Wielrennen Giro

Yates wint prestigestrijd van Dumoulin, die wel steeds dichterbij komt

Simon Yates. Beeld EPA

Rozetruidrager Simon Yates (Mitchelton-Scott) draait er na de gewonnen etappe woensdag niet omheen. Tom Dumoulin (Sunweb) eindigde in de steile straten van Osimo als tweede, op slechts 2 seconden van Yates, een specialist op de korte klim. ‘Ik had niet verwacht dat hij zo dicht achter me zou zitten. Dus ik zal eerlijk zijn: ik ben echt bang voor de tijdrit die komen gaat. Daar ga ik hoe dan ook veel tijd verliezen.’

Yates schuift met zichtbaar goede zin aan voor de verplichte persconferentie als leider van het algemeen klassement. Terwijl Dumoulin al met de bus naar het hotel vertrokken is, moet Yates nog een hele reeks verplichtingen afwerken. Huldiging, interviews, dopingcontrole. Dat kan soms uren duren.

Het lijkt Yates niets te doen. De overwinningsroes werkt als verdoving. De blik in de ogen van de Brit wordt met de dag brutaler. Op de fiets lijkt hij te vliegen. Het zelfvertrouwen is opnieuw gegroeid na de tweede etappe-overwinning deze Giro d’Italia. Hij weet: er is op dit moment bergop niemand beter dan ik.

Maar Dumoulin komt dichterbij. Dat voelt de Sunweb-kopman, zegt hij nadat hij zijn plas heeft ingeleverd bij de dopingcontrole. ‘In een grote ronde gaat je vormpeil op en neer: twee goede dagen worden dan afgewisseld met twee dagen shit. Daar moet je mee leren omgaan. Dat is ervaring. De laatste dagen voel ik me echt goed.’

Tientallen Italiaanse Dumoulin-fans willen iets van hem als hij zijn verhaal doet. Al is het maar even zijn shirt aanraken. De chaos krijgt geen vat op hem. Zijn antwoorden zijn weloverwogen.

Begint de Giro uit de draaien op een gevecht tussen Yates en Dumoulin? ‘Nee. Daarvoor is de rest van deze ronde nog te zwaar’, is het standaard antwoord van de Nederlander al bijna twee weken. ‘Maar ik word iedere dag iets beter’, kwam daar woensdag achteraan. ‘Zo dicht bij Yates ben ik nog niet geweest. Ik voel me beter dan op Sicilië, bijvoorbeeld.’

Tijdwinst

Op de Etna kwam Dumoulin nog 26 seconden later boven dan Yates, die zijn ploeggenoot Esteban Chaves de winst gunde en zelf de roze trui veroverde. Op de Gran Sasso afgelopen zondag was het verschil tussen Dumoulin en Yates 12 seconden. In Osimo waren het dus 2 seconden. Iedere keer wachtte Yates tot de laatste kilometers om aan te vallen.

Dumoulin weet dat die lange beklimmingen niet te vergelijken zijn met de steile weggetjes van Osimo. Maar de elfde etappe draaide niet alleen om tijdwinst. Het werd een prestigestrijd tussen de favorieten. Een man-tegen-mangevecht van zo’n anderhalve kilometer tussen de nummer 1 en 2 van het algemeen klassement. Voorop een wiegende Yates. Een meter of vijftien daarachter Dumoulin, in de stijl waarmee hij vorig jaar imponeerde: alsof hij met iedere pedaalslag bijna zijn trapper doormidden breekt. Op pure kracht naar boven.

Concurrenten als Thibaut Pinot (FDJ) en Domenico Pozzovivo (Bahrain-Merida) deden in de achtergrond hun best om de schade te beperken. Het ging om seconden, maar toch: Dumoulin had eerder deze Giro toegegeven dat hij bergop simpelweg niet de beste van het stel is.

Dumoulin zoekt na afloop al snel de relativering. Echt verbaasd over zijn eigen prestatie was hij ook niet. Hij had nog wel even last gehad van zijn valpartij van gisteren. ‘Maar dat ging al snel over. En wat de meeste mensen nog weleens vergeten: ik ben ook erg explosief. Dit was dus ook voor mij een ideale aankomst.’

Van een morele overwinning wil hij ook niet spreken. ‘Nee, Yates is de morele winnaar. Alweer. Hij is al de hele Giro sterker dan ik. Hopelijk kan ik dat omdraaien.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.