Zilver voor achtervolgers, Bos faalt

Dag drie van de wereldkampioenschappen baanwielrennen leverde in het Nederlandse kamp gemengde gevoelens op. De achtervolgingsploeg sloot een emotievolle zaterdag in Los Angeles af met zilver. Theo Bos zag zijn kansen op prolongatie van de wereldtitel sprint zaterdagnacht in rook opgaan....

De uitschakeling van Bos, in de kwartfinales tegen de Australiër Dajka, was al net zo verrassend als de tweede plek van de achtervolgers achter Groot-Brittannië. De teleurstelling bij Bos was groot, zijn zilveren collega's wisten kort na hun race met de emoties geen raad. 'Je zou bijna liever brons pakken omdat je dan het toernooi in ieder geval afsluit met een overwinning. Nu heb je wel zilver, maar ook een nederlaag te verwerken', legde Jens Mouris de tegenstrijdigheid van de situatie uit.

Ze zullen uiteindelijk heus wel beseffen dat zilver op de ploegachtervolging een bijzondere prestatie is. Het was al weer 32 jaar geleden dat Nederland nog eens een medaille won op het onderdeel. 'Vroeger waren we al blij als we de top acht haalden', keek Peter Schep, de routinier van de ploeg, achterom. Hij had een dag van uitersten achter de rug. Schep was bij het inrijden 's morgens ten val gekomen waarbij hij een lies- en polsblessure had opgelopen. 'Als je daar ligt, zie je een heel toernooi naar de kloten gaan. Ik heb de hele winter naar dit WK toegeleefd.'

Schep stapte alsnog op de fiets en reed samen met Mouris en de jonkies Niki Terpstra en Levi Heimans de tweede kwalificatietijd, goed voor een finaleplaats en veel vreugdetranen. Groot-Brittannië was in die eindstrijd uiteindelijk veel te sterk: 4.05,619 tegen 4.09,971. Vandaar de aanvankelijk wat gelaten stemming bij het viertal dat Nederland in LA de zesde medaille bezorgde. 'We zijn op waarde geklopt', meende Schep. 'Liever dit dan met een paar tiende verschil verliezen. Dan sla je jezelf voor je kop.'

De euforie rond de Nederlandse ploeg in Los Angeles werd zaterdagnacht enigszins getemperd door het optreden van Theo Bos. Verbazing alom over zijn nederlaag tegen Dajka, die hij een maand geleden in Sydney nog makkelijk versloeg. Het leek haast op nonchalance, de manier waarop de wereldkampioen zijn kansen op prolongatie vergooide. 'Een tactische fout', mopperde hij. 'Ik ging te laat aan en gaf hem daarmee de kans terug te komen.'

Bos moest wel even slikken. De sprint was het onderdeel waarop hij de hele winter gefixeerd was geweest. 'Toch moet ik dit niet als een smet gaan zien op het toernooi. Ik ga met een regenboogtrui naar huis.' Bos won vrijdagnacht de kilometer tijdrit, een dag eerder samen met Teun Mulder en Tim Veldt ook nog zilver op de teamsprint. 'Morgen ben ik tevreden over dit toernooi, nu is het even wat minder.'

Ook Mulder vloog er in de kwartfinales uit, tegen de Duitser Wolff. In de troostronde sprintte de winnaar van goud op keirin naar de zesde plaats, Bos werd zevende. Teleurstelling was er ook bij Wim Stroetinga, Nederlands troef op de scratch. Na vijftien kilometer sprintte hij naar de zevende plaats. 'Terwijl ik superbenen had, ik was vandaag misschien wel de sterkste, maar ging tactisch in de fout. Misschien zat er toch te veel spanning op.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden