Wiekens verzeild in naar afscheidsjaar

Interview..

Van onze verslaggever Charles Bromet

veendam Ergens vanaf de zijlijn staat Gerard Wiekens hoofdschuddend toe te kijken hoe zijn grote clubliefde, BV Veendam, en zijn boezemvriend, Jans Norder, zijn verwikkeld in een meelijwekkend moddergevecht voor heren in driedelig grijs.

In wat voor hem het onbezorgde laatste jaar uit zijn profcarrière had moeten worden, is de 37-jarige verdediger tegen wil en dank gedwongen in de rol van vredesstichter. Veel erger hadden ze hem niet kunnen straffen.

Doordat een oplossing vooralsnog uitblijft in het voor de Groningse rechtbank uitgevochten conflict tussen de eerste divisieclub en het voormalige bestuurslid Norder – over het garant staan voor een sponsorbedrag van 1,4 miljoen euro – koerst Veendam af op een faillissement. Wiekens waant zich in het oog van de storm.

Het dieptepunt voor hem persoonlijk diende zich kortgeleden aan, toen hij in zijn dorp Oude Pekela de kinderen van Norder tot kalmte moest manen.

‘Dan sta ik ze uit te leggen dat ze het zich niet moeten aantrekken dat mensen ze intimideren. Dan zeggen hun vriendjes: je vader moet betalen, anders gaat de club kapot. Dat hakt erin hoor, bij een 10-jarige.’

Met een vermoeide blik op zijn gezicht plofte Wiekens maandagavond, na de met 2-1-gewonnen competitiewedstrijd tegen FC Dordrecht, neer in de wasruimte van stadion De Langeleegte. Na een zelfgekozen afwezigheid van ruim een maand, in verband met het onophoudelijke tumult rond de club, maakte hij zijn rentree.

Coach Joop Gall had maar even te accepteren dat zijn aanvoerder drie opeenvolgende competitiewedstrijden aan zich voorbij liet gaan, omdat zijn hoofd er niet naar stond. ‘Hij kent mijn situatie met de familie Norder, dus accepteerde hij dat.

‘Hij zal ook wel hebben gemerkt dat ik wat prikkelbaarder was op de training. Ik ben over de schreef gegaan, want volgens mij loopt er nu nog iemand geblesseerd rond die ik een tikje op het bovenbeen heb gegeven. Dat zou ik normaal niet gedaan hebben. Maar als je kwaad bent, doe je domme dingen.

‘Ik zat vooral niet lekker in m’n vel doordat de club en Norder de situatie niet netjes hebben opgelost. Ik vind het ook sneu dat iemand die zo veel voor de club heeft betekend voor het gerecht wordt gedaagd door diezelfde club.’

Na een verblijf van zeven seizoenen bij Manchester City keerde Wiekens in 2004 terug bij de club waar zijn profcarrière was begonnen. Hoewel de subtop van de eredivisie destijds interesse in hem toonde, stond voor de centrale verdediger vast dat hij zijn laatste profjaren zou volmaken in het voor hem vertrouwde geel-zwart van Veendam.

Zijn laatste seizoen verloopt naar eigen zeggen ‘zwaar klote’ vanwege alle incidenten en het dreigende faillissement. Routinier Paul Matthijs kwam er onlangs bij de benzinepomp achter dat zijn tankpas van de club was geblokkeerd.

‘Gelukkig is mij dat niet gebeurd, maar ik kan je zeggen dat het cynisme hier regeert. Als er een feestje moet worden georganiseerd, is er geen geld. Jonge ploeggenoten moeten bij hun familie aankloppen om dingen geregeld te krijgen. Het is heel moeilijk om onder die omstandigheden gemotiveerd te blijven.

‘Iedere tiende van de maand moeten de salarissen betaald worden. Zolang dat gebeurt, moeten we ons maar geen zorgen maken. Hoelang de club dit nog volhoudt, weet niemand. Norder zou uitkomst kunnen bieden. Maar die is zo hard in een hoekje gedrukt, dat hij er ook geen zin meer in heeft.’

Hij zucht. Gelukkig biedt de competitie afleiding. Vanavond gaat Veendam eerst op bezoek bij Emmen om daarna achtereenvolgens FC Oss, MVV, FC Omniworld en Excelsior te ontvangen in De Langeleegte. Dan is een serie van liefst zeven wedstrijden in een tijdsbestek van negentien dagen afgerond.

‘In Engeland was ik niet anders gewend, dus dat schema valt wel mee. Maar genieten is er niet bij. Ik krijg steeds meer het gevoel dat hier achter de schermen niet meer de vraag wordt gesteld: hoe kunnen we de club redden? Ik krijg juist de indruk dat de betrokkenen denken: hoe kan ik me hier als persoon uit redden? Dat begint echt zulke treurige vormen aan te nemen, dat je het nu ook niet meer terugdraait.’

Niettemin staat er zaterdag in een plaatselijk hotel een inzamelingsdag op de agenda, een laatste poging de krachten te bundelen. ‘Ik ben er nog niet echt mee bezig geweest, al heb ik wel de artiestenlijst ingezien. De enige bekende daarop is de moeder van Michael de Leeuw. Hij maakte onze beide doelpunten tegen Dordrecht.’ Met een lach: ‘Misschien gaat zijn moeder het seizoen nog redden.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden