Laura Dijkema (#14) tijdens het wereldkampioenschap volleybal in Nagoya, Japan

Sport Volleybal

Zeven volleybalsters op wereldreis naar de wereldtop

Laura Dijkema (#14) tijdens het wereldkampioenschap volleybal in Nagoya, Japan Beeld Ronald Hoogendoorn

De volleybalsters lijken op weg naar hun eerste WK-medaille. Wie zijn de Lange Vrouwen, allen in dienst van buitenlandse clubs, die in Japan indruk maken met hun spel en fitheid?

Laura Dijkema

Spelverdeler, 28 jaar, Beilen. 326 interlands, 1.84 meter. Club: Il Bisonte Firenze (Italië)

Laura Dijkema is de eerste spelverdeler van het Nederlands team. Ze begon nog nooit zo fris aan het interlandseizoen. Na het EK van 2017 in Azerbeidzjan, waar ze gekozen werd tot de beste spelverdeler van het toernooi, nam ze drie maanden rust. Gedwongen. Haar Italiaanse club Novara, die landskampioen was geworden, koos voor een nieuwe spelverdeler. Pas in januari, toen alle financiële zaken geregeld waren, kon de Drentse weer het veld op. Nu voor Il Bisonte Firenze. De drie maanden rust omschreef Dijkema als weldadig, na tien drukke jaren met club en nationale ploeg. Ze kreeg dit jaar de Ingrid Visser Award, als beste Nederlandse volleybalster. Het zegt iets over de status van de vrouw die via DOK Dwingeloo, Lycurgus Groningen en TVC Amstelveen in het buitenland belandde. Opvallend zijn haar doortikballen met de linkerhand, en de parel oorbellen die ze sinds haar debuut in de Nederlandse ploeg steevast draagt.

Juliët Lohuis Beeld Pim Waslander

Juliët Lohuis

Middenblokkeerder, 22, Oldenzaal, 36 interlands, 1.90 meter. Club: USC Münster (Duitsland)

Nieuw bloed moest het Nederlands team krijgen volgens de vertrokken bondscoach Giovanni Guidetti. Juliët­ ­Lohuis geeft dit WK die impuls. In mei zei ze nog op haar tenen te moeten lopen om het niveau van het Nederlands team aan te kunnen. Intussen heeft de Twentse dat bereikt. Op het WK is ze opgeklommen tot basisspeler. Op de ranglijst van beste serveerders staat ze zevende met veertien aces. Opvallender is dat ze met haar ‘sprongfloater’, een gesprongen service met zwabberbal, maar zeven keer fout ging (op 98 pogingen). Lohuis werd opgeleid bij de Twentse Volleybal Academie van de befaamde ­talentenkweker Jan Berendsen. In 2013 maakte ze deel uit van het jeugd-olympisch team dat in Utrecht brons veroverde. Ze speelde in Almelo en Apeldoorn, voordat ze in Duitsland bij Münster in handen kwam van coach Teun Buijs, ook al zo’n erkende kracht in het werken met jong talent. Van vier keer in de week werd het tweemaal per dag trainen voor Lohuis die haar studie ­Human Resource Management in ­Deventer op een laag pitje zette. Haar idool: de afwezige Robin de Kruijf, wier plaats zij nu inneemt.

Maret Balkestein-Grothues (rechts) verdedigt een aanval van Puerto Rico tijdens het wereldkampioenschap in Japan Beeld Ronald Hoogendoorn

Maret Balkestein-Grothues

Verdediger (passer-loper) 30, Almelo. 344 interlands. 1.80 meter. Club: CSM Bucuresti (Roemenië)

Gedurende haar loopbaan is Maret ­Grothues een ware reiziger geworden. Ze heeft in Italië, Azerbeidzjan, Frankrijk, Polen en Turkije gespeeld en gaat nu, in de herfst van haar carrière, naar Roemenië. Ze is al vijf jaar de aanvoerder van de nationale ploeg. Haar geringe lengte, 1.80 meter, is een beperkende factor voor de linkshandige speelster. De pass, het opvangen van de service, is haar tweede natuur. In de aanval, met een groot blok voor de neus, moet ze ­altijd slim opereren: handen zoeken, ­verrassend cross of rechtdoor slaan. Hoog en hard slaan zit er niet in voor ­Grothues, die in 2014 een zware blessure moest doorstaan. Ze scheurde een achillespees en werd tweemaal geopereerd. De praatgrage speelster komt soms verrassend uit de hoek. Over wat zij nu echt een vooruitgang vond in het ­volleybal antwoordde zij dat ze blij was met de stretchbroekjes, in plaats van die badstoffen onderbroeken. ‘Die ­waren vreselijk. Toch?’

Anne Buijs #11 Beeld Ronald Hoogendoorn

Anne Buijs

Aanvaller (buitenkant), 26, Oostzaan. 234 interlands, 1.91 meter. Club: Monza (Italië)

Vader Teun was international, moeder Irene (Pelser) speelde voor de nationale ploeg, dochter Anne trad in hun voet­sporen. Zij heeft haar grote talent ­waargemaakt. In 2015 en 2017 werd ze als ‘outside spiker’ gekozen in het Dream Team van de Europese titelstrijd. In het Nederlands team is zij na Lonneke ­Slöetjes de productiefste aanvaller. Op de WK-ranglijst van dit jaar bezet zij na ­negen wedstrijden de 30ste plaats, met 95 punten achter de naam. Buijs is het voorbeeld van de serieuze prof die overal haar koffer kan neerzetten. Ze speelde in België, Duitsland, Italië, Brazilië en Turkije. Ze keert nu weer terug naar ­Italië, naar het ambitieuze Monza. De voorbije twee jaar speelde Buijs, die openlijk voor haar lesbische geaardheid uitkomt, met haar Braziliaanse vriendin Ana Carolina da Silva (Carol) voor Rexona uit Rio en voor Nilüfer uit Bursa. In het nieuwe seizoen delen de twee niet langer dezelfde werkgever. Woensdag troffen zij elkaar aan weerszijden van het net bij Nederland - Brazilië. Brazilië won. Op matchpunt blokte Carol de bal van Buijs.

Yvon Belien Beeld Ronald Hoogendoorn

Yvon Beliën

Middenblokkeerder, 24 jaar, Budel. 224 interlands, 1.88 meter. Club: Besiktas (Turkije)

Zij noemt zichzelf lang en atletisch. Yvon Beliën is vooral supersnel. Ze kan aan het net uiterst vlug van positie wisselen. Haar wapen is de omloopbal, ooit­ ­bedacht door de Russin Ogijenko en daarna veelvuldig gekopieerd. De middenspeelster verplaatst zich hierbij van een positie voor de spelverdeler naar een plek achter haar. De bal wordt voor de set-up achterover gegooid en ­vervolgens keihard over het net ­geslagen. Beliën beheerst die kunst als geen ander. Op het WK was de Brabantse tot nu toe ook de beste blokkeerder van Nederland. Haar puntentotaal ­bedraagt 75 (uit aanval, blok en ­service). Ze begon haar internationale carrière bij Aken. Daarna ­verhuisde ze voortdurend. Van het Duitse Schwerin, naar de Italiaanse steden Piacenza en Modena, om nu domicilie te hebben in Turkije. Ze verruilt Bursa voor de grote stad. In Istanbul gaat Beliën spelen voor Besiktas. Ze is full-prof. Haar studie fysiotherapie heeft ze gestaakt.

Lonneke Sloetjes Beeld Ronald Hoogendoorn

Lonneke Sloëtjes

Vrije aanvaller (diagonaal) 27, Varsseveld. 265 interlands, 1.91 meter, Club: VakifBank Istanbul (Turkije)

Alle ballen op ‘Lonnie’, dat is het devies in het Nederlands team. Mooie ballen, snelle ballen, rommelballen, rallyballen, naar de buitenkant voor de harde klap en heel soms door het midden voor de aanval van achter de drie meter. Het is Lonneke Slöetjes uit de Achterhoek ­allemaal toevertrouwd. Ze was twee jaar geleden de beste aanvaller van de ­Olympische Spelen. Bij elk toernooi haalt ze uitverkiezingen van ‘beste ­speelster’ binnen. Ze zal er in haar bescheidenheid nooit over beginnen. In Japan, bij het huidige WK, staat ze derde op de topscorerslijst (146 smashpunten, 9 blokpunten en 19 aces). Zonder haar zou het Nederlands team hooguit subtop zijn. Ze springt zonder veel aanloop zeer hoog. Haar zwiepende slagen (meer dan 90 km/u) dan wel geplaatste ballen lijken eenvoudig te komen. Maar de knie en schouder zaten haar in het verleden in de weg. Ze herstelde. Slöetjes heeft voor het vierde jaar getekend bij ­Champions Leaguewinnaar VakifBank. Haar echte doelen zijn oranje gekleurd: medailles op de Spelen en het WK.

Kirsten Knip #1 Beeld Ronald Hoogendoorn

Kirsten Knip

Verdediger (libero), 26, Enkhuizen. 194 interlands, 1.75 meter. Club: Ladies in Black Aken (Duitsland)

Kirsten Knip is als libero, de vrije ­verdediger, de eerste keus van bondscoach Jamie Morrison in het Nederlands team. Zij ontvangt services als de middenspelers Lohuis en Beliën aan de kant gaan. Zij ‘dweilt’ de ballen van de grond, 73 in totaal bij dit WK. Het gaat om reactievermogen en goed inzicht. Weten waar die bal kan vallen als blokkeerders hem hebben getoucheerd. Knip, een zeer enthousiast type, beheerst dat vak. Ze heeft er een voorzichtige buitenlandse carrière mee opgebouwd. Ze kwam van Sliedrecht en ging in 2016 in Aken spelen, waar ze in dat jaar door coach Saskia van Hintum met vijf Nederlandse speelsters werd ­ondergebracht: Daalderop, Oude Luttikhuis, Stoeten, Polder en Stoltenborg. ­Nederlandse volleybalsters verdienen nu eenmaal hun geld over de grens. Momenteel staan er veertig in het buitenland onder contract. Knip blijft nog een jaar in Aken. Ze komt uit een plaats die opvallend veel internationals voortbrengt: Enkhuizen. Ook Nicole Koolhaas en Gijs Jorna ­komen uit deze IJsselmeerstad.

De route naar medailles

De Nederlandse ploeg speelt om een plaats bij de laatste vier landen van het WK volleybal tegen Amerika (maandag om 9.10 uur, Nederlandse tijd) en China (dinsdag om 12.20 uur). De beste twee landen gaan door. De andere halve finalisten komen uit een groep met Japan, Servië en Italië. Het is voor het eerst in 14 WK-deelnames dat de vrouwen zich bij de laatste zes hebben geschaard. De hoogste klassering was tot nu toe de zevende plaats, in 1998. Nederland eindigde bij de Zomerspelen van Rio (2016) als vierde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden