Ek waterpolohalve finale vrouwen

Waterpolosters zien alweer olympische kans vervliegen

De Nederlandse waterpolosters beleefden donderdag een slechte dag. Het team werd op de EK in Boedapest onttroond als titelhouder en verspeelde eveneens de eerste kans op een ticket voor de Olympische Spelen. 

Teleurstelling bij Maud Megens, Maartje Keuning, Dagmar Genee en Brigitte Sleeking. Het waterpoloteam had in de penaltyreeks geen schijn van kans tegen het Russische geweld tijdens de halve finale op het EK.Beeld ANP

Anderhalf uur na de uitschakeling voor de EK-finale werd de pijn voor de Nederlandse waterpolosters nog een stuk bitterder. Spanje, reeds geplaatst voor de Olympische Spelen van Tokio, bereikte de eindstrijd van Boedapest 2020 en daarmee wist tegenstander Rusland, de triomfator in de halve finale tegen Nederland, zich meteen zeker van olympische deelneming in de komende zomer.

Dat ticket was een onderliggend doel van de Nederlandse vrouwenploeg. Het team van bondscoach Arno Havenga speelde in de Hongaarse hoofdstad ‘om medailles’, ‘om de prolongatie van de Europese titel’, zoals routinier Nomi Stomphorst het tegen de NOS verwoordde.

Die tekst was bedoeld om de enorme druk van olympische kwalificatie van de schouders van de internationals te nemen. Niet aan denken, niet over hebben, dan komt het allemaal goed. Zo relaxt begon Nederland donderdagmiddag ook het karwei tegen Rusland. Halverwege stonden beide teams ook gelijk, maar toen had de nationale ploeg, ‘de meiden’ zoals ze zichzelf noemen, al tweemaal een penalty gemist.

Met een sterke aanvalsopzet, met de telkens inzwemmende Maartje Keuning die slechts onreglementair gestopt kon worden, dwong Nederland in de eerste twee periodes drie strafworpen af. Megens schoot raak van de denkbeeldige vijf meter lijn (1-0), maar bij 1-1 miste Sabrina van der Sloot, ’s werelds beste in 2018, en bij 4-4, 30 seconden voor rust gooide Maud Megens, met 24 treffers de voorlopige topscorer van het EK, de bal langs de verkeerde kant van de paal.

Het waren, achteraf bezien, uiterst kostbare missers. Keurige verzilvering van dergelijke buitenkansen – Rusland kreeg er niet één – had de nationale ploeg in een fijne uitgangspositie gebracht. Nu bleven de Russinnen, die in de tweede periode zelfs even de leiding namen (2-4), telkens in de buurt van de Nederlanders die minder dominant speelden dan in de twee met gemak gewonnen topwedstrijden tegen grootmachten Italië (10-4) en Spanje (10-6).

De ontbrekende vorm van de dag sloeg zelfs om in de pech van de dag. Maartje Keuning lag te dekken op topschutter Olga Gorboenova. Dat was om de eerste paal af te dekken en de rest van het doel aan de opnieuw uitblinkende doelvrouw Debby Willemsz te laten. Gorboenova schoot viermaal raak, drie keer onder de oksel van Keunings linkerarm door.

In de derde periode kreeg het telkens op volle kracht zwemmende Nederland bij 6-4 de kans de wedstrijd in het slot te gooien. Sleeking raakte van zeer dichtbij de paal, Megens trof de lat en na de derde en definitieve uitsluiting van Nomi Stomphorst, een solide steunpilaar in de Nederlandse verdediging, was het Gorboenova die het gat weer tot een gaatje (6-5) maakte.

In de laatste periode, toen beide teams naar adem begonnen te snakken, werd het eerst gelijk, door wie anders dan Gorboenova, waarna Brigitte Sleeking, op haar 21ste uit Barcelona teruggekeerd naar het trainingscentrum van Zeist, op 2.05 van het einde Nederland uitzicht bood op het bereiken van de EK-finale: 7-6. Een halve minuut later sloeg Rusland toch weer terug, 7-7, en kwam de penaltyserie in beeld.

Daarin leek Nederland met de keepster in vorm, Willemsz, een voordeel te kennen. De Russinnen schoten echter onhoudbare ballen, waar aanvoerder Dagmar Genee een bal tegen de paal plaatste en de gelouterde schutter Van der Sloot de vijfde Nederlandse penalty tegen de armen van de Russische goalie schoot. Rusland hoefde zijn vijfde strafworp niet meer te nemen en ging met 10-11 door naar de eindstrijd, waarvoor zich anderhalf uur later ook Spanje plaatste.

Daarmee was de pijn van de nederlaag compleet. Winnen van Rusland, wat grote delen van de wedstrijd een realiteit leek te zijn, had een direct ticket voor Tokio betekend. Nu moet dat worden behaald in Italië. In maart zal dat olympische kwalificatietoernooi (OKT) worden gehouden in het voor Nederland welbekende Natatario Bruno Bianchi in Triëst. Daar verspeelden de vrouwen van destijds bondscoach Mauro Maugeri de tickets voor Londen 2012. Daar vloeiden tranen, omdat de tijdstraffen in de beslissende en met 6-7 verloren wedstrijd tegen Italië zo ongelijk verdeeld waren: 11 voor Nederland, 3 voor het thuisland.

Die gang naar Canossa zal de nationale ploeg liever niet weer ondernemen, maar er is geen andere toegang tot Tokio 2020. Bondscoach Havenga sprak er al snel na de wedstrijd weer van. Tegen de NOS: ‘Met drie toptegenstanders spelen om twee plekken. Dat zal een heel zwaar toernooi worden.’

Aanvoerder Dagmar Genee, de vrouw van de gemiste penalty, werd ook geconfronteerd met het vooruitzicht van Triëst. Zij wilde het er niet over hebben. ‘We zijn hier nog gericht op de wedstrijd om het brons.’

Routinier Nomi Stomphorst sprak zichzelf en haar teamgenoten slechts moed in. ‘We hebben hier de goede lijn omhoog ingezet. Ik heb er alle vertrouwen in dat we op het OKT in Italië dat ticket pakken. Maar ik vind het vooral vervelend dat we hier geen goud hebben gepakt en onze Europese titel niet hebben geprolongeerd.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden