ColumnPeter Winnen

Wielerfans laten zich door een implosie van de aarde nog niet van hun stuk brengen

Het is meestal dezelfde foto die wordt afgedrukt bij interviews, hoogstwaarschijnlijk omdat er maar één fotograaf was toegelaten. In een geel Jumbo-Visma shirtje puft Tom Dumoulin uit na de virtuele toerversie van de Amstel Gold Race in een onpersoonlijk bungalowkamertje van een vakantiepark op de Cauberg. Drie weken geleden is dat alweer. Als in een fauteuil zit hij op zijn fiets die in zo’n elektronische stellage is geklemd welke Tom in atletisch opzicht met de rest van wereld verbond.

Kont op het zadel, raceschoenen in de stuurbeugel, de onderarmen losjes op de knieën. In de rechterhand bungelt een bidon waarvan het opschrift Tackx, hoewel verticaal geprojecteerd, toevallig loodrecht op de cameralens is gericht. Tom dacht ook overal aan.

Tackx is een partner van de Jumbo-Visma-ploeg. Het elektronische apparaat waarin de celeste gespoten Bianchi van Tom is vastgezet kan dus niet anders dan een Tackx zijn.

Ook zonder extra reclame zal Tackx de coronacrisis overleven. De binnenfietserij heeft een hoge vlucht genomen in landen met een complete lockdown.

Ik heb ook een Tackx, al jaren. Eentje zonder stekkers. Het moet wekenlang onophoudelijk geregend hebben wil ik er drie kwartier aan opofferen. Binnenfietsen is als happen in glaswol.

Jumbo zal niet aan het virus ten onder gaan. Bij ‘mijn’ Jumbo om de hoek reikt een aardig en gemotiveerd jongmens consequent ontsmette boodschappenkorfjes aan, maar in de rij voor de kassa is van een crisis niks te merken. Gek genoeg is er bij Jumbo, zo lees ik in NRC, beleid gemaakt voor de gecontracteerde sportmensen: wie niet sport moet zich op een andere manier nuttig maken. Elk interviewverzoek is er één. ‘Desnoods moeten er trainingen voor worden afgebroken’, aldus Merijn Zeeman namens de wielerploeg. ‘Om aan de fans te laten weten dat we er nog zijn’.

Lulkoek, wielerfans laten zich door een implosie van de aarde nog niet van hun stuk brengen.

Of Tom Dumoulin trainingen heeft moeten afbreken om zich anderszins nuttig te maken voor Jumbo-Visma weet ik niet, feit is wel dat een golfje Dumoulin-interviews me overspoelde die elk het karakter hadden van een diepteanalyse: kon Dumoulin zichzelf duiden?

Ongelooflijk hoeveel Tom over zichzelf prijsgaf. Zijn chagrijn is even vruchtbaar als zijn levenslust. Een kampioen wil hij zijn, maar niet in de krant. Het perfectionisme waar hij zichzelf geen raad mee weet is waarschijnlijk genetisch bepaald. Opgevoed door academische ouders is topsport niet iets dat ertoe doet. Stilaan heeft hij de schaamte om zijn grote overwinningen overwonnen.

Het is bijna een jaar geleden dat Dumoulin zijn laatste koers reed. De geperforeerde knie is in orde, de getormenteerde darmen zijn tot rust gekomen. Toen kwam het virus op ‘de dag die je wist dat zou komen’.

Hoe meer Tom zichzelf prijsgeeft, hoe meer hij verbergt. Een sterker virus dan corona is nodig om hem uit de laatste bunker te halen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden