WK-titel te hoog gegrepen voor waterpolosters

De Nederlandse waterpolovrouwen konden veel in twee weken Rusland, maar de Verenigde Staten verslaan was te veel gevraagd van de jonge ploeg van bondscoach Arno Havenga. In de finale van het WK verloor Nederland met de kleinst mogelijke cijfers van de sterke Amerikanen, de regerend olympisch kampioenen in deze kruising van handbal, rugby en hard zwemmen.

Het Nederlands vrouwen team troost elkaar na het verlies tegen de Verenigde Staten in de finale van het waterpolo op het WK zwemmen. Beeld anp

De uitslag in Kazan (5-4) was geen schok voor de volgers die de verhoudingen in het waterpolo kennen. Het team van de VS was vrijdagavond als favoriet het water ingegaan. In de World League van deze zomer wonnen de Amerikanen twee oefenwedstrijden en twee officiële duels van de Nederlandse ploeg. Bij de wereldtitelstrijd werd het vijfde onderlinge treffen uitgesteld tot de WK-finale.

De wedstrijd was in zekere zin een revanche voor de olympische finale van 2008. Ook toen golden de Amerikaanse vrouwen als de favorieten, maar ze verzuimden destijds een behoorlijke dekking neer te leggen voor schutter Daniëlle de Bruijn. De zeven goals uit haar fenomenale linkerhand waren de basis voor de sensatie van Peking (9-8).

Vrijdag waren na een gelijkopgaand duel uiteindelijk de rollen omgedraaid. Het team van de VS was ingesteld op de schotkracht van de 19-jarige Maud Megens. Haar vier goals in de halve finale tegen Italië hadden het team van coach Adam Kirkorian op scherp gezet. Toch kwam zij, sterk doorzettend, nog aan twee belangrijke treffers.

Sportieve sfeer

De WK-finale, voor tweeduizend toeschouwers, ontrolde zich in een sportieve sfeer. Na de harde confrontatie met Italië in de halve finale van woensdag werd er nu met open vizier gestreden. Er werd niet op hoofden geslagen. Het theater om de scheidsrechters te misleiden is echter van alle tijden.

In de eerste periode nam het Nederlands zevental een minimale voorsprong (1-0). De taterbal, via het water, was van de hand van aanvoerster Yasemin Smit. Die marge was in het tweede part snel verdwenen (1-2), maar Lieke Klaassen schoot van de rechtervleugel de ruststand van 2-2 op het bord.

Na de pauze nam het Amerikaanse team, onder leiding van de speelster van het toernooi Rachel Fattal, twee goals afstand (3-5). De Nederlandse goal kwam van Megens. In de vierde periode kreeg Nederland me zijn laatste krachten alle kans om er nog een gelijkspel, met strafworpen tot gevolg, eruit te halen. Eerst was het Sabrina van der Sloot die een strafworp liet stranden op de handen van de Amerikaanse doelvrouw Johnson. Megens zette Nederland op 4-5, waarna de scheidsrechters de kant van Amerika kozen. Het kwam hun op geloei van het Russische publiek te staan.

In de laatste minuut zwom Smit vrij op Johnson af, maar haar aarzeling om de wedstrijd in de extra tijd te schieten, werd afgestraft. Even later mochten de Amerikanen feest vieren, de Nederlanders zich voorbereiden op het ontvangen van de zilveren medaille.

Vivian Sevenich van Nederland in duel met Alys Williams van de Verenigde Staten in de finale van het waterpolo op het WK zwemmen. Beeld anp
Maud Megens van Nederland in duel met Kiley Neushul van de Verenigde Staten in de finale van het waterpolo op het WK zwemmen. Beeld anp

Enige wereldtitel

Voor Nederland, een aloude klant in de matig bezochte winkel van het vrouwenwaterpolo, was de verloren finale van Kazan de vierde in een illustere rij. In 1986 ging in Madrid de eerste officieuze wereldtitel voor vrouwen naar Australië. In 1994 en 1998 waren er ook kostbare finalenederlagen voor de nationale vrouwenploeg, destijds in handen van coach Kees van Hardeveld, een aandacht meekijkende technisch directeur in Rusland.

De enige wereldtitel die Nederland in al die waterpolojaren veroverde dateert van 1991. Het was in Perth met een team dat Canada werd verslagen. Het werd destijds als volkomen logisch beschouwd dat Nederland won. Het land van de 750 zwembaden had, met dank aan de voortschrijdende emancipatie in het land, een bloeiende vrouwencompetitie.

Tegenwoordig wordt het waterpolotalent in zekere afzondering opgekweekt. Op het KNVB-sportcentrum van Zeist wordt het zwembad fulltime bevolkt door achttien waterpolosters van de A-selectie. Zij maken 26 trainingsuren per week en worden het aankomend seizoen uit de competitie gehaald.

Maud Megens van Nederland wordt getroost door coach Arno Havenga na het verlies tegen de Verenigde Staten in de finale van het waterpolo op het WK zwemmen. Beeld ap
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden