Zevenkamp Anouk Vetter

Zevenkampster Anouk Vetter wacht in Lisse tevergeefs op de wedstrijdstress

De Ter Specke Bokaal betekende zaterdag voor de meeste Nederlandse atleten de start van het buitenseizoen. Meerkampster Anouk Vetter gebruikte het als een mooie wedstrijdprikkel. Ze wil deze zomer vooral haar Europese titel van 2016 prolongeren.

Anouk Vetter tijdens het kogelstoten. Beeld Marcel van den Bergh

Anouk Vetter trekt haar trainingsjasje uit. En meteen weer aan. Het is zwaarbewolkt en er staat een koude wind in Lisse, waar zaterdag met de Ter Specke Bokaal het Nederlandse outdoor atletiekseizoen echt is begonnen. Pas vlak voordat de 25-jarige zevenkampster moet kogelstoten, gaat het jasje definitief uit. Kippenvel staat op haar armen.

De Europees kampioene stoot net onder de 15 meter. Ze trekt een ontevreden grimas en rent naar haar vader en coach Ronald Vetter, die langs de tartanbaan staat. Hij geeft aanwijzingen, ze oefent de draaibeweging eventjes en gaat op een drafje terug richting de ring. Nog een poging. Zo gaat het steeds. Uiteindelijk stoot ze 15,18 meter ver. ‘Ik doe alles verkeerd’, stelt ze na zes pogingen lachend vast.

Ze neemt de vijfde plaats luchthartig op, ook al was ze vorig seizoen met een meter meer de winnares in Lisse. ‘Het gaat vandaag niet om de uitslag’, legt haar vader uit. ‘Dit is een veredelde training.’ Voor Vetter is er maar één wedstrijd dit seizoen echt belangrijk en dat is bij de EK in augustus in Berlijn. Daar wil ze haar titel van 2016 prolongeren. Komend weekeinde doet ze mee aan de Hypomeeting in het Oostenrijkse Götzis, de best bezette meerkamp buiten de internationale titeltoernooien.

Anouk Vetter tussen fans die een handtekening willen. Beeld Marcel van den Bergh

De weg naar de EK voert ook vlak langs de Keukenhof, waar de kou een tegenvaller is. De kans op een spierblessure is bij temperaturen net boven de tien graden Celsius groter dan bij warmer weer. ‘Dat is het lastige. Je hebt deze wedstrijd nodig, maar eigenlijk zou je haar het liefst een week in de kast houden en pas in Götzis er weer uithalen’, zegt Vetter senior.

Na het kogelstoten wacht de 100 meter horden. ‘Horden wil ik altijd, want voor de meerkamp heb ik wedstrijdritme nodig. Springen wil ik niet. Ik heb geen heel sterke afzet, want mijn knie is niet helemaal gezond. Speerwerpen doe ik nooit buiten een meerkamp, de 800 meter ook niet. Dan houd ik kogel over. En ik doe graag twee onderdelen, want dan houd ik toch een beetje dat meerkampgevoel. Anders kom ik hier alleen hordelopen en dan weer naar huis. Dat is in mijn hoofd heel raar.’

Anouk Vetter maakt zich op voor het kogelstoten. Beeld Marcel van den Bergh

Vetter is verslingerd aan de zevenkamp, al protesteert haar knie en heeft ze een haat-liefdeverhouding met een aantal van de onderdelen. Ondanks haar liefde voor de meerkamp snapt ze dat Dafne Schippers en Nadine Visser de discipline vaarwel hebben gezegd en een carrière als specialist najagen. ‘Het is echt geweldig, maar heel zwaar voor het lichaam. Elke keer vraag ik mezelf af: waarom doe ik dit mezelf in godsnaam aan, mentaal, fysiek? Als je dat een aantal keren hebt ervaren en er staat geen goed moment tegenover, dan snap ik dat je die keuze maakt. Toch vind ik de meerkamp het ultieme.’

Sowieso kan Vetter haar voormalige concurrentes niet achterna. Ze is een echte allrounder en haar lichaam is te kwetsbaar voor één onderdeel. Haar frêle lijf (1,77 meter) kan de constante en zeer lokale belasting die bij specialiseren hoort niet aan. De diversiteit van de zevenkamp past haar beter, al balanceert ze daar ook altijd op de grens tussen succes en blessureleed.

Om die reden twijfelt ze zaterdag tot vlak voor de start van de 100 meter horden tussen een lange of korte broek. ‘Als je daar over twijfelt, is het eigenlijk te koud. Maar we hebben het overleefd. Alles zit er nog aan’, zegt ze, nadat ze met blote benen naar de tweede plaats is gesneld.

Anouk Vetter tijdens het kogelstoten. Beeld Marcel van den Bergh

Ze komt ondanks de soms kille weersomstandigheden graag naar Lisse, omdat ze het daar tegen specialisten op kan nemen, tegen ‘echte kogelstoters en echte hordelopers’. Ze zoekt er wedstrijdspanning. ‘Ik probeer me hier te focussen, maar dat is niet gemakkelijk.’

Dat is te zien. Vlak voor de 100 meter horden maakt ze zonder een spoor van concentratie een gebbetje met Eefje Boons, de Nederlandse kampioene en de uiteindelijke winnares. Even later probeert ze zichzelf bij de les te krijgen met een paar flinke tikken op de wangen. ‘Ik sta bekend als een atleet die binnen een seconde omschakelt van ontspanning naar spanning, maar ik moet er wel veel energie ingooien om de spanning te krijgen. Voor een meerkamp sta ik strak. Dan ben ik zo nerveus.’

Vetter kan erop rekenen dat de zenuwen, waarop ze in Lisse tevergeefs heeft gehoopt, haar in Götzis en bij de EK wel bij de keel zullen grijpen. Het zal haar helpen, denkt ze. ‘Ik vond het vroeger altijd heel eng, maar ik ben erachter gekomen dat ik die spanning nodig heb.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.