Column Peter Winnen

Zelfs Roger de Vlaeminck bezingt het fenomeen Evenepoel

Als zelfs Roger De Vlaeminck de loftrompet steekt over Remco Evenepoel moet er iets aan de hand zijn. Roger wordt vaak door de Vlaamse wielerpers benaderd voor een opinie over deze of gene renner. Ik heb stellig de indruk dat dit gebeurt omwille van de komische noot. Roger vindt zichzelf de maat waaraan alles en ­iedereen moet worden afgemeten: Merckx waartegen hij zo vaak koerste was misschien wel net zo goed als hij.

Roger zegt dat Remco Evenepoel misschien ook wel net zo goed als hij was in zijn jonge jaren. Het is dat toen een directe overstap van de juniorencategorie naar de professionals onmogelijk was, anders had hij op nog iets jongere leeftijd dan ­Evenepoel heel grote koersen ­gewonnen.

Kortom, Roger duldt Evenepoel in zijn nabijheid; dat is een teken.

De rest van België is er intussen zeker van: Evenepoel, dat is Merckx revisited. Ik schreef het al eerder op deze plaats: zonder de verlosser Merckx was België een ander land geweest.

Op 25 januari van het jaar 2000 werd Evenepoel geboren in Aalst. Ik heb het nagezocht in de krantenarchieven, maar nergens wordt gewag gemaakt van een uitzonderlijk heldere ster boven Aalst, laat staan dat een os en een ezel een spruit in een kribbe bewasemden.

België vergaloppeert zich vaak bij het uitroepen van een opvolger van Merckx. De opvolgers doken vaak schielijk onder in drugs en andere vormen van nederigheid. Monumentaal is de teloorgang van het wonderkind Frank Vandenbroucke.

Het uitblijven van de nieuwe Merckx heeft de natie soms tot wanhoop gedreven. Maar wil het jongetje Evenepoel überhaupt tot de nieuwe verlosser gebombardeerd worden? ‘Merckx’ moet hij wellicht eerst googelen om te weten wie dat was.

Hij sloeg een categorie over: van de junioren ging hij rechtstreeks het profpeloton in. Dat is nog niet eens het meest bijzondere. Twee jaar geleden had hij nog geen fiets gezien; hij bereidde zich voor op een carrière als beroepsvoetballer. Een zeker vooruitzicht op de reservebank zette hem toen in het smalle zadel.

Dus een ventje zonder wieleropleiding, en niet te vergeten, een ventje zonder wielerharding, wint na de Clasica San Sebastián met al die hoogtemeters en royale afstand ook nog het Europews kampioenschap tijdrijden op een vlak en winderig parcours dat niet op zijn lichaamsbouw was afgestemd. Hoe kan dat?

Roger zou zeggen: alleen ik kon hetzelfde als ik in de gelegenheid was geweest.

Moeilijk te duiden is het. Natuurlijk zijn er data, getallen, indicaties van Vo2 max en wattages, maar cijfers zeggen niet alles. Veldrijders als Mathieu van der Poel en Wout van Aert spotten al langer met de wielerwetten, Evenepoel doet er een schepje bovenop.

Goddelijk geïnspireerd zijn ze, deze machtige maar onleesbare poëten. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden