Wielertoekomst vol onzekerheden

Er leken rooskleurige tijden aan te breken voor het Nederlandse wielrennen. Talenten zwermden over de Europese profploegen uit. In de Benelux Tour knokken ze voor hun toekomst....

De hond van zijn ouders krijgt in Landgraaf een dikke knuffel van Koen de Kort. Al was het maar, zegt de renner, omdat het beestje hem niet naar ‘het gezeur’ vraagt. Heerlijk vindt hij het. Want ‘het gezeur’ begint langzamerhand door te wegen in zijn benen, of hij dat nou wil of niet. ‘Zo gaat het echt niet langer.’

De Kort doelt op de problemen bij zijn werkgever Astana, voorheen Liberty Seguros. De ploeg wordt vandaag mogelijk geschorst door de internationale wielerunie. Het maakt hem boos en nerveus. Want zijn toekomst als wielrenner is allesbehalve verzekerd.

‘Ik vind het belachelijk dat wij de dupe moeten worden. Als ze ons schorsen, pakken ze onschuldige renners. Alles wat in onze ploeg ook maar te maken heeft met de affaire, fietst al lang niet meer’, zegt De Kort. Hij moet zich in de Ronde van de Benelux laten zien. Maar De Kort eindigt roemloos als 48ste in de tijdrit, die wordt gewonnen door George Hincapie.

De 23-jarige Brabander had zich van zijn tweede profjaar iets anders voorgesteld. Maar er zijn altijd renners die het nog weer moeilijker hebben gehad dan hij. In Landgraaf laat hij Mathieu Heijboer (77ste) en Michiel Elijzen (79ste), zijn leeftijdsgenoten van Cofidis, achter zich. Bas Giling stapte in Limburg niet meer op. Hij werd op het laatste moment geselecteerd voor de Ronde van Spanje.

De Nederlandse talenten hebben moeite met het niveau. Van de veelbelovende generatie, waarvan hoog werd opgegeven, hebben voorlopig alleen Joost Posthuma en Thomas Dekker in het peloton vaste voet aan de grond gekregen.

Vooral voor de renners die naar het buitenland trokken, lijkt de toekomst onzeker. Ze dreigen onbedoeld slachtoffer te worden van de grote schoonmaak in het peloton. Bij T-Mobile en Astana, ploegen die als gevolg van het schandaal rond dokter Fuentes midden in een reorganisatie zitten, is dezer dagen alles onzeker. Het maakt het vervolg van de loopbaan van De Kort en Giling ongewis.

De Kort heeft daarom alvast een manager in de arm genomen. ‘Voordat je het weet, val je buiten de boot. Nu ook de ploeg van Phonak verdwijnt, komen er weer dertig renners meer op de markt.’

Giling zegt zich geen zorgen te maken. De buitenwacht mag zich dan afvragen wat hij het afgelopen jaar heeft gepresteerd, hij weet wat hij heeft gedaan. Hij schikt zich gewoon naar de ploegleiding. ‘Dit zijn geen wedstrijden meer waar je voor je vader en moeder probeert een mooie uitslag te rijden. Als tweedejaars prof is het nog niet mijn beurt.’

Giling gaat volgende week van start in zijn eerste grote ronde. Heijboer werd afgelopen weken door zijn werkgever gewoon niet meer opgesteld. Hij was boos. ‘Maar ik had niet zo veel te eisen. Ik heb dit seizoen nog geen deuk in een pakje boter gereden.’

Dat geldt ook voor Elijzen, die zijn seizoen al wilde beëindigen nadat hij een klaplong had opgelopen bij een valpartij. In de Ronde van de Benelux hebben ze samen het gevoel ‘voor joker’ rond te rijden. Cofidis heeft geen kopman en iedereen doet maar wat. Heijboer probeerde zaterdag nog een tijdje voor het peloton uit te rijden. ‘Ik weet wel dat het nutteloos is, maar anders heb je helemaal niets.’

In tegenstelling tot De Kort en Giling zijn zij verzekerd van nog een jaar in het Protourpeloton. Tenzij sponsor Cofidis, de ploeg die ook al eens verwikkeld was in een dopingschandaal, anders besluit. ‘Dan raakt het ons wel natuurlijk’, zegt Heijboer. ‘Voor de rest zijn al die dopingverhalen voor mij een ver-van-mijn-bed-show. Het zou me bezig moeten houden, maar ik heb momenteel al genoeg aan mezelf.’

Aan het Franse excuus dat er in het peloton met twee snelheden wordt gereden en dat er daarom niet wordt gepresteerd, wagen ze zich niet. Elijzen: ‘Als je zo denkt, word je gek. Dan heb je elke week een excuus: het is logisch dat ik niet win, zij pakken allemaal. Wie er zo over denkt, moet stoppen.’

Ze houden zichzelf verantwoordelijk voor hun magere prestaties. Tegenslag en een moeilijke overgang van de georganiseerde beloftenploeg van Rabobank naar de chaos van Cofidis hebben hun kennismaking met de profs bemoeilijkt. Ze waren nog meer ‘verwend’ dan ze hadden gedacht.

‘Ik kan mijn kop laten hangen en proberen onder mijn contract uit te komen’, zegt Heijboer. ‘Maar ik wil per se tonen dat ik ondanks alle moeilijkheden kan presteren. Ik denk dat dat me in de toekomst meer zal opleveren.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden