Wie maakt Bram Som wat

In Edmonton was hij nog een hevig aan zichzelf twijfelende jongeman, tegenwoordig stapt hij met een houding van wie-maakt-mij-wat elk groot stadion binnen....

In Edmonton, bij de vorige WK in 2001, wilde Som de finale eigenlijk niet eens halen. Op het inloopveld gaf hij vlak voor de halve finale tot driemaal toe over. Even later liep hij `met lood' in de benen zijn twee rondjes. Na afloop vertelde hij dat hij vol tegenzin het stadion in was gekomen - dat was wat, een beroepsatleet die zijn vak als kwelling ervaart.

Die Bram Som bestaat niet meer. Vorig jaar was de landmachtmilitair al op de goede weg, met een finaleplaats bij de sterk bezette EK in München. Dit jaar hoort hij, na zijn vijfde plaats bij de WK indoor, echt bij de internationale top.

Hij is de enige Nederlander die welkom is bij elke wedstrijd in het Golden League-gala, daarmee in de voetsporen tredend van Robin Korving en Marko Koers. Nederlandse atleten komen doorgaans moeilijk `binnen' in die met veel geld gedoteerde serie Europese wedstrijden.

Niet langer is Som onder de indruk van de busrit onder politiebegeleiding naar een groot stadion, dat gevuld is met een verwachtingsvol en rumoerig publiek. En wanneer hij loopt, dan doet hij écht mee om de ereplaatsen: zo werd hij dit jaar vijfde in Zürich, derde in Rome en tweede in Londen.

Natuurlijk is er voorafgaande aan een wedstrijd spanning, dat hoort er bij. Ook is de nacht ervoor een onrustige. Het hart bonkt dan nog altijd heviger dan normaal.

Maar dat geeft niet, zeg de atleet. Dan slaapt hij 's middags voor de wedstrijd gewoon wat langer. En 's ochtends een stukje wandelen met Gert-Jan Liefers, die de woensdag zijn finale van de 1500 meter liep.

Van de wandeling het stadion in raakt hij niet meer ondersteboven. Ja, hij merkt dat het Stade de France een groot stadion is. Maar het maakt hem niet langer klein, zoals hij dat wel werd van het Olympisch Stadion van Sydney, waar hij, als talentvolle maar onervaren atleet de series niet overleefde.

Hij liep zijn wedstrijd in Parijs berekend. De eerste ronde ging in een vrij langzame 53,27 en dan weet je dat je voorin moet eindigen. Alleen de eerste twee kwalificeerden zich automatisch voor de halve finale. De andere sporters konden alleen als tijdssnelsten door - altijd een gok.

Som liep zuinig, op baan 1, geen meter te veel. Voor de streep kon hij nog rustig naast zich kijken, alleen de Marokkaan Tghazouine liep net voor hem. Met 1.46,11 werd hij tweede.

Het was een langzame race, al gingen de nummers drie (de Spanjaard Reina) en vier (Dube uit Botswane) als tijdssnelsten ook nog door. Van de favorieten (Kipketer, Bücher, Sepeng, Mulaudzi, Borzakovski en Longo) ging er niemand af, zodat de halve finale, vanavond al, een pittige opgave zal worden.

Bram Som, hij stond gisteren in de catacomben de pers met stralende ogen te woord, is er niet langer bang voor. Gewoon nog even uitlopen, wat eten, een massage van fysiotherapeut Hans Borghans en dan vrijdag er opnieuw lekker inknallen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden