Zelfverzekerde Van Aert wint in Toscane zijn eerste klassieker

Wout Van Aert had zijn vier laatste tegenstanders in de slotfase van de Strade Bianche nog maar eens gemonsterd en zijn conclusie getrokken. ‘Er zat niemand bij voor wie ik bang hoefde te zijn.’

Beeld Hollandse Hoogte / AFP

De 25-jarige Belg won zijn eerste klassieker op de weg en bezorgde zijn team Jumbo-Visma een geweldige oppepper bij de herstart van het wielerseizoen. De drievoudig wereldkampioen veldrijden beantwoordde demarrages uit de kopgroep van Maximilian Schachmann en Alberto Bettiol en plaatste zelf de beslissende aanval op Le Tolfe, de laatste sector met zand en grind als verharding. Zijn grote rivaal in het veld, Mathieu van der Poel, net als hij vooraf getipt als een van de favorieten, eindigde als 15de, op 10.06 van de winnaar. De wedstrijd was een ware slijtageslag in de hitte en het stof: van de 166 deelnemers kwamen er 42 op tijd binnen.

Het zelfvertrouwen van Van Aert kwam niet uit de lucht vallen. Twee keer eerder had hij de koers gereden en twee keer was hij derde geworden. Hij weet als geen ander hoe lastig het in Toscane kan zijn: bij zijn debuut viel hij op de laatste klim naar het Piazza del Campo stil en zelfs van zijn fiets, geplaagd door krampen. Toen al zei hij dat hij terug zou komen voor de winst. Nadat hij flesjes water had leeggegoten over het smoezelige en bezwete hoofd : ‘Dit is een van de mooiste races op de kalender.’

Zijn zege is ook de bevestiging dat hij geen last meer heeft van zijn blessure, opgelopen bij een gruwelijke val in de Tour de France van vorig jaar. Toen bleef hij tijdens een tijdrit in Pau haken aan een dranghek en liep een diepe vleeswond op in zijn dijbeen. Tot dan had hij in Frankrijk veel indruk gemaakt, met een etappezege en als tempomaker. In de komende Tour is hij voorzien als steunpilaar voor Tom Dumoulin, Steven Kruijswijk en Primoz Roglic.

Op Le Tolfe sloeg Van Aert in de afdaling een gaatje met zijn medevluchters om die voorsprong in de daarop volgende klim nog wat meer uit te bouwen. Hij wilde niet met lichtgewichten naar Siena. In de resterende twaalf kilometer bleef hij uit de greep van twee achtervolgers, Davide Formolo en Schachmann. Die moesten op de finish een halve minuut prijsgeven. ‘Hier is de aanval de beste verdediging’, verklaarde Van Aert.

Van der Poel haakte in zijn debuut in de Strade Bianche af op zo’n 55 kilometer van de eindstreep. Hij had eerder een lekke band, ontving nog wel een wiel van een ploeggenoot, maar verspeelde te veel krachten bij het achterhalen van de andere favorieten. ‘Ik reed lek op een heel slecht moment. Ik ben over de limiet gegaan om terug te komen. Daarna was het klaar.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden