Wonderkind Bobby Julich maakt eindelijk dromen waar

De Amerikaan Bobby Julich (26) is de verrassing van de Tour. Na een fabuleuze tijdrit en een sterk optreden in de Pyreneeën is hij slechts 71 seconden van de gele trui verwijderd....

Van onze verslaggever

Mark van Driel

PLATEAU DE BEILLE

Een voormalig wonderkind heeft zijn talent in de Tour teruggevonden. De Amerikaan Bobby Julich, tweede in het algemeen klassement achter Jan Ullrich, blijkt na jaren van teleurstellende prestaties toch over de capaciteiten te beschikken die zijn vroegere Amerikaanse ploegleiders hem toedichten.

De jeugdcoaches dachten met Julich goud in handen te hebben. De tengere, vlotgebekte jongeling uit Colorado won begin jaren negentig aan de lopende band koersen voor junioren. Hij was het lievelingetje van de Amerikaanse wielerbond, vooral nadat hij als 19-jarige amateur de vijfde plaats had behaald in de Tour DuPont, de meest prestigieuze etappekoers in de Verenigde Staten.

Julich is de genegenheid van de bondsbestuurders niet vergeten. Hij werd behandeld als een 'posterboy', zegt hij grijnzend na de tweede Pyreneeënrit. Lance Armstrong, zijn leeftijdgenoot en de latere wereldkampioen, fietste in zijn schaduw. Julich: 'Ik was het uithangbord van de Amerikaanse wielersport.'

Aan de voorspoed van zijn jeugd kwam abrupt een einde. De huidige kopman van het Cofidisteam werd in 1992 niet geselecteerd voor deelname aan de Olypische Spelen in Barcelona. De verbanning uit de Amerikaanse ploeg, na jaren waarin zijn uitverkiezing slechts een formaliteit was, luidde slechte tijden in.

Vier jaar lang zwierf de tijdritspecialist van wedstrijd naar wedstrijd, in Europa en de Verenigde Staten, soms met een ploeg, soms in alle eenzaamheid. 'Ik leefde bij vlagen in een nachtmerrie. Ik heb het inschrijfgeld voor een kermiskoers soms met mijn laatste geld betaald; ik reed met een rugzakje voor voedsel en drinken. Het leek af en toe nergens op. Toch ben ik ben blij dat mijn loopbaan zo is verlopen. Het heeft me gehard en volwassen gemaakt. Ik heb mezelf uit de put getrokken.'

Julich denkt het juiste spoor vorig jaar bij Cofidis te hebben teruggevonden. Twee etappe-overwinningen in de Pyreneeënkoers Route Du Sud en een opvallende laatste week in de Tour - vier maal bij de eerste tien van de dag en de zeventiende plek in het eindklassement - hebben hem gesterkt in de gedachte dat hij meer is dan een voormalig wonderkind.

Ook Cofidis denkt dat Julich het ver kan schoppen. De Amerikaan, die aan het eind van vorig seizoen in de belangstelling stond van Telekom en US Postal, werd aan het begin van het seizoen tot tweede kopman in de Tour uitgeroepen, na de Italiaan Francesco Casagrande.

Het ongelukkige uitvallen van Casagrande (hij raakte in de eerste Pyreneeën-rit gewond aan zijn rechterdijbeen) heeft Julich voortijdig de enige kopman gemaakt.

Maar Cofidis klaagt niet. Met de derde plaats in de lange tijdrit van zaterdag en zijn presaties in de cols van de Pyreneeën heeft het talent uit Colorado aangetoond dat hij de zware rol aankan.

Van een machtsgreep in de ploeg wil Julich echter niet weten. Bezweet, net na de finish op de Plateau de Beille waar zijn ploeggenoot Roland Meier als tweede eindigde: 'Ik kon niet aanvallen, want er was een ploegmaat vooruit. Maar dat geeft niet. De ploeg zit uitstekend in elkaar. Alle stukjes vallen opeens op de juiste plek. We maken elkaar sterker.'

De Amerikaan met de geprononceerde jukbeenderen is echter niet tevreden met de tweede stek die hij momenteel inneemt in het klassement. Hij ziet uit naar de Alpen, het terrein waar zijn wederopstanding afgelopen jaar aarzelend vorm kreeg. In dat hooggebergte zal hij niet blijven plakken aan het wiel van Jan Ullrich, waarschuwde hij. Zelfverzekerd: 'In de Alpen zal ik proberen om this thing te winnen.'

De terugkeer naar de top heeft de jeugddromen van Julich nieuw leven ingeblazen. Van een vergelijking met Andrew Hampsten, de laatste Amerikaan die in de toptien van het eindklassement eindigde, wil hij niet weten. 'Ik fiets niet om de beste Amerikaan te zijn. Ik wil ontdekken tot waar ik kan gaan, waar mijn mogelijkheden liggen.'

Nee, als er vergeleken moet worden, dan alleen met die andere vrijbuiter uit Colorado: oud-wereldkampioen en drievoudig Tourwinnaar Greg LeMond. Een renner naar het hart van Julich. In zijn voetsporen wil hij treden ('Yes'), al hoopt hij dat een ernstig jachtongeluk hem bespaard blijft. LeMond werd in een bos per abuis geraakt door een schot hagel.

Julich: 'Ik jaag gelukkig niet.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.