Nieuws Nederland - Peru

Weemoedig afscheid van een volksjongen; Oranje wint met 2-1 van Peru in Sneijders laatste interland

Wie zijn fantasie gebruikt, ziet in de Wesley Sneijder van zijn afscheid de Wesley Sneijder van zijn gloriejaren. Die was net iets sneller, net iets behendiger. Hij was nog niet ingehaald door de gesel van de tijd.

Wesley Sneijder neemt afscheid van Oranje. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Sneijder (34) rent en gebaart. Driftig, naarmate zijn aangekondigde wissel na een uur tegen Peru (2-1) nadert. Soms rusten de handen even in de zij. Hij, die normaliter voetbalt voor lege stadions in Qatar, inhaleert de oranje loftuitingen. Hij wil zoveel mogelijk doen en zo weinig mogelijk laten in de laatste minuten van zijn 134ste interland. Nog één keer laten zien wie en wat hij is. Maar het is alsof de tijd hem is ontglipt. Dat schot, net te hoog en onbesuisd. De hoekschop, even te laag.

Het maakt niet uit. ‘Wesley bedankt’, zingt het publiek bij zijn wissel, als net 1-1 op het bord staat. Sneijder is de vleesgeworden melancholie. De Sneijder voor de geschiedschrijving is vooral de man van de eerste pakweg 120 interlands, niet van de laatste reeks van ruim tien, als de neergang hem te pakken heeft gekregen.

Dirigent

De Johan Cruijff Arena vult zich donderdag met spektakel van licht en geluid, met tranen, met mooie woorden, met voor rust slecht voetbal van het Nederlands elftal. Zijn ploeggenoten hebben hem te weinig te bieden. Het is alsof de dirigent de maat kwijt is en zijn orkest niet zonder hem kan.

Prominenten en ander volk juichen weemoedig, vol verlangen naar tijden van de grote Sneijder en het grote Oranje, toen het kereltje de wereld veroverde met spel vol lef, met passes uit de toverdoos, met doelpunten die nooit verdwijnen uit de canon van het voetbal.

Melancholie

Melancholie. Vergelijk Sneijder met Ruud Vormer of met wie dan ook op het middenveld, met Strootman of Wijnaldum. Deugdzame voetballers, werkers, mannen van breedteballen. Zonder de vindingrijkheid van een type Sneijder zijn ze zo gewoontjes. Na rust vallen Pröpper en debutant Frenkie de Jong in voor Strootman en Wijnaldum. Daarin is symboliek te ontwaren.

De Jong is creatief, op een andere manier dan Sneijder, maar toch: creatief. De jaren strekken zich voor hem uit, terwijl Sneijder nog één keer omkijkt. Kan het mooier dan dat De Jong na een uur een passje geeft dat geniaal is in zijn eenvoud, waaruit Depay 1-1 maakt? Nee, zo moet het zijn. Sneijder kan gaan. Op naar de omhelzingen, naar het slotfeest, naar het bondsridderschap, naar de woorden van FIFA-voorzitter Infantino. Symbolisch is dat Depay ook 2-1 maakt, nadat hij de aanval zelf op eigen speelhelft opzet. Eist Depay eindelijk structureel sterrendom op, nu de oude generatie is vertrokken?

Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Peru krijgt te weinig

Nederland kan afscheid nemen van een topspeler, alleen is met Peru geen hulpvaardige tegenstander uitgenodigd. Peru draagt dat prachtige shirt, wit met de diagonaal rode band, alsof de spelers een sjerp dragen ter ere van Sneijder. Maar dat is niet zo. Peru is goed, hard, technisch en van de straat, de straat die te veel uit het Nederlandse voetbal van na Sneijder is verdwenen. Peru kreeg te weinig op het WK en trekt donderdag tijd, zeker na de 0-1 van Aquino, een harde kopbal.

De absentie van Sneijder zal een gemis zijn voor het nationale voetbal. Om zijn doelpunten, om zijn kleur als voetballer. Om zijn wezen, zijn tinten als mens. Onvergetelijk is de dag waarop hij met een rozenkrans de perszaal inloopt tijdens het WK van 2010. Hij is uitgeroepen tot man van de wedstrijd en gaat straks via de telefoon bidden met Yolanthe, zijn nieuwe vriendin. Hij voetbalt op golven van verliefdheid.

Exponent

Geregeld laat hij zijn sociale gezicht zien. Met een gebaar kan hij doodzieke kinderen troosten in speciale acties van Oranje. Nu hij vertrekt, spaart hij met anderen voor een Cruyff Court op Lesbos, voor vluchtelingen. Sneijder vergeet nooit waar hij vandaan komt. Uit de volkswijk Ondiep in Utrecht. Sneijder is van en voor het volk. Feilbaar, kleurrijk, emotioneel, boos, vrolijk, en vooral erg goed, als exponent van de volkssport voetbal.

Sneijder is klaar, als international. Hij loopt een mooie ereronde. Nederland moet verder, te beginnen zondag in Saint-Denis tegen wereldkampioen Frankrijk, in de zogenoemde Nations League. 

WK van 2026

Wesley Sneijder hoopt dat hij eens op een Oranjeplein staat, kijkend naar een wedstrijd op een groot scherm. Met een biertje. Sigaretje misschien. Zoon Xess Xava op de schouders. Als Matthijs de Ligt dan scoort met een machtige kopbal, op het WK van 2026, kijkt hij even naar boven, in de ogen van zijn zoon. Dan danst hij en klotst het bier over zijn beker.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.