Column

Wie baas is in het voetbal, voelt elke minuut dat hij leeft

Column Willem Vissers

Even was zijn hoofd weer omringd met het aureool van aanbidding. Guus Hiddink, in zo'n opgeblazen blauwe jas van Chelsea, paradeerde langs de lijn, met drukke gebaren.

Guus Hiddink. Beeld afp

Wonderdokter Guus genas Chelsea van een gezwel. Maar Guus is weer klaar in Londen. Bijna klaar. Het degradatiegevaar is afgewend sinds zijn komst in december als blusser van de uitslaande brand op Stamford Bridge. Dat was zijn hoofdtaak: brandweerman zijn, zalfjes smeren. Meer bleek onmogelijk. Wat had hij, als goede oom die lucht blies in verstikte verhoudingen, graag een stuntje verwezenlijkt.

Paris SG won in de Champions League en Everton won zaterdag in de FA Cup, door twee doelpunten van Lukaku nota bene. Chelsea liet de Belg bijna achteloos vertrekken, mede omdat recidivist Diego Costa volgens Hiddinks ontslagen voorganger Mourinho beter was. Nou ja.

Bij Chelsea hervond Hiddink iets van zijn trots. Reken maar dat het vroege ontslag als bondscoach van Oranje in juni in zijn ziel een wond heeft geslagen. In een recente mail schrijft hij bijna gelukzalig over zijn 'dubbelvoetse landing als trainertje op het veld. Gras tussen de tenen... heerlijk ... weg van de machiavellistische spelletjes.' Guus Hiddink zou schrijver kunnen zijn van een Sportboekenweekgeschenkje.

'Ome Guus', 69 jaar, oogde weinig scherp bij Oranje, het zij gezegd. Hij herstelde gaandeweg, maar mocht zijn karwei niet afmaken van 'machiavellist' Van Oostveen, waarna ook assistent Blind werd meegetrokken in het moeras, zo bleek alras.

Hiddink heeft een nieuwe knie, nieuw elan, en Chelsea wilde een man met levenservaring. Maar de selectie is, bij wijze van spreken, iets te veel Diego Costa, een spits die zichzelf telkens verliest, zaterdag al dan niet met een beet in het nekvel van Barry. Hiddink stelde voor met Costa te kijken naar Anger Management, een film met Jack Nicholson als typische crisisbeheerser.

Chelsea is te weinig de Hazard van vorig seizoen. Te weinig Lukaku dus ook, zoals de club ook de meesterlijke De Bruyne verkocht. Hiddink torste de erfenis van Mourinho, wiens succes van vorig seizoen mede voedingsbodem was voor de stilstand, dus achteruitgang.

Nog negen competitieduels, dan is Hiddink klaar. Wie weet, plaatst Chelsea zich nog voor de Europa League, eigenlijk het strafbankje in het ondermaanse van de club. Wie weet wat Hiddink daarna nog doet. Misschien heeft de interimklus hem nieuwe energie geschonken. Afscheid nemen van de top bestaat niet.

Dick Advocaat is als vrij man alweer souffleur van Van Bronckhorst bij Feyenoord. Louis van Gaal heeft zijn Truus al meermaals beloofd te stoppen, maar hij blijft zitten bij Manchester United, hoeveel drek hij ook over zich krijgt uitgestort. Het leven in de schijnwerpers is aangenaam en went snel. Wie baas is in het voetbal, voelt elke minuut dat hij leeft. Werkelijk leeft.

Hiddink ondertekende zijn briefje met BluesBoss. Zelfspot, zeker, maar toch: Guus was weer even verheven boven het aardse bestaan. Dat is heerlijk verslavend. En verslavingen zijn moeilijk te genezen.

Reageren? w.vissers@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.