Reportage

'We zijn er wel klaar mee, met dat hele Guus-gedoe'

Er is wat af gefeest in Varsseveld, het geboortedorp van Guus Hiddink. Maar hoe is de stemming nu de bondscoach in de verdrukking zit? 'Laten we die man een beetje in zijn waarde laten.'

De eigenaar van Chinees restaurant Fu Hing in Hiddinks geboortedorp Varsseveld steunt de bondscoach met een spandoek. Ook serveert hij het Guus Hiddink menu. Beeld Arie Kievit

'Wacht even', zegt Kan-Ki Man van Chinees restaurant Fu Hing aan het Kerkplein. 'Ik moet ergens nog iets hebben liggen.' Even later wijst hij trots naar de gevel. 'Varsseveld groet zijn bondscoach', staat er op een groot oranje spandoek, dat scherp tegen de grijze lucht afsteekt.

Het is een regenachtige zondagmiddag in Varsseveld, het 6.000 inwoners tellende dorp. Hoewel Hiddink er al jaren niet meer woont, vierde het dorp geregeld feest als hij weer eens een kunstje had geflikt met een voetbalteam uit Zuid-Korea, Australië of Rusland. Dan heette Varsseveld plotseling Hiddink Town, Hiddink Grad of was het plaatsnaambord van Varsseveld in Koreaanse letters geschreven.

Zoals elke middenstander profiteerde ook Man van de hype. Waar anderen potjes geboortegrond van Hiddink voor een euro per stuk verkochten, liet hij de toeristen plaatsnemen aan de Guus Hiddink-tafel, de plek waar Guus altijd zat als hij met zijn ouders kwam eten. Man serveert er het Guus Hiddink-menu: varkensvlees met zoete pikante saus en een rundersoep vooraf. Bij de ingang hangt nog een vergeeld krantenartikel met een juichende, haast onaantastbare Kam Dong Nim: de Baas der Bazen.

Maar Guus Hiddink is niet meer de Guus Hiddink van pakweg tien jaar terug. Toen leek hij nog over een magische hand te beschikken. Alles wat hij aanraakte veranderde in goud. Nu versteent het. Het is zelfs al zover gekomen dat hij zijn lot heeft verbonden aan het resultaat van het duel met Letland. Wint Oranje niet, dan is Guus weg. Wat vinden de Varssevelders daarvan?

Het VVV-kantoor is dicht. Ergens achter de ramen moeten nog routebeschrijvingen van de Hiddink-fietstocht liggen à 1,50 euro. Medewerkster Anita Bulsink had eerder in de week niet de indruk dat die nog veel verkocht werd. De tocht gaat onder meer door het Hiddinkbos en over de Hiddinkdijk en de Hiddinkbrug, ofschoon die niets met de huidige bondscoach van Oranje te maken hebben.

Tegenvaller

Waar vroeger het 'Guuseum' stond, huist een supermarkt. De ruimte sloot in 2005 zijn deuren, toen de hausse aan toeristen voorbij was. 'Net toen we wilden stoppen, zagen we nog een groepje Aziaten voor de ingang staan', vertelt toenmalig gemeentevoorlichter Manus Willemsen. 'We dachten: sluiten we niet te vroeg? Maar het bleken medewerkers van de metaalfabriek. Ze schuilden er voor de regen.'

Hoe de stemming nu is? 'Ik zou graag willen zeggen: Varsseveld staat als één man achter Guus', vervolgt Willemsen. 'Maar ik weet het niet. Vraag het Jacques Westerhoff, de eigenaar van café De Ploeg, in het centrum. Hij weet dat beter.'

Maar in café De Ploeg hebben ze geen zin in pottenkijkers. 'Weet je, ik heb een streep onder dat hele Hiddink-gebeuren gezet', zegt Westerhoff. 'Ik ken Guus persoonlijk. Laten we die man een beetje in zijn waarde laten.'

Toen Hiddink hot was, liftte hij vrolijk mee op de Guus-mania. Nu houdt Westerhoff de deuren dicht. Flauw? 'Luister: het was een geweldige tijd. Dat koester ik. Maar tijden veranderen. Hans Hiddink, de broer van Guus, is overleden. Met hem heb ik destijds alles georganiseerd. Sommige dingen moet je niet twee keer willen doen. Ben je weleens twee keer naar dezelfde plek op vakantie geweest? Dan begrijp je wat ik bedoel. Het valt altijd tegen.'

Had Guus dat zich ook maar gerealiseerd toen hij voor de tweede keer bondscoach van Oranje werd, wil Westerhoff er mee zeggen. 'Hij is bijna zeventig. Dan is het heel moeilijk om nog jongens van 20, 25 jaar te begrijpen. Ik heb laatst gegeten bij Herman den Blijker. Die werkt samen met Willem Reimers, dat was vroeger een grootheid in de hotelwereld. Maar op een gegeven moment ben je op een leeftijd gekomen, dan is het op en over. Dan zeg ik: ga lekker genieten en laat het werk over aan de jongere mensen.'

Guus Hiddink

Hetzelfde geluid

Aan de Spoorstraat 44, waar Hiddink net niet gewoond heeft (zijn broers Hans en Wim wel) klinkt hetzelfde geluid. 'Ronald Koeman was een betere optie geweest', zegt Frans Kreeftenberg door het luikje van zijn deur. En in Hiddinks geboortehuis, even verderop, zegt de bewoner 'geen behoefte' te hebben aan een interview. We mogen best binnenkomen, maar niet voor een quote. 'We zijn er wel een beetje klaar mee, met dat hele Guus-gedoe.'

Nu moet gezegd worden: toen het goed ging met Hiddink, raakten de Varssevelders ook niet in de war. Het waren eerder de hordes journalisten die op hol sloegen. Legendarisch waren de woorden van de inmiddels overleden vader van Hiddink, toen zijn zoon terugkwam uit Zuid-Korea, waar hij met het land de halve finale van het WK had gehaald: 'Ging toch best goed?', zei hij. In die zin zat het karakter van het dorp weerspiegeld: trots, maar niet al te openlijk. Laat de feiten maar voor zich spreken.

Trots

In restaurant Fu Hing schudt Man zijn hoofd. Hij snapt niets van die nuchtere houding. 'Waarom zijn jullie niet trots op zo'n man?', vraagt hij, terwijl hij op de tweede verdieping een beamer installeert. 'Jullie zeggen: hij heeft al vier keer verloren. Fout. Er zaten twee oefenwedstrijden bij. Die zijn dus om te oefenen, niet om te winnen. Zeg dan: hij heeft pas twee keer verloren.'

Dat het duel met Letland om zes uur begint, is niet echt handig voor hem. Het restaurant zit vol. Af en toe steekt hij zijn hoofd om de hoek. 3-0 ziet hij staan op het scherm, bij rust. 'Zie je nou wel? Vertrouwen houden. Als een coach in een nieuwe vijver springt, is het een utopie te denken dat alle eendjes meteen de juiste kant op zwemmen.'

In de laatste minuten van de wedstrijd komt Man even uitpuffen. '6-0?' roept hij verbaasd. Man hoopt dat Hiddink bondscoach blijft: 'Wanneer is de volgende wedstrijd? In maart? Dan blijft het spandoek voorlopig hangen. Als de Nederlanders hem niet steunen, dan doet deze Chinees het maar.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden