Wie is zwemtalent Nyls Korstanje (18)?

Als junior brak hij al het ene na het andere record van Pieter van den Hoogenband. Op de EK kortebaan in Kopenhagen mag hij het nu bij de senioren proberen. Wie is Nyls Korstanje, en wat wil hij?

Korstanje na zijn winnende Swim Cup-race in Amsterdam. Beeld anp

In zijn hart en hoofd doet zwemmer Nyls Korstanje (18) deze week in Kopenhagen mee aan zijn tweede EK kortebaan. Twee jaar geleden plaatste hij zich al voor het toernooi, maar toen bestempelde de Europese bond hem kort voor afreizen als te jong voor deelname. Sinds hij als 7-jarige junior voor het eerst in een bad plonsde, zwemt Korstanje sneller dan de rest. Iets dat hij bij de senioren ook van plan is. Alleen wel op zijn manier, via een avontuur in de VS.

Op de EK in het 'kleine' 25-meterbad zwom Korstanje woensdag met Kyle Stolk, Thom de Boer en Jesse Puts in een Nederlands record (1:24.61) naar de vierde plaats op de 4 x 50 meter vrij estafette. Toch kwam het kwartet tweetiende van een seconde tekort voor een medaille. Vanaf vrijdag komt Korstanje individueel in actie op de 50 en 100 meter vrij, de sprintnummers waarop hij in 2015 respectievelijk goud en zilver won op het Europees Jeugd Olympisch Festival. Daarmee was hij de eerste zwemmer sinds Pieter van den Hoogenband die olympisch jeugdkampioen werd.

'VDH'-meetlat

Die naam valt snel bij iedere Nederlandse zwemmer die ook maar een sprankje talent toont. Het geldt in het bijzonder voor Korstanje. Als junior zwom hij het ene na het andere record aan diggelen van de man die twee keer olympisch kampioen werd op het koningsnummer, de 100 meter vrij.

Of het niet vervelend is voor een jonge zwemmer om altijd langs de 'VDH'-meetlat te worden gelegd? Mwah, zegt Korstanje in de kantine van het Eindhovense zwembad waar hij dagelijks traint, met de naam van Van den Hoogenband in sierlijke letters op de ruiten. Hij vindt het vooral eervol. Meer niet.

'Het is ook een valkuil', stelt hij. 'Erin gaan geloven en zeggen: ik word de nieuwe Pieter. Maar zo werkt het niet. Hij heeft er ontzettend hard voor gewerkt en tegenwoordig moet je er misschien wel harder voor werken. Iemand als Pieter had het tegenwoordig nog wel heel ver geschopt, maar in zijn jaren was hij een uitschieter. Tegenwoordig zijn er meer van dat niveau.'

Eigen keuzen

Korstanje volgt zijn eigen route. Precies zoals Van den Hoogenband hem dat adviseerde. In 2010 schreef Van den Hoogenband een column over hem, nadat Korstanje het oudste leeftijdsrecord van het zwemicoon - die van 11-jarigen op de 100 meter vrij - uit de boeken had gezwommen. In zijn column gaf hij Korstanje mee: geloof in je eigen droom en maak eigen keuzen.

De column heeft nog altijd een prominent plekje aan de muur in Korstanjes kamer. 'Ik had niet door dat het record zo'n impact zou hebben. Ik had hetzelfde weekeinde mijn eerste schoolfeest, daar maakte ik me meer druk om. Achteraf was het wel speciaal', zegt hij lachend. De jonge zwemmer is bescheiden, maar niet verlegen. Hij weet wat hij wil: naar Amerika.

Als hij komend jaar slaagt voor zijn vwo-diploma, vertrekt hij in de zomer naar de Amerikaanse staat North Carolina om daar vier jaar te studeren en te zwemmen. Logisch is die stap op het eerste gezicht niet. Sinds de zomer traint hij in Eindhoven onder de vleugels van bondscoach Marcel Wouda, 'en dat gaat erg lekker'.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Nyls Korstanje in actie op de 100 meter vrij in oktober tijdens de Swim Cup in Amsterdam, waar hij zich plaatste voor de EK kortebaan in Kopenhagen. Beeld anp

Bijzondere band met VS

Hij ligt in het bad met olympisch kampioenen als Ranomi Kromowidjojo, van wie hij dagelijks leert. Alleen zijn band met de VS is bijzonder. Van zijn zesde tot negende woonde hij in een plaatsje nabij Boston, in het noordoosten van de VS. Daar raakte hij bij toeval in de ban van wedstrijdzwemmen.

Korstanje: 'De zomervakanties duren daar drie maanden. Veel kinderen gaan dan op sportkamp. Ik ook en zwemmen was een onderdeel. Ik kwam in het slechtste groepje, omdat ik alleen de schoolslag kon en in de VS willen ze dat je de borstcrawl doet. Ik kreeg bijles, leerde snel en bij de plaatselijke vereniging ben ik echt gaan trainen.'

Korstanje werd op twee afstanden kampioen in de regio New England. Eenmaal terug in Nederland ging hij vrolijk door met winnen. Het plezier dat hij in het zwemmen in de VS had, is hij nooit vergeten: 'Zwemmen is er heel relaxed, ontspannen met vrienden langs het bad'.

Studeren

Bondscoach Wouda wist van Korstanjes Amerikaanse interesse en kent het zwemleven in de VS goed. Als zwemmer trok hij na zijn mislukte Spelen van 1992 voor twee jaar naar Michigan. 'Het is in samenspraak met Marcel gegaan, hij heeft het zelfs soort van voorgesteld. Marcel heeft in Amerika veel geleerd en meegemaakt. Dat biedt mij ook houvast', aldus Korstanje.

Het zwemtalent had de universiteiten voor het uitkiezen. Hij kon naar Texas, Californië, Florida en zelfs naar Hawaii. Uiteindelijk zei hij begin oktober ja tegen een beurs voor vier jaar aan de universiteit NC State in Raleigh, North Carolina.

Korstanje: 'Hun zwemteam staat derde van de VS en ze trainen daar een beetje op de Nederlandse manier: sprintgericht met een jonge, experimentele coach waarbij je minder dan 50 kilometer per week maakt. Dat is daar best bijzonder. Verder wil ik iets gaan studeren in de biochemische of farmaceutische richting. Op die gebieden staat de universiteit hoog aangeschreven.'

Ster

Hij verheugt zich op het leven als studentsporter in Amerika, iets waar Kira Toussaint en Dion Dreesens - twee zwemmers die ook naar de VS trokken - enthousiast over vertelden. 'In Nederland ben je op school toch een beetje een buitenbeentje als topsporter. In Amerika ben je een ster. Ik ben benieuwd hoe dat is.'

Korstanje erkent dat de stap naar de VS een risico is. Hij verlaat een stabiele topsportomgeving en niet elke sporter gedijt in de Amerikaanse sportcultuur: 'Juist daarom wil ik het doen. Uit mijn comfortzone, groeien als zwemmer en persoon. Nu heb ik de mogelijkheid, straks niet meer.

'De kans dat ik niet olympisch kampioen word, is namelijk veel groter dan dat ik het wel word. Begrijp me niet verkeerd: ik ben gedreven, wil niets liever dan winnen. Maar ik wil me niet richten op één doel, dat misschien net niet halen en de rest van mijn leven spijt hebben van het feit dat ik niet heb genoten van de weg ernaartoe.'

Het zouden de woorden van Pieter van den Hoogenband kunnen zijn. Die drukte Korstanje in zijn column op het hart vooral verder te kijken dan medailles. Wat dat betreft volgt hij het pad van een kampioen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden