Tour de France

Zonder uitschieters boekt Kruijswijk zijn beste prestatie in een grote ronde

Steven Kruijswijk na afloop van de twintigste etappe van de Tour de France. Beeld ANP

En zo staat er zondag alweer een Nederlander op het ereschavot van de Tour de France in hartje Parijs. Een jaar na de tweede plek van Tom Dumoulin betreedt Steven Kruijswijk nu de trede voor de nummer drie, achter Tourwinnaar Egan Bernal en Geraint Thomas, beiden van Ineos, het vroegere Sky.

De 32-jarige Brabander stelde zijn positie zaterdag veilig in de door de Italiaan Vincenzo Nibali gewonnen laatste bergetappe, een wegens modderstromen in de Alpen meer dan gehalveerde rit van 59 kilometer naar Val Thorens. Het podium was zijn grote doel, nadat hij in 2018 vijfde in de Tour en vierde in de Vuelta was geworden.

Zaterdag wrikte zijn team Jumbo-Visma de nummer twee in het algemeen klassement, Julian Alaphilippe, uit de top van de rangschikking. Kruijswijks assistenten Laurens De Plus en George Bennett schroefden het tempo op de laatste klim van maar liefst 33 kilometer zo hoog op, dat de lieveling van het Franse publiek het moegestreden hoofd moest buigen. Hij duikelde naar de vijfde plaats. Missie volbracht.

Het voelde voor Kruijswijk als een triomf. Eindelijk was er de ontspanning na drie weken lang opperste concentratie en toewijding, vooraf gegaan door een minutieuze voorbereiding van maanden met het team. Hij glunderde zowaar, de in emoties doorgaans zo gelijkmatige modelprof. Hij voelde zich opgelucht, hij had zijn ambities niet onder stoelen of banken gestoken. ‘Het was een spannende Tour. Er waren vijf of zes jongens van hetzelfde niveau.’ Hij noemde Bernal de uiteindelijk verdiende winnaar. ‘Hij was de beste klimmer.’

Steven Kruijswijk. Beeld BELGA

Kruijswijks optreden in Frankrijk was al net zo gelijkmatig als zijn karakter. Degelijk en onverzettelijk. Nooit in paniek. Attent rijdend, bijna altijd voorin tussen de andere favorieten, met de handen vaak vast aan de buitenkant van het stuur.

Speldenprikken

Maar die ene aansprekende uitschieter – een etappezege, een gedurfde aanval zoals vorig jaar die veelgeprezen poging op weg naar de Alpe d’Huez – ontbrak. Heel even leek het erop op weg naar de Tourmalet, toen hij door De Plus en Bennett op sleeptouw werd genomen, Thomas afschudde en als derde boven kwam. Het oogde als het begin van een greep naar de macht. Maar daar bleef het bij, ook in de derde week, waarin hij zichzelf in een grote ronde vaak beter waant dan de concurrentie. Het bleef bij enkele speldenprikken. De zwaarte van de Alpenritten maanden tot voorzichtigheid, altijd is er de angst dat je een alles-of-niets poging moet bekopen.

Hagel en modderstromen stonden een ultieme krachtmeting in de twee laatste bergetappes in de weg. Maar het is de vraag of hij het verschil had kunnen maken als ze in de volle lengte waren uitgereden. Hij zei zaterdag zelf dat een wurgend what if hem niet bezighield. ‘Bernal en Thomas waren sterk. Het was moeilijk geweest om ze te verslaan. Je moet maar nemen hoe het komt.’

Met Kruijswijk trok nog een andere speler internationaal de aandacht: diens team. Met vier etappezeges – Mike Teunissen, de ploegentijdrit, Dylan Groenewegen en Wout van Aert – bewees Jumbo-Visma dat het strijden op meerdere fronten een ploeg niet voortijdig hoeft op te breken. Een ploeg als Ineos is daar beducht voor. Daar geldt maar één doel: de gele trui in Parijs. Kruijswijk is ervan overtuigd dat zijn ploeg de handschoen kan opnemen.

Maar juist nu hij zijn beste prestatie in de grootste van de drie ronden heeft geleverd, is het  niet zeker of Kruijswijk, al sinds 2007 loyaal aan de ploeg, de komende jaren weer alle ruimte in Frankrijk krijgt. Volgens nog altijd onbevestigde berichten staat Dumoulin op het punt om zijn contract bij Sunweb voortijdig af te breken en te verkassen naar Jumbo-Visma. Daar zal hij alle mogelijkheden opeisen om vol voor het geel in Parijs te kunnen gaan. Dat de Sloveen Primoz Roglic, ook volop in ontwikkeling als ronderenner, ook pas zijn verbintenis met het team verlengde, maakt het dringen om de hoofdrol in de ploeg er alleen maar groter op.

Tegenwind maakt Kruijswijk sterker. Dat het na zijn tragische smak in de roze trui tegen de sneeuwmuur in 2016 het een jaar later niet lukte in de Giro d’Italia, en juist Dumoulin op het Domplein in Milaan met de trofeo senza fine stond, heeft, zei hij in Val Thorens, zijn bewijsdrang alleen maar groter gemaakt. Dat was vooral aan zichzelf gericht, de buitenwereld heeft hij er niet mee lastig gevallen. ‘Het is te makkelijk om dan te zeggen dat het niet meer gaat lukken. Je weet dat het erin zit, je legt de lat steeds hoger, je wilt het maximale bereiken.’

Bij Jumbo excelleerden in Frankrijk de net aangetrokken krachten:  Teunissen (ex-Sunweb), Van Aert, De Plus en Tony Martin. De komst van Dumoulin zou de gewenste voltooiing van de vernieuwing kunnen zijn. Maar het zou prematuur zijn de oude en trouwe kracht – de misschien wel beste klassementsrenner met de magerste erelijst – in de bijrol te duwen. Kruijswijk lijkt nog hongerig genoeg. Volgende maand begint hij aan de Vuelta.

In de derde week van de Tour voelde Kruijswijk zich goed, het is zijn specialiteit. Van de favorieten is hij niet de explosiefste, maar wel de taaiste

Kruijswijk heeft niet de looks, noch de teksten van Dumoulin, maar hij is wel een verdomd goeie prof, schreef Iwan Tol in zijn column.

Jumbo-Visma, als Lotto-Jumbo tot twee jaar geleden weinig meer dan een muurbloempje in de Tour, maakte een overrompelende entree deze Tour de France

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden