Interview

'Zoals ik het hier laat liggen, is te stom voor woorden'

'Ik was op', zegt Dumoulin over de etappe van zaterdag. Dat hij geen ploeggenoot had die hem terzijde stond, maakte volgens hem niets uit.

Beeld anp

' Een leerzaam jaar.' Tom Dumoulin herkauwt de zin die hem als vraag is voorgelegd. Zijn verstand zegt ja, zijn gevoel zegt nee.

'Het kan wel leerzaam zijn, maar zo voelt het niet. Zoals ik het hier laat liggen, is te stom voor woorden. En uiteindelijk telt toch het resultaat.'

Vrijdag had Dumoulin zijn leiderspositie in de Ronde van Spanje nog versterkt door Fabio Aru, zijn directe tegenstander, uit het wiel te rijden. Zaterdag is hij zijn koppositie finaal kwijtgeraakt. Sterker nog, het klassement is naar de haaien. Een zesde plaats is zijn lot.

Hij had aanvankelijk gedacht dat na een nachtje slapen de trots het wel weer zou winnen van de teleurstelling. Twee etappes immers gewonnen en een hoofdrol gespeeld in het klassement, terwijl de verwachtingen zo bescheiden waren. Maar niets is minder waar op deze zondag.

Tom Dumoulin loopt als verdoofd door het hotel waar zijn ploeg verblijft. Aan het eind van de ochtend, ruim voor de start van de galavoorstelling in hartje Madrid, is een half uurtje vrijgemaakt om de balans op te maken. Op de vraag of dat helpt in de verwerking, antwoordt hij gedecideerd. 'Nee, het liefst was ik in bed gebleven.'

Grootste moeite

Zijn vierde seizoen is een achtbaan van hoogte- en dieptepunten geweest. Boven verwachting goed in de Ronde van Zwitserland. Voortijdig einde van de Tour, terwijl het succes voor het grijpen lag. Boven verwachting goed in de Vuelta. Succes opnieuw voor het grijpen. Weer misgetast.

Is de teleurstelling vergelijkbaar met die in juli. 'O nee, die van de Tour was veel groter. Hier ben ik over een paar dagen wel over heen. Alleen vandaag nog niet.' Hij lacht een scheef lachje.

De vermoeidheid, wil Dumoulin nu wel toegeven, speelde hem al een paar dagen parten. 'Na de tijdrit eigenlijk al. Ik kreeg ook last van kwaaltjes.' Wat voor kwaaltjes dat zijn, wil hij niet zeggen. 'Zaterdagmorgen had ik het gevoel dat het wel weer ging, maar uiteindelijk kwam de vermoeidheid als een boemerang terug.'

De tweede versnelling van Fabio Aru op de Puerto de la Morcuera werd hem fataal. Zijn lichamelijke toestand op dat moment laat zich in drie woorden samenvatten; 'Ik was op.' Dat er geen ploeggenoot meer was om hem terzijde te staan, maakte niets uit. 'Op een gegeven moment kon ik even in het wiel van de Amerikaan Alex Howes rijden. Dat kostte me al de grootste moeite.'

Beeld anp

Voorzichtigheid

De les die Dumoulin uit deze Vuelta trekt, is dat hij een grote ronde aankan. Tom Dumoulin trekt die conclusie met de grootst mogelijke voorzichtigheid. Het is bepaald geen hobby van hem geworden, een grote ronde. 'Ik kan me ook niet voorstellen dat ik er twee in één seizoen rijd.'

De plannen voor volgend jaar houdt hij nog even voor zich, uitgezonderd de Olympische tijdrit in Brazilië. Eerst het WK dat over een week al begint met de ploegentijdrit. Hij moet er nu nog niet aan denken, maar dat komt vast wel weer. Van één verplichting is Tom Dumoulin ontslagen. De huldiging vanavond in Maastricht gaat niet door.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden