Zevenkamp als kinderspel voor volwassenen

De Zweden zijn dol op Europees kampioene Carolina Klüft, de struise zevenkampster die niet weet wat verliezen is. ‘Het gaat erom de levenshouding te vinden die bij je past.’..

Kort voordat Carolina Klüft maandag het uitverkochte Ullevi-stadion betrad voor de zevenkamp, kreeg het publiek via het kolossale televisiescherm een zeldzaam beeld van haar te zien. De Zweedse vedette zat huilend op de trainingsbaan. Ze was bang dat ze voor het eerst in haar loopbaan zou moeten uitvallen met een blessure.

De vrees bleek onterecht. Ondanks de onwillige dijbeenspier volbracht Klüft voor een uitzinnig publiek de zevenkamp met een enorme voorsprong op haar rivales. Ze voegde de tweede Europese titel toe aan de erelijst waarop ook twee wereldtitels en de olympische titel prijken. Het was haar zeventiende zege op rij. Ze heeft, om kort te gaan, nog nooit verloren.

De 23-jarige Klüft staat op eenzame hoogte in de atletiekdiscipline die geldt als een aanslag op het lichaam. Blessures zijn eerder regel dan uitzondering. De meeste van haar tegenstandsters zouden al blij zijn als ze zonder te winnen zeventien wedstrijden ongeschonden konden doorkomen. Eunice Barber, de enige werkelijke rivale van de Zweedse, haalt in een kwart van haar optredens de finish niet.

Klüft heeft geen bijzondere verklaring voor haar zeldzame vermogen fit te blijven tijdens het afwerken van de zeven atletiekonderdelen (100 meter horden, hoogspringen, kogelstoten, 200 meter sprint, verspringen, speerwerpen, 800 meter). ‘Er is geen geheim’, zei ze na het behalen van de Europese titel. ‘Het gaat om hard trainen, zowel mentaal als fysiek. En het gaat erom de levenshouding te vinden die bij je past.’

Klüft heeft de juiste geestesgesteldheid gevonden. Ze beoefent de atletiek niet met de bedoeling medailles te winnen of records te breken. Ze sport vooral omdat ze er schik in heeft.

Dat de struise blondine plezier heeft, is tijdens elke meerkamp te zien. Ze straalt onafgebroken, moedigt tegenstanders aan, bespeelt het publiek met grootse gebaren en geniet van de fysieke inspanning. Ze beschouwt de zevenkamp als een kinderspel voor volwassenen, bekende ze onlangs in de Sunday Times. ‘Zevenkamp is als rondrennen in het bos, klimmen in bomen, springen over slootjes en stenen gooien.’

De vergelijking is geen toeval. De dochter van een voormalige profvoetballer en een verspringster, deed als kind eindeloos wedstrijdjes in de bossen rond het dorpje waar ze opgroeide. Liefst wilde ze winnen van jongetjes. ‘Ik kan me nog herinneren hoe boos ik was toen ik doorkreeg dat ik geen jongetje was. Ik vond het onrechtvaardig dat zij allemaal sterker zouden worden dan ik, zonder er iets voor te hoeven doen.’

Haar strijdlust werd versterkt door onplezierige ervaringen in haar tienertijd, na een verhuizing. Ze werd op de middelbare school gepest. Ze ontdekte dat de sport een uitvlucht bood en bescherming kon bieden. Het was een manier op respect te verwerven.

Klüfts keuze voor atletiek was toeval. Aanvankelijk wilde ze voetballer worden, net als haar vader, maar via een oudere zus kwam ze op een ander spoor terecht. Ze legde zich toe op de zevenkamp, omdat ze op de atletiekclub geen keuze tussen de verschillende onderdelen wilde maken. Zelfs met de polsstok schijnt ze uitstekend uit de voeten te kunnen. ‘Iedereen vraagt me waarom ik zevenkampster ben geworden. Ik weet het niet. Het is gewoon zo gelopen. Eerst deed ik drie onderdelen, toen vijf, toen zeven. Ik vond alles leuk.’

Klüft heeft zich voorgenomen met atletiek te stoppen zodra ze zichzelf niet meer kan verbeteren, niets nieuws meer leert of het plezier in de sport verliest. Het wereldrecord van Jackie Joyner-Kersee verbeteren, laat haar koud. Om roem geeft ze niet. Om geld evenmin – in tegenstelling tot enkele andere succesvolle Zweedse atleten is zij niet verhuisd naar het belastingparadijs Monaco.

‘Ik weet dat ik op een dag zal verliezen, maar ik ben er niet bang voor’, zei ze een dag nadat haar foto de voorpagina’s van de meeste Zweedse kranten sierde. ‘Ook al voel ik soms zenuwen, ook al voel ik de druk: ik weet dat ik geen ongelukkig mens zal zijn als ik verlies. Als ik niet slaag op de baan, zal ik andere manieren vinden om te slagen in het leven.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden