REPORTAGE

'Zonder onze wielerliefde hadden we dit huis dus nooit ontdekt'

Toen Nicolas Praet zaterdag tijdens de toerversie van de Ronde van Vlaanderen uit zijn raam keek, zag hij allerlei nationaliteiten voorbij komen: Zwitsers, Spanjaarden, ja zelfs Australiërs herkende hij aan hun truitjes. 'Gek eigenlijk', zei hij tegen zijn vrouw. 'Die mensen reizen de hele wereld over om de Paterberg op te mogen fietsen en wij wonen hier gewoon.'

Het peloton passeert aan de Paterbergweg het huis van de familie Praet.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Het is zondagmiddag en de zon straalt uitbundig op het met dranghekken en linten afgezette erf van het huis aan de Paterbergstraat 3. Pas vijf maanden woont Praet met zijn vrouw Lieve op deze bijzondere plek, waar de renners vandaag twee keer zullen langskomen.

Praet is een wielerfanaat. Hij beklom al eens drie keer de Mont Ventoux op één dag. Vorig jaar besloot hij om in één seizoen de toerversies van Luik-Bastenaken-Luik, Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen te rijden. Tijdens de beklimming van de Paterberg gebeurde het.

Zwoegend hees hij zichzelf omhoog. Zijn blik richtte zich op die vermaledijde kasseien onder hem. Gelukkig zat zijn vrouw er wat fitter bij. Haar oog viel op een huis met een bord 'Te Koop' in de tuin. Vijftig meter verder, op de top, vroeg ze aan haar man: 'Hoe zou het zijn om daar te wonen?'

Nee, ze waren niet op zoek naar een nieuw huis. Ze woonden prima naar hun zin in de buurt van Gent. Een verhuizing naar de Paterberg zou alleen maar extra reistijd naar hun werk betekenen.

Maar toen ze het huis eenmaal hadden bezichtigd, waren ze om: híer gingen ze wonen.

'De Pater'

Vanuit een VIP-tent, op de top van de heuvel, klinkt het geroezemoes van borrelende mensen. Het aangrenzende weiland stroomt vol wielerliefhebbers die op een groot scherm naar de koers gaan kijken. Praet draait op de barbecue een paar hamburgers om. 'Zonder onze wielerliefde hadden we dit huis dus nooit ontdekt.'

Sinds 1986 is de 360 meter lange Paterberg, of kortweg 'De Pater', zoals Vlamingen zeggen, in het parcours opgenomen van de Ronde van Vlaanderen. Daarvoor lagen er nog geen kasseien, maar was het een landweggetje dat alleen door boeren werd gebruikt. Halverwege hield de weg op.

Sinds in 2012 het parcours van de Ronde werd gewijzigd, geldt de Paterberg als scherprechter. Het is de laatste plek waarop nog een demarrage kan worden geplaatst, want hierna is het nog maar 13 kilometer over lange, rechte wegen naar de finish.

Trots wijst Praet op een knikje in de weg, ongeveer tien meter rechts van zijn huis, ter hoogte van een reclamebord van een telefoonaanbieder. 'De hellingsgraad is hier 20 procent, ik woon aan het steilste stukje.' Met een beetje geluk wordt precies voor zijn huis de wedstrijd beslist.

Alexander Kristoff straalt macht uit als hij op de Paterberg om kijkt naar Niki Terpstra en ziet dat die nog net kan aanklampen.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Recreanten

In de weekenden, als recreanten de berg opfietsen, ziet hij vanuit zijn serre geregeld mensen van hun fiets vallen van vermoeidheid. In het begin liep Praet dan nog bezorgd naar buiten: 'Gaat het meneer?' Maar meestal waren die renners vooral boos op zichzelf, merkte hij. Ze schaamden zich dat ze lopend naar de top moesten.

Nee, dan Sep Vanmarcke. Die kwam de afgelopen maanden ook regelmatig voorbij op de Pater, in zijn kanariegele wielerpak van LottoNL-Jumbo. 'Kom op, Sep!', riep hij dan. Het viel Praet op hoe bescheiden en fatsoenlijk zijn idool is. 'Altijd keek hij om en zei hij heel beleefd: 'Dank u wel, meneer.'

Helikopters cirkelen boven de heuvels van de Vlaamse Ardennen, het peloton is in aantocht. De vorige bewoners maakten er een feestje van, als de Ronde voorbij kwam. Daar heeft Praet geen zin in. Belangstelling genoeg voor de gratis VIP-plaatsen in zijn tuin, maar hij gaat niet de hele dag hapjes en drankjes serveren. Alleen zijn naaste familie is welkom. Hij wil de koers zien.

Droom

Zo lang mogelijk blijft Praet voor de tv zitten. Pas als hij ziet dat de renners bij de voet van de Paterberg aankomen, rent hij naar buiten. Het is 15.53 uur als Alexander Kristoff voorop zit, met Niki Terpstra in zijn wiel. Ze kruipen voorbij. Op de schouder van Terpstra zit wat confetti. Als Praet zou willen, kan hij die zo van zijn shirt plukken.

Eén ogenblik kijkt hij recht in het gezicht van de Nederlander. Die wil Kristoff hier gaan lossen, maar Praet voorspelt al dat dat niet gaat lukken. 'Terpstra bijt op zijn tanden! Die zit er helemaal doorheen.' En inderdaad, even later wordt de Noor in Oudenaarde gehuldigd als winnaar van de Ronde.

Alexander Kristoff achter Niki Terpstra na de Paterberg op weg naar de finish. Kristoff zal de eindsprint gemakkelijk winnen van Terpstra en deze editie van de Ronde winnen.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Duizenden wielerfans steggelen naar beneden, de Paterberg af. Werklui halen de dranghekken weg, de eigenaar van de friettent, schuin aan de overkant, breekt zijn kraam af en zwerfvuil wordt verwijderd. Over een paar uur ziet niemand meer dat hier vandaag de mooiste wielerkoers van het jaar voorbij is gekomen.

Voor Praet is een droom uitgekomen. 'Van dichtbij zie je pas echt hoe zeer de renners moeten afzien om boven te komen', zegt hij. Nu gaat hij naar binnen, de samenvatting terugkijken. Eens kijken of zijn huis nog in beeld is geweest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden