Zuchten van bewondering voor een magnifieke proef

Tijdens een dressuurproef is het ten strengste verboden in de handen te klappen na een geslaagde pirouette of een piaffe die er zijn mocht of enig ander rumoer te verspreiden na een dijk van een passage....

Teeuwissen had de 36 voorgeschreven en exact omschreven onderdelen van de Grand Prix bijna voltooid. In de slotseconden van zijn proef gooide hij er nog maar eens een piaffe tegenaan, een verheven draf op de plaats. Op dat moment wilden de duizenden bewonderaars van Teeuwissen en zijn viervoeter Goliath het liefst hun handen blauw klappen. Zo'n piaffe, zo'n indrukwekkend staaltje van machtsvertoon in de uiterste verzameling, hadden ze een paard nooit eerder zien uitvoeren. Klappen mocht niet, want de voorstelling was nog niet ten einde, zuchten wel en dat deden de duizenden zo diep en intens, zo synchroon en orgastisch dat Teeuwissen, zo verklapte hij later, er kouwe rillingen van kreeg.

Na de proef kwamen de toeschouwers massaal overeind om Teeuwissen te huldigen en de jury aan te sporen nu eens scheutig te zijn met het toekennen van punten aan een lid van de Nederlandse ploeg. Scheutig waren de vijf scherprechters inderdaad, al viel Jan Peeters andermaal enigszins uit de toon, zó scheutig dat Teeuwissen met 1878 punten met stip steeg naar de tweede plaats in de individuele rangschikking, pal achter zijn leermeesteres Anky van Grunsven.

Voor de landenwedstrijd had Teeuwissens uitzonderlijke prestatie geen grote betekenis. Duitsland was toch al niet meer te achterhalen en de tweede plaats, al jaren vaste prik bij internationale kampioenschappen, liep geen enkel gevaar. Het enige wat Teeuwissen met zijn magnifieke voorstelling bereikte, was dat de achterstand op achttienvoudig Europees landenkampioen met negenentwintig punten kleiner was dan ooit.

Teeuwissen stond perplex, zoveel hoge cijfers had de leerling van Van Grunsven bij zijn internationale debuut niet verwacht. 'Ik weet niet wat ik zeggen moet', hakkelde hij. 'Dit is heel onwerkelijk', stamelde hij. En dan te bedenken dat zijn sterkste onderdelen nog moeten komen: de Grand Prix Special en de kür op muziek. Maar verder kijken dan zijn neus lang is, speculeren over de Europese titel, de Europese top verslaan, Van Grunsven achter zich laten, daar wilde de 28-jarige Nijmegenaar niet aan denken. 'Ik doe elke dag alleen maar mijn best, daarna zien we wel verder.'

Het is snel gegaan met Teeuwissen en zijn viervoeter Goliath. Een paar weken geleden maakten beiden naam in het kleine Nederlandse dressuurwereldje door in het niet minder kleine Brakkenstein de nationale titel te veroveren. Daarna leerde de internationale jury bij het CHIO van Aken man en paard kennen en waarderen als een combinatie die van wanten weet. En nu gloort ineens Europees zilver aan de einder, of misschien wel de voor Van Grunsven en Bonfire gereserveerde gouden plak.

Van Grunsven gunt haar leerling alle goeds ('als Arjen wint, win ik ook') en dat doet vanzelfsprekend ook Sjef Janssen, haar partner die Goliath kneedde tot de atleet die hij nu is. Maar hem de titel gunnen? Janssen gooide er in zijn ongerustheid maar een kwinkslag tegenaan. 'Als die gast geen fouten blijft maken, staat hij straks nummer één. En dat kunnen we toch echt niet hebben.'

Het moge hem tot troost strekken dat van een andere shooting star, Coby van Baalen, geen bedreiging meer uitgaat. De Brabantse berijdster van Ferro vermocht de jury gisteren niet te imponeren en moest het doen met een schamele 1783 punten. Vooralsnog staat ze negende, zondag kunnen per team slechts drie leden voor de afsluitende kür op muziek starten. Van Baalen moet het ergste vrezen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.