Wild en Pieters domineren op de koppelkoers en pakken de vijfde gouden medaille voor Nederland

Al een dag na de voor haar status roemloze zevende plaats op het omnium, de meerkamp in het baanwielrennen, zette Kirsten Wild zaterdagavond weer orde op zaken als de vrijwel ongenaakbare regentes op de onderdelen die een lange adem vergen. Samen met Amy Pieters prolongeerde ze in Berlijn de wereldtitel op de koppelkoers. Het was na de winst op de scratch op woensdag haar tweede gouden medaille in het toernooi.

Beeld EPA

Het duo domineerde de volle 30 kilometer, waarin ze, elkaar telkens aflossend, in twaalf tussensprints punten kunnen verzamelen. Aan het eind van de wedstrijd, ontsierd door een reeks valpartijen, stond de teller op 36. De Françaises Clara Copponi en Marie Le Net, goed voor het zilver, bleven met 24 punten op respectabele afstand.

Makkelijk was het niet, verzekerden ze na de huldiging, de regenboogtrui om de schouders, de medaille om de hals. Het was ‘afzien’, maar uiteindelijk reden ze de perfecte race. ‘De communicatie was goed. We hielden onze focus. We deden precies wat we moesten doen.’

Machtsvertoon 

Dat hun machtsvertoon zo groot was, hadden ze lang niet eens in de gaten. Pieters: ‘Het enige waar we ons op richtten was goed positioneren en van voren blijven. Pas toen Kirsten bij de laatste sprint zei, oké, we hebben hem, wist ik het ook.’ Ze hadden tijdens de rit ook steun aan coach Tim Veldt, die langs de baan instructies gaf. Pieters: ‘Die hakt ook knopen door. Gáán. Of juist niet.’ Wild: ‘Tim heeft veel meer overzicht van wat er in de rest van het veld gebeurt. Hij ziet beter dan wij of anderen kapot zitten of dat een aanval potentie heeft.’

Het was vooral Wild die de punten bijeensprokkelde. Pieters: ‘Kirsten is altijd supersnel, supersterk. Als je haar afzet hoef je je geen zorgen te maken. Het is een eer om met haar te rijden.’ Wild over Pieters: ‘ Amy weet altijd de juiste plek te vinden.’ Pieters: ‘We kennen elkaar door en door. Als ik aan Kirsten vraagt hoe het is en ze zegt ‘mwah’, dan weet ik dat het goed zit.’

Ze profiteren naar eigen zeggen van de competitieve sfeer in de selectie. Ze trainen veel met de mannen, met Jan-Willem van Schip, Yoeri Havik en Roy Eefting. ‘We vragen het uiterste van onszelf. We zijn megafanatiek.’

Teleurstelling

Zeg niet tegen Wild dat de zege als een revanche voor het verprutste omnium voelt. Ze wil simpelweg overal winnen waar ze aan de start verschijnt, ongeacht de voorgeschiedenis. Vrijdag werd ze in de rangschikking teruggezet, nadat ze op het eerste onderdeel, de scratch, verantwoordelijk werd gehouden voor een valpartij achter haar. Ze zou hebben geduwd, toen ze naar buiten wilde sturen om een opsluiting te voorkomen. Een sterke inhaalrace in de volgende onderdelen leverde onvoldoende punten voor het podium op. Ze had moeite met de beslissing. ‘Zoiets gebeurt heel vaak in de koers.’ Maar ondanks de teleurstelling was er het besef dat de vorm goed was.

Een dag later volgde al het bewijs. Wild: ‘Dit staat helemaal los van gisteren. Het is fantastisch dat we hebben we dit samen hebben gewonnen.’ Nederland heeft nu vijf gouden medailles binnen op de WK. Jan-Willem van Schip voegde er zaterdagavond nog een zilveren plak aan toe, door op het omnium achter de Fransman Benjamin Thomas te eindigen. Hij pakte vooral veel punten met de winst op het tweede onderdeel, de temporace. ‘Dat was echt een 10 plus. Als je ooit zestig bent en achter de geraniums zit en je ziet het niet meer zitten, en als je dan die eens terugkijkt, dan denk je: dat was toch wel goed.’ 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden