Wedstrijdverslag WK Shorttrack

Weekend van tranen voor Suzanne Schulting

Suzanne Schulting maakte haar favorietenrol waar tijdens het WK Shorttrack in Sofia, maar ze ging ook door diepe dalen.

Suzanne Schulting viert haar overwinning. Beeld EPA

Met grote sprongen kwam Suzanne Schulting naar de cameracrew gestuiterd. Ze had net haar favorietenrol op de WK shorttrack in Sofia met verve vervuld. Als eerste Nederlandse vrouw had ze de mondiale allroundtitel in het shorttrack veroverd. ‘Ik ben zo blij, echt niet normaal’, hijgde ze in de microfoon.

Het was al de tweede keer dat Schulting zich bij de televisiecamera meldde. Eerder had ze als regerend olympisch kampioene de afstandstitel op de 1.000 meter gewonnen. Ze deed dat met overmacht. Van start tot finish reed ze op kop, zonder haar ­tegenstanders ook maar de illusie te laten dat er voor hen meer dan zilver zou resten. ‘Dit is onbeschrijflijk’, was toen haar korte samenvatting.

De euforie van haar overwinning op de 1.000 meter nam ze mee naar de slotwedstrijd van de vierkamp, de ­superfinale. In die wedstrijd over 3 kilometer, met de acht besten uit het klassement, had de Friezin veel meer tegenstand. Ze moest opboksen ­tegen een duo uit Zuid-Korea, het shorttrackland bij uitstek.

Het lukte Schulting pas in de laatste meters om Choi Min-jeong, de wereldkampioene van 2015, 2016 en 2018, met een soepele passeerbeweging aan de binnenkant van de baan voorbij te gaan. De Koreaanse moest genoegen nemen met zilver.

Er zijn weinig sporters die zoveel tranen kunnen plengen bij tegenslag en zulke uitzinnigheid laten zien bij succes als Schulting. Ze weerspiegelt daarmee haar sport, waarin hoogte- en dieptepunten elkaar vaak snel afwisselen.

In Bulgarije werd Schulting twee dagen heen en weer geslingerd tussen emoties. Zaterdag stond ze na de 1.500 meter snikkend naast de ijsbaan toen de jury haar diskwalificeerde omdat ze een tegenstander gehinderd zou hebben. Haar titelkansen leken verschrompeld. Krap drie uur later greep ze brons op de 500 meter, waardoor de strijd om het allroundtoernooi weer open lag.

Op zondag zweefde Schulting op een wolk van vorm en vertrouwen naar de afstandstitel op de 1.000 meter en de allroundtitel. Maar haar toernooi eindigde in mineur. Bij de landenwedstrijd, de finale van de relay, ging ze met iets meer dan één ronde van 111 meter te gaan onderuit. Ze klapte in de boarding en van haar wolk. Weg derde wereldtitel. Daar waren de tranen weer: bij Schulting, maar ook bij haar ploeggenotes die een bijna zekere zege zagen vervliegen in een roemloze vierde plaats.

Dommerik

Niet veel later stond de lach toch weer op haar gezicht gebeiteld, toen ze het goud om de hals had en na het Wilhelmus ‘You’re simply the best’ van Tina Turner uit de Bulgaarse boxen dreunde. Boven op de hoogste trede van het podium kon Schulting tevreden constateren dat haar status in de shorttracksport in slechts 13 maanden tijd volledig veranderd is.

Tot de Winterspelen van Pyeongchang gold ze als een groot talent, maar ook als wispelturig. De jonge schaatsster liet soms een glimp van haar brille zien, maar liep even vaak en misschien zelfs vaker tegen haar eigen onbezonnenheid op. Sinds 22 februari 2018, toen ze verrassend de olympische titel op de 1.000 meter pakte, is Schulting geen talent meer, maar een arrivée. Ze vond er ook de rust die zo goed van pas komt in het chaotische shorttrackgewoel.

Ze had de hoogst haalbare prijs, olympisch goud, maar alleen het hoogst haalbare was niet genoeg. Er moest nog meer bij, vond ze. De pas 21-jarige Friezin werd de afgelopen winter voortgedreven om haar olympisch succes met terugwerkende kracht te stutten met zoveel mogelijk andere overwinningen.

Die drift leverde resultaat op. Schulting was dit seizoen de succesvolste rijdster in de wereldbeker, won in januari de Europese titel en voegde daar in Sofia de wereldtitel bij. Ze is daarmee de succesvolste Nederlandse shorttracker ooit en de enige die op alle internationale titeltoernooien goud veroverd heeft.

Lara van Ruijven (26), die op zaterdag als eerste Nederlandse een mondiale afstandstitel veroverde met de 500-meterzege (na diskwalificatie van de Italiaanse Valcepina, die haar vlak voor de finishlijn omver duwde), had Schulting kunnen vergezellen op het podium van het allroundtoernooi. Ze won de tussensprintjes in de superfinale en had daarmee het brons in het klassement moeten veroveren.

Dat gebeurde niet omdat ze, losgereden in het slot, een ronde te weinig aflegde. Ze kreeg daarom geen punten en bleef steken op de vierde plaats. ‘Ik kon wel door de grond zakken. Ik voel me de dommerik die niet kan tellen’, vertelde Van Ruijven na afloop. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.