zien er uit als macho's maar trokken vlot het been terug, als de Koreanen moedig doch onbesuisd een duel aangingen.

Na rust kregen de Midden-Amerikaanse spelers een ander gezicht. Luis Hernandez, maar 1.75 bij 69 kilo, viel voor rust voornamelijk op door de zilveren kleurspoeling in zijn zwarte haar, maar toonde na de pauze zijn neus voor de juiste positie. Hij was bij het laatste Zuid-Amerikaanse kampioenschap blijkbaar niet voor niets topscorer.

Het opvallendst waren echter de passeerbewegingen van de met roodblauwe bowlingschoenen getooide linksbuiten Blanco. Hij hupte met de bal tussen de voeten geklemd tot twee keer toe tussen twee verdedigers door. De kangoeroe-truc zal door de Oranje-scouts Rab en De Ruiter met gulle lach vertoond worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden