Column Willem Vissers

Wat was het mooi geweest als Ajax een seizoen had beleefd in de geest van Nouri

Af en toe liep een rilling over mijn rug, tijdens een recente ontmoeting met de ouders van Ajacied Donny van de Beek in Genève. Ze gaan waar Donny gaat, ook naar uitwedstrijden in het buitenland. Nu nog meer dan vroeger, sinds Appie Nouri zijn hartstilstand kreeg op een veld in Oostenrijk. Ze zijn de liefhebbende, beschermende ouders van de jonge prof.

Ze vertelden dat Donny nog bijna elke keer huilt als het gesprek over Nouri gaat, dat Donny hem vaak bezoekt in het ziekenhuis, zoals zoveel Ajacieden nog geregeld naast het ziekbed zitten waar Nouri in coma ligt. Dat hij bijna elke dag belt met familie van Nouri. Donny en Appie waren hartsvrienden. Zijn hartsvrienden.

Het kampioenschap voor Ajax was mooi geweest als eerbetoon, maar het was nog veel mooier geweest als Ajax een seizoen had beleefd in de geest van Nouri. Vrolijk, opgewekt, voorbeeldig, met leuk, mooi voetbal, met vrede in de kantoortuin. Maar nee. Konden ze niet opbrengen met zijn allen. Het was vooral een kwestie van gesis in de slangenkuil.

Spelmaker Hakim Ziyech sprak tot het AD zaterdag. Hij wil weg. Hij is uitgeleerd bij Ajax. Hij is verongelijkt, zoals zo vaak eigenlijk, waardoor hij veel minder populair is dan hij zou kunnen zijn. Maar dat vindt hij niet erg. ‘Ik houd gewoon niet van die poppenkast. Liever eerlijk en gehaat, dan achterbaks en geliefd.’

Jammer, dat snelle verongelijkte van Ziyech. Lach een keer, tussen al die geweldige passes door. Zoek een greintje Nouri in jezelf.

Jammer ook dat een deel van het publiek hem dit seizoen geregeld uitfloot. Het publiek van Ajax, dat vroeger de wekker zette voor een voetballer als Ziyech, is nu een applausmachine als het lekker loopt. Gaat het even mis, dan klotst het cynisme over de plinten. Duizenden aanhangers blijven doodleuk thuis als het mooi weer is, of als de titel uit zicht is. Gelegenheidssupporters.

Jammer dat de leiding Marcel Keizer ontsloeg, de onervaren trainer in dat moeilijke seizoen van Nouri. Dat was pas ware loutering geweest, Marc Overmars en Edwin van der Sar; gewoon voetballen, zo mooi mogelijk, als eerbetoon aan Nouri. Het seizoen laten stromen zoals de onverbiddelijke stroom van de rivier zijn weg zoekt door het dal.  Eendrachtig, begaafd. Toen het daarmee de goede kant opging, stuurden ze Keizer weg na een intern koningsdrama.

Jammer dat opvolger Erik ten Hag ook al bijna vastliep. Een man die qua persoon helemaal niet bij Ajax past, en zeker niet bij zo’n seizoen van introspectie.

Jammer dat de leiding ruziede met elkaar, alsof er helemaal niets is gebeurd.

Jammer dat de naam van Johan Cruijff sinds kort op de Arena prijkt, maar dat de voetbalvisie van Cruijff telkens een beetje meer uit de Arena verdwijnt.

Het seizoen van Ajax was op alle fronten onvoldoende. Fysiek, tactisch, technisch. Maar vooral mentaal: zwaar onvoldoende zelfs.

Jammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.