Wielervirus houdt huis in Drenthe

200 duizend wielerfans volgen in Drenthe de eerste ritten van de Ronde van Spanje...

Emmen De zondag begon met een hagenpreek. De protestanten van Vries hadden de kansel uit hun Dorpskerk gesleept en op de Brink neergezet. Jean Nelissen, de hogepriester van het wielrennen, mocht uitleggen waarom deze sport altijd aan katholieken wordt toegeschreven. Een ‘Spaanse griep’ trof dit weekeinde Drenthe en dat leidde tot dergelijke taferelen.

De provincie maakte van de eerste etappe in de Ronde van Spanje een echt volksfeest dat naar schatting 200 duizend toeschouwers trok. ‘Dit overtreft carnaval’, zei organisator Jos Vaessen en hij moet dat als Limburger kunnen weten. Zijn provinciegenoot Jean Nelissen was er in elk geval voor overgekomen uit Maastricht.

De 72-jarige oud-commentator van het wielrennen zat ’s morgens om half elf op het plaatselijke terras al achter een kelkje jenever en maakte er later, eindelijk weer eens met een microfoon in de hand, geen geheim van dat het meestal niet bij één kelkje blijft.

Hij moest door stevige handen naar de kansel worden geleid, maar dat had op dit vroege uur vermoedelijk niet zoveel met jenever te maken. De gezondheid van Jean Nelissen laat ernstig te wensen over, daarom is hij ook van de televisie verdwenen.

Dominee Jan Hermes ging ons, gelovigen en twijfelaars, voor in gebed tijdens de oecumenische wielerdienst. De harmonie van Vries blies een flamenco en het koor zong ‘Fiets nu heen in vrede, fiets je levensreis. Maak de goede keuzes en ga voor de grote prijs’.

Een doorwrocht betoog over de relatie tussen wielrennen en katholicisme kon van Jean Nelissen niet meer verwacht worden. Maar hij kan nog wel de hele wereld op Reviaanse wijze in het ootje nemen. Zo vatte de aloude Neel het wielrennen samen onder de noemers geld, roem en veel publiek. ‘Alleen moet er bij elk dopinglab een biechtstoel komen. Luikje open en vergeven die boel.’ Jean Nelissen mag veel mankeren, zijn oogjes kunnen nog altijd twinkelen van ondeugd.

Zoals Vries zich met kermisattracties opmaakte voor de doortocht tegen vier uur, zo had elk dorp zijn eigen feestdag ingericht. Witteveen had zich omgedoopt in Turba Blanca en het dorpsplein heette Plaza de Witteveen.

In het bos van Witteveen ligt een van de mooist denkbare begraafplaatsen en daar was zondagmiddag tegen tweeën het meest te doen. Aurelus Louis ter Beek, geboren in Coevorden en overleden in Assen, ligt er nu al bijna elf maanden onder de zoden. Witteveen is niet alleen een mooie rustplaats, maar bovendien ligt zijn favoriete golfbaan in de buurt.

Op het graf van Relus ter Beek, vanaf 1995 Commissaris der Koningin in Drenthe, lagen een paar golfballetjes en er brandde en kaarsje namens de Nederlandse Vuelta-organisatie. Ter Beek was de afgelopen jaren de grote pleitbezorger van de komst van de Spaanse wielerronde.

Om half twee ging de Spaanse, Nederlandse en Drentse vlaggen in top en even later stapte Jet Bussemaker, staatssecretaris van Sport, van de motor waarop ze het eerste gedeelte van de koers heeft gevolgd. Ze legde een boeket witte rozen op het graf van een politicus die bij leven nooit zo geëerd is.

Om kwart over twee passeerden de renners over het smalle bospad, eerst een kopgroep en ruim vijf minuten later het peloton. Van de vijf ontsnapten hield Lieuwe Westra het langst stand en daarmee zette hij zijn ploeg Vacansoleil opnieuw in de kijker. Westra, die een sterk debuut maakt bij de profs, verloor een week geleden zijn vader en dat gaf zijn lang volgehouden vluchtpoging een dramatische lading.

Gesprint werd op de Hondsrugweg in Emmen, een weg met de breedte van een boulevard. Omdat zoveel sprinters nog in aanmerking kwamen voor de gouden leiderstrui werd het een geweldig spektakel met kanshebbers aan alle kanten. De 22-jarige Gerald Ciolek uit Duitsland was het snelst.

Generatiegenoot Tom Leezer mocht het erepodium op om de rode bergtrui te ontvangen. De renner van de Rabobank was lid van de kopgroep en passeerde als eerste de begraafplaats in Witteveen waar de organisatoren een kleine verhoging in het wegdek had geconstateerd. Ze noemden het de Monte Relus, een knap staaltje katholieke leugenachtigheid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden