Williams legt fundament voor nieuwe dynastie

Naar de profetie van Richard Williams, die het al zeker wist toen zijn dochters zeven en acht jaar waren, werd zaterdag op Flushing Meadow het fundament voor een nieuwe tennisdynastie gelegd....

In een bloedstollende finale beukte Serena Williams haar tegenstandster murw (6-3, 7-6), hoewel in de slotfase de zenuwen haar zege nog even in gevaar leken te brengen. Ze verspeelde een 5-3 voorsprong en haalde pas na de tiebreak opgelucht adem. Met een bijna dierlijke vechtlust kwam Williams de kritieke fase teboven. Op vrijwel identieke wijze wist ze zich in de derde ronde, toen ze tegen Clijsters 5-3 achter stond in de derde set, in veiligheid te brengen.

Daarmee werd Serena Williams de eerste zwarte tennisster sinds Althea Gibson in 1958 die een Grand Slam won. Die erfenis vervulde haar naar eigen zeggen met trots, temeer omdat ze Gibson persoonlijk kent. 'Ooit heeft mevrouw Gibson tegen me gezegd: ik hoop het nog mee te maken dat een van jullie een Grand Slam wint. Ik ben blij dat ik haar deze dag heb kunnen schenken. Hopelijk gaan nu nog meer zwarte kinderen tennissen.'

In de eindstrijd profiteerde Serena Williams mede van het sloopwerk dat haar zus een dag eerder had verricht. In de beste wedstrijd van het toernooi vocht Venus Williams een verbeten gevecht uit met Martina Hingis, dat de Zwitserse door haar superieure strategische inzicht en killersinstinct in haar voordeel besliste. Haar faam als tacticus mocht zaterdag echter niet baten tegen het extreme, soms zelfs brute geweld van Serena Williams. Die had in haar halve finale titelhoudster Davenport, ook een krachtpatster, reeds overmeesterd.

Serena Williams geldt als de fitste speelster van het circuit. Haar excessieve musculatuur vertaalt zich op het court in staaltjes tennis waaraan zelfs sommige mannen niet kunnen tippen. Het moeizame proces om kracht en techniek in harmonie te brengen vormde tot voor kort haar grootste probleem, maar in New York bewees Williams de juiste balans te hebben gevonden. Bijna iedere tegenstandster die op haar weg kwam, verliet verlamd de arena.

Voormalig nummer 1 van de wereld Monica Seles, ooit zelf symbool van het krachttennis, zei na haar nederlaag tegen Williams in de kwartfinale dat ze elke illusie om ooit nog 's werelds beste te worden heeft laten varen. Zo ontgoocheld en wanhopig was Hingis nog niet, maar de statistieken stemden haar tot nadenken. Zelf sloeg ze zeven winners en nul aces; haar opponente liet 36 winners en acht aces aantekenen. Williams' services bereikten veelvuldig snelheden van tegen de 200 kilometer per uur.

Hingis: 'Normaal ben ik beter in de rally dan Serena, maar je moet wél de kans krijgen om een rally te spelen. Ze serveert zo hard dat het bijna onmogelijk is om een goeie return te slaan. En als de return niet goed is, word je meteen gekilled door Serena. Toen ze meteen 3-0 voor kwam, verloor ik het geloof een beetje.'

Naar het voorbeeld van de Williams-zusjes baseert de jongste lichting tennissters hun spel voornamelijk op kracht. Die trend ondermijnt de machtspositie van Hingis. Haar spelinzicht en touch zijn ongeëvenaard, maar vormen vermoedelijk onvoldoende compensatie om op lange termijn de trendvolgers het hoofd te bieden. De nederlaag die Hingis op Wimbledon leed tegen de zestienjarige Dokic was niet zozeer een incident alswel een signaal.

Daar lijkt Hingis inmiddels ook zelf van doordrongen. 'Het vrouwentennis is naar een heel hoog niveau gegroeid. Toen ik net aan de top stond, speelde ik in finales meestal tegen Graf, Sanchez, Seles en Novotna. Toen had ik het veel gemakkelijker dan nu. Dat is pas twee jaar geleden. Er is nu meer competitie. Er wordt harder geslagen. Ik ben één van de weinigen die het niet van kracht moet hebben. Ik hoop dat ik nog vele jaren bij de top kan blijven.'

Zestien jaar was Hingis toen ze twee jaar geleden drie van de vier Grandslamtoernooien won. Alleen op Wimbledon verloor ze de finale. In de beide achterliggende jaren leverden de vier grote toernooien steeds vier verschillende winnaressen op, eens te meer een bewijs van de toegenomen concurrentie in het vrouwencircuit. Hingis (Australië), Graf (Roland Garros), Davenport (Wimbledon) en Serena Williams (US Open) eisten dit jaar de hoofdprijzen op.

Voor de zusjes Williams lijdt het overigens geen twijfel dat zij het komende decennium het circuit zullen domineren. In navolging van hun vader, die zijn dochters in hun kinderjaren reeds als toekomstige nummers 1 en 2 van de wereld bestempelde, verkondigen Serena en Venus Williams dat de concurrentie zich vroeg of laat aan hen zal moeten onderwerpen. Dat Venus In New York niet volgens plan de finale haalde, was volgens daddy Williams slechts een tijdelijke tegenslag. 'In 2000 wint Venus twee Grand Slams.'

De honger van Serena Williams is ook nog lang niet gestild. 'Als kind droomde ik ervan de US Open te winnen. Venus praatte altijd over Wimbledon, ik over de US Open in New York. Ik wist zeker dat ik hier een keer zou winnen. Dit gevoel is onbeschrijflijk. Dit wil ik nog veel vaker meemaken. En ik denk dat dat ook zal gebeuren.'

Zie ook pagina 19

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden