Weg met het zomeravondvoetbal

Jong Oranje moet vanavond winnen van Italië om de halve finales van het EK te bereiken. Het zomeravondvoetbal moet plaatsmaken voor meer beleving en creativiteit....

Groepjes kinderen drommen om hem heen, terwijl de bal doodstil op zijn voet ligt. Dan gaat de bal de lucht in, daalt weer, achter z’n standbeen langs, met zijn linkervoet verder, terwijl de lach op zijn gezicht steeds uitbundiger wordt. Hier geniet hij van. Haris Medunjanin wil vooral het publiek vermaken. Of het nu dertig graden is of niet.

Terwijl het gros van de selectie plichtmatig deelneemt aan een clinic met Portugese kinderen, heeft de Bosnische voetballer van AZ plezier. ‘Zo kan ik in elk geval mijn kunstjes nog laten zien’, zegt hij. De middenvelder die het liefst op ‘nummer 10’ speelt, kwam met Jong Oranje niet verder dan 25 minuten speeltijd. In de wedstrijd tegen Denemarken afgelopen vrijdag (1-1) mocht hij de laatste vijf minuten invallen.

‘In die korte tijd kan ik niet meer doen dan een beetje meelopen. Op de bank zit ik te popelen. Ik wil scoren, een assist geven, het team helpen, maar in vijf minuten lukt dat niet. Ik begrijp het niet, want zelf denk ik dat het team in beide wedstrijden een speler als ik nodig had.’

Jong Oranje bleef in de eerste twee duels ver onder het verwachte niveau. Dat werd ook uitgesproken door Foppe de Haan. Nederland zou zich kunnen meten met de Europese top, aldus de coach, maar na het verlies tegen Oekraïne en het gelijkspel tegen Denemarken gaf hij volmondig toe dat de Nederlandse delegatie met te hoge verwachtingen naar Portugal is gereisd.

‘We klaren dat klusje wel even’ is inmiddels vervangen door ‘het zal heel lastig worden’. Vanavond moet Jong Oranje van Italië winnen om de halve finale te bereiken. Het resultaat van de andere poulewedstrijd tussen Oekraïne en Denemarken doet er niet toe. Speelt Nederland gelijk, dan kunnen de koffers worden gepakt.

‘Omdat Italië aan een punt genoeg heeft, en dat team natuurlijk goed kan verdedigen, zal het lastig worden’, zegt Medunjanin. ‘We moeten niet meer zo afwachtend spelen, maar vanaf de eerste minuut erbovenop zitten.’

Met zoveel anderen, inclusief de voetballers zelf, zag hij een mat spelend team. Hoewel de wedstrijd tegen Denemarken beter liep dan die tegen Oekraïne, leek de ploeg nog steeds een potje zomeravondvoetbal te spelen.

De gretigheid die er volgens de spelers buiten het veld wel is, lijkt op de grasmat weg te sterven. Ook de creativiteit is ver te zoeken. Medunjanin, een creatieve speler bij uitstek, hoopt vanavond iets te mogen betekenen. Wellicht tegen beter weten in. Vorig jaar, tijdens het WK onder twintig jaar in eigen land, merkte hij dat De Haan niet zo gecharmeerd was van zijn ‘kunsten’. Hij mocht dan wel mooie acties maken en een weergaloze trap in huis hebben, maar de rest van zijn taken – zoals meeverdedigen – zou hij negeren.

Ook in Portugal kiest de coach vooralsnog voor ‘safe’. Balkunstenaar Quincy Abeyie Owusu werd thuisgelaten, Medunjanin werd pas op het laatste moment geselecteerd, toen Ibrahim Afellay met een blessure afhaakte. ‘Ik was verrast’, aldus de Bosniër. ‘Na de strubbelingen bij het WK dacht ik nooit meer door De Haan opgeroepen te worden.’

Terwijl hij vorig jaar vol onbegrip zijn kritiek op de coach spuide (‘hij wilde me laten spelen als een postbode’), lijkt hij zich nu iets beter in z’n rol te schikken. Vond hij het tijdens het WK nog erger dat hij zelf niet speelde dan dat Oranje uitgeschakeld werd in de halve finale, nu zijn de prestaties van het team bovengeschikt.

Glunderend vertelt hij wat hij van anderen heeft gehoord. Dat De Haan vindt dat hij vooruitgaat in zijn spel. Hij hoort het graag, zeker na een seizoen met pieken en dalen bij AZ. In de winterstop wilde hij perse verhuurd worden omdat hij geen kansen kreeg, in de tweede seizoenshelft kreeg hij het plezier terug toen Van Gaal hem meer speeltijd gunde ten faveure van Barry van Galen en Kenneth Perez.

De nummer 10 greep zijn kans, scoorde een aantal keren, gaf beslissende passes en was belangrijk voor het team. ‘Ik zag het weer helemaal zitten bij AZ, maar toch kopen ze dan weer drie middenvelders. Dat is teleurstellend. Nu willen ze me alsnog verhuren, waarmee ik het zelf wel eens ben. Ik moet dertig wedstrijden per seizoen spelen, weten waar ik aan toe ben.

‘Maar’, gaat hij met een flauwe glimlach verder, ‘zo gaat het al mijn hele leven. Ik moet twee keer beter mijn best doen dan een ander om in de smaak te vallen bij een trainer. Acht van de tien coaches stellen me niet op, omdat ze om een speler als ik een heel team heen moeten bouwen. Maar ik ben relaxed nu’, besluit hij, terwijl hij verlangend naar de bal kijkt die door de lucht vliegt tijdens een partijtje voetvolley.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden