Nieuws

Wederom pech voor Kelderman: wielrenner breekt nekwervel bij aanrijding

Niet weer Wilco! Dat was samengevat de reactie op Twitter van fans en volgers van Wilco Kelderman. Een automobilist reed de Nederlandse toprenner en zijn ploeggenoten aan en weer was er schade aan Keldermans lichaam.

Kelderman tijdens de afgelopen Giro d'Italia. Beeld Getty Images
Kelderman tijdens de afgelopen Giro d'Italia.Beeld Getty Images

Het is moeilijk een Nederlandse topwielrenner aan te wijzen die gedurende zijn carrière meer tegenslag heeft dan de 29-jarige Wilco Kelderman. Afgelopen zaterdag was het weer mis toen hij en enkele van zijn nieuwe ploeggenoten van Bora-Hansgrohe besloten de zes uur vol te maken van de laatste rit van hun trainingskamp nabij het Gardameer.

Het ploegje reed circa 40 kilometer per uur toen een automobilist plompverloren op de renners inreed. Drie moesten na de klap naar het ziekenhuis, onder wie de beoogd kopman van de ploeg in de Tour de France, Kelderman. Hij brak een nekwervel en liep een hersenschudding op.

Natuurlijk was Wilco er weer bij, was samengevat het sentiment waarmee de beterschapswensen op sociale media vergezeld gingen. Het is bepaald niet voor het eerst dat Kelderman iets breekt en hem, met het oog op een grote ronde, een revalidatietraject wacht. Zijn vermogen om van elke tegenslag terug te komen is bijna net zo legendarisch als de valpartijen die hij sinds 2014 aaneenrijgt.

Meestal was daarbij een camera in de buurt: het doet bijna pijn aan de ogen de ongelukken allemaal achter elkaar te zien. Vaak rijdt Kelderman op het moment van zijn val met hoge snelheid. Daardoor leidt niet alleen de smak op het wegdek tot een kneuzing of botbreuk, maar ook de klap tegen het hek of de vangrail die hem tot stilstand brengt.

null Beeld

Voortrazend peloton

Ook zijn val in de Ronde van Italië van 2017 gebeurde met hoge snelheid. Een voortrazend peloton reed op een vlakke, rechte weg langs een stilstaande motor. ‘Tom wist er nog omheen te gaan’, zei Kelderman, ‘maar ik bleef haken met mijn stuur.’

‘Tom’ is Tom Dumoulin die de Giro dat jaar won. Kelderman nam de halve Sky-ploeg mee in zijn val. De Sky-renners die konden opstaan, maakten verwijtende armgebaren naar Kelderman, die bij de val voor de tweede keer in korte tijd dezelfde vinger brak en de Ronde verliet.

Dat Dumoulin uitwijkt waar Kelderman voor de zoveelste keer valt, is dat pech of onkunde? ‘Aan die aanrijding van afgelopen zaterdag kan Wilco natuurlijk niets doen’, zegt Oscar Saiz, ‘maar als je zeven tot tien keer valt in een jaar, dan noem ik het geen pech meer. Dan moet je een training fietsbehandeling volgen.’

Saiz, een voormalige downhill-kampioen bij de mountainbikers, geeft zulke trainingen aan veel profs. Zo leerde hij veldrijder Lars van der Haar op zijn fiets over 40 centimeter hoge balken te springen, in plaats van te lopen.

De 47-jarige Spanjaard is het bekendst van zijn daaltrainingen: angstige renners leren zelfverzekerd harder af te dalen en toch evenveel energie te gebruiken. ‘In lange bergetappes bepaalt dat aantoonbaar het verschil tussen winnen en verliezen.’

Saiz deed geregeld sessies met Wilco Kelderman. Bij de laatste, in februari vorig jaar, zei de renner voor wie het grootste succes acht maanden later zou komen, dat hij voor het eerst vol vertrouwen op de fiets zat. ‘Tot dan toe, zei Wilco, hield iets me steeds tegen om voluit te gaan’, vertelt Saiz. ‘Hij had geworsteld, vooral met zijn afdaling.’

Één met de fiets

Met zulke renners zegt Saiz wel raad te weten. ‘Ik kan ze per kilometer tot 10 seconden laten winnen.’ Eerst probeert Saiz de renner één met de fiets te laten worden. Dan observeert hij ze als ze in hun soms dure sportwagen een berg af scheuren. ‘Wanneer rem je, wanneer geef je gas, hoe kijk je door een bocht.’

Bij een afdaling kan de snelheid boven de 100 kilometer per uur liggen. ‘Geen tijd om na te denken, dus je moet op intuïtie in minder dan een seconde een plannetje maken hoe je elke bocht gaat nemen. Om bij die intuïtie te komen is zelfvertrouwen nodig en daarvoor moet je veel oefenen.’

Voor Kelderman volgde vorig jaar op die oefeningen voor het eerst in zes jaar geen val van betekenis. ‘Hij kreeg eindelijk de definitieve bevestiging van zijn talent met die derde plaats in de Giro’, zegt Saiz. Een Ronde van Italië, zei Kelderman er later over in het AD, die hij had kunnen winnen als de ploegleiding een andere tactiek had gevolgd.

Om op intuïtie op de minst schadelijke manier te vallen oefenen sommige profploegen met judocoaches. Saiz doet iets vergelijkbaars: ‘Ik leer ze hoe ze met fiets moeten glijden om de schade beperkt te houden als een val onafwendbaar is, bijvoorbeeld doordat er opeens een auto de weg op schiet.’

Het was Kelderman niet gegund die les in praktijk te brengen afgelopen zaterdag. Maar, beloofde hij zijn fans niet voor de eerste keer: ‘Ik zal terugvechten en sterk terugkomen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden