Zelfs de wil om te winnen ontbreekt bij Leicester City

Dilly-dilly dong-dong!! Zou het alarmbelletje van Claudio Ranieri eindelijk werken vanavond, wanneer zijn spelers voor de Champions-League-wedstrijd aantreden tegen Sevilla, dat vorig jaar de Europa League heeft gewonnen? Sinds het veroveren van de Premier League slaapwandelt Leicester City door de competities heen, met als voorlopig dieptepunt het bekerverlies tegen derdeklasser Millwall afgelopen zondag. Normaal gesproken zou de Italiaan al zijn ontslagen, ware het niet dat hij als ereburger vrijwel onaantastbaar is.

Spelers van Leicester City trainen voorafgaand aan hun Champions League-wedstrijd tegen Sevilla.Beeld afp

De magie lijkt te zijn verdwenen, op enkele goede Europese wedstrijden en een 4-2-zege op Manchester City na. Vervlogen is de tijd waarin Jamie Vardy uit elke hoek scoorde, Riyad Mahrez Robben-achtige doelpunten maakte, Danny Drinkwater feilloze passes gaf en het duo Huth-Morgan niet te passeren was. Het grootste probleem van Leicester is de futloosheid, wat zondag op The Den fraai zichtbaar was. Er was geen enkele wil om te winnen, om strijd te leveren. Voor het eerst leek Ranieri de wanhoop nabij te zijn. Niets werkt meer.

Hij kan niet de spelers de schuld geven zonder naar zichzelf te kijken. De oude Tinkerman van weleer is terug, de manager die voortdurend experimenteert. Om een mysterieuze reden heeft hij de succesformule van vorig jaar - diep terugzakken en vrijuit counteren - verlaten. De spelers morren over zijn onduidelijke tactieken en over het feit dat ze in de ochtend voor avondwedstrijden moeten trainen. Ook onderling zijn er spanningen. Het is niet meer de ploeg die gezellig samen pizza's bakt. En N'Golo Kante wordt gemist natuurlijk.

De duizenden supporters die naar Andalusië afreizen, hopen dat hun helden zich nog wel weten op te laden op het Europese toneel. Ze waren door de groepsfase gefladderd. Bij uitschakeling kunnen de Foxes, die zo tam zijn als de straatvossen van Londen, zich geheel richten op lijfsbehoud in de Premier League.

Tijdens de miraculeuze campagne van het afgelopen seizoen werd er lacherig gedaan toen Ranieri lang bleef beweren dat de strijd tegen degradatie voorop stond, maar nu blijkt hoe realistisch hij was. Het kampioenschap had grotendeels te maken met psychologie.

Er worden nu al grappen gemaakt over een scenario waarin Champions League-winnaar Leicester op woensdag in Bernabeu tegen Real speelt en een paar dagen later op Spotland tegen Rochdale. Langzaam begint het besef door te dringen dat degradatie niet ondenkbaar is - zeker nu rivalen Hull City en Swansea City met nieuwe managers beter zijn gaan spelen. Uniek zou degradatie niet zijn. In 1938 degradeerde Manchester City als titelhouder, ondanks een positief doelsaldo nota bene en meer gescoorde doelpunten (80) dan kampioen Arsenal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden