Reportage

'Wi-j komt altied weer terug'

Het eerste punt in 7 wedstrijden vieren de supporters van De Graafschap als een kampioenschap. 'Superboer? Dat is een gevoel.'

Bart Jungmann
Ontlading op de tribune na het doelpunt. Beeld Jiri Buller
Ontlading op de tribune na het doelpunt.Beeld Jiri Buller

'Koffie? Nog een koffie? Anders straks nog een koffie?'

Als gastvrijheid een factor zou zijn in clubliefde, gooide De Graafschap hoge ogen. In het supportershome is de koffiekan zondagmorgen nooit ver weg bij het vooruitblikken naar de wedstrijd tegen Willem II. De voorgaande zes duels gingen verloren. Is het nu of nooit?

Aan tafel zitten drie mannen die Guus Hiddink nog in een korte broek op de Vijverberg zagen schitteren. Theo Vergeer was eeuwenlang materiaalman. Ben Roelofs en Tunnus Gierpet zijn als fan geboren. De laatste is nog het meest uitbundig met zijn blauw-witte pruik en klompen. In zo'n uitdossing moet je wel Tunnus Gierpet heten.

Scrimmage voor de goal van Willem II. Beeld Jiri Buller
Scrimmage voor de goal van Willem II.Beeld Jiri Buller

'Strontmazzel'

Toch laat ook hij zich niet uit de tent lokken. Nu of nooit? Nee, zo zijn ze in de Achterhoek niet getrouwd.

Die promotie vorig seizoen, afgedwongen tegen Volendam, was slechts een kwestie van 'strontmazzel'. Daarna ontbraken tijd en geld om het elftal aan te sterken. Erger: Caner Cavlan, de beste speler, vertrok. De Graafschap moet roeien met de riemen die het heeft en dat zijn, beseft iedereen, niet de beste riemen van de eredivisie.

Ze kunnen in het supportershome niet anders dan de moed erin houden. Het gaat zoals het gaat en het belangrijkste is: de sfeer lijdt er niet onder. Er worden financieel geen risico's genomen, eigen jongens krijgen een kans en 'elke wedstrijd gaat het een stukje beter'. Dat laatste zegt Tunnus Gierpet.

'Superboer? Dat is een gevoel.'

Als marketing een factor zou zijn in clubliefde, gooide De Graafschap hoge ogen. Iedereen kan zich trots boer noemen, zelfs de landskampioen doet dat. Maar de overtreffende trap, die van de superboeren, is in Doetinchem gemunt.

Het weerklinkt uit de luidsprekers voor de wedstrijd. Bennie Jolink bejubelt de superboeren in een aangepaste versie van het Engelse liedje All around my hat. Het schalt uit duizenden kelen als De Graafschap ten aanval trekt. En de sponsors springen erop in. Een bouwmaatschappij noemt zich 'boer in de bouw'. Een leasemaatschappij heeft een wagenpark dat 'boerrr' doet bij het optrekken.

Superboer'n

Overigens: het zijn geen superboeren, maar superboer'n. Achterhoekers zijn niet alleen resoluut, maar ook bondig. Overbodige letters slikken ze in.

Van dezelfde orde is de kreet D'ran. Het staat geschreven op een stoeptegel voor de ingang van het supportershome. Het staat op een blauw-witte trekker die voor de ingang van het stadion staat geparkeerd. Het staat op een tegel waarover de voetballers lopen bij het betreden van het veld.

In al zijn bondigheid raakt het de kern van De Graafschap. Geen flauwekul, geen grootspraak. Voetbal is de mouwen opstropen. D'ran.

Je moet wel een enorme insider te zijn om de spelers van De Graafschap te kunnen (her)kennen: Hidde Jurjus, Alexander Bannink en Cas Peters. Het konden ook de namen zijn van boeren op zoek naar een vrouw. Eredivisie-ervaring in het elftal beperkt zich tot Nathaniel Will, destijds speler van NEC.

Willem II mag in vergelijking een optelsom van bekende voetballers zijn, kwaliteitsverschil is er eigenlijk niet voor rust. Integendeel, De Graafschap speelt energieker en komt een paar keer in de buurt van het vijandelijk doel. Verdedigend komt de ploeg nauwelijks in problemen, tot de laatste en fatale minuten van de eerste helft.

Goede afloop

Twee keer zet Willem II over de vleugels een aanval op. Twee voorzetten leveren even zo vele doelpunten op met Erik Falkenburg als voltrekker van het vonnis. Zo hard komt de klap ook aan. Uitgezonderd een rood-wit-blauw vak is al het leven plotsklaps verdwenen uit de Vijverberg. Wie eenmaal aan de verliezende hand is, verliest het vertrouwen in de goede afloop.

Na een kwartier in de tweede helft fluit het publiek zijn eigen superboeren uit. Bryan Smeets schiet een redelijk kansrijke vrije trap hoog over. Bij de eerstvolgende tegenaanval krijgt ook Willem II een vrije trap toegewezen. Het levert Bannink zijn tweede gele kaart op. Hij moet het veld verlaten.

Dat zou de genadeklap moeten zijn. Het is een zegen. Waar elf voetballers te kort schieten, is het tij met een man minder opeens wel te keren. Dries Wuytens veroorzaakt een strafschop en die wordt benut door Cas Peters. Vlak voor het einde kopt invaller Vincent Vermeij een voorzet van Smeets in het doel. Een paar minuten later loopt het elftal, van De Graafschap een ereronde over de Vijverberg. Het eerste punt voelt als een kampioenschap.

De zon schijnt. Bij het supportershome vloeit bier. Aan een hek hangt een spandoek. Daarop staat: 'Wi-j komt altied weer terug.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden