'Wat er verder van gemaakt wordt, raakt me niet'

De kans dat komende zondag er een derde Nederlandse renner is die een grote ronde heeft gewonnen, neemt met de dag toe. Steven Kruijswijk sloeg dit weekeinde een grote slag in de Ronde Van Italië.

Bart Jungmann
Steven Kruijswijk. Beeld afp
Steven Kruijswijk.Beeld afp

De naam van Tom Dumoulin viel dit weekeinde in de Dolomieten een paar keer. Dat lijkt merkwaardig op een moment dat landgenoot Steven Kruijswijk bezig is zijn bijdrage aan de nationale geschiedenis van het wielrennen te leveren. Maar dat is het niet.

Rozetruidrager

De eerste keer, zaterdag aan het eind van de middag in bergdorp Corvara, refereert Mauro Vegni aan de man die al een eeuwigheid weg lijkt te zijn. De directeur van de Rode van Italië heeft Kruijswijk net zijn machtsgreep zien plegen en zegt: 'Stel je toch eens voor: we begonnen met een Nederlandse rozetruidrager. Straks eindigt de Giro misschien ook wel met een Nederlander in het maglia rosa.'

Een dag later, na de klimtijdrit, komt Tom Dumoulin opnieuw ter sprake. Maar nu heeft de uitdrukking de lading van een waarschuwing. Ruim zeven maanden geleden trok Dumoulin de Vuelta op dezelfde manier naar zich toe. Maar op de voorlaatste dag bezweken zijn krachten en moest hij uiteindelijk met een zesde plaats genoegen nemen. Stel je toch eens voor.

Volhouder die wars is van adoratie

Hij was geen groot talent en een aansprekende zege heeft hij nooit kunnen boeken. Maar nu zou Steven Kruijswijk weleens de eerste Nederlandse winnaar van de Giro kunnen worden. Lees hier meer. (+)

null Beeld afp
Beeld afp

Keuze

Het zegt vooral iets over de vlucht die het Nederlandse wielrennen heeft genomen, dat een dergelijk voorstellingsvermogen wordt verlangd. Nog geen jaar geleden vergde dat vermogen niet meer dan een notering in de toptien. Ook dat lijkt een eeuwigheid geleden.

Het went al bijna om Dumoulin bergop Chris Froome te zien lossen, zoals hij deed in de Ronde van Spanje. Of Kruijswijk die in de Ronde van Italië niemand minder dan Vincenzo Nibali uit het wiel rijdt. En wat zegt hij dan na afloop? 'Eigenlijk was ik niet van plan om aan te vallen.' Alsof zo'n actie een keuze is.

Rossig

Sex on fire van Kings of Leon knalt door de Dolomieten, zaterdag na afloop van de veertiende rit. Diep over zijn stuur gebogen is Steven Kruijswijk over de eindstreep gerold, wordt meteen afgevoerd naar de afgesloten ruimte waar alleen winnaars mogen komen. Een rossige Nederlander heeft de Ronde van Italië in vuur en vlam gezet.

Een brede glimlach siert zijn mond. Veel uitbundiger zal Steven Kruijswijk niet gauw worden. Hij steekt ook nog een duim op naar een plukje wielerfans uit Nijmegen; in het verre Corvara is dat het enige teken van wat hij allicht in eigen land heeft losgemaakt.

Steven Kruijswijk leidt de dans in de etappe van Alpago naar Corvara. Hij verovert er zaterdag de roze trui mee, die hij een dag later behoudt in de klimtijdrit. Beeld ANSA
Steven Kruijswijk leidt de dans in de etappe van Alpago naar Corvara. Hij verovert er zaterdag de roze trui mee, die hij een dag later behoudt in de klimtijdrit.Beeld ANSA

Marge

Met een paar machtige pedaaltrappen heeft Kruijswijk in de laatste van zes beklimmingen een aanval van Nibali beantwoord. Na overleg met de ploegleiding besluit Steven Kruijswijk dat het nog wel wat harder kan. Samen met de Colombiaan Esteban Chaves creëert hij het gat waarin Nibali tuimelt. Beter scenario is niet denkbaar.

Een dag later hoopt hij dat de marge groot genoeg is. Die wordt alleen maar groter. Vanaf de eerste kilometers neemt hij afstand van Nibali, de enige die minder dan een minuut achterstand heeft. Even loopt dat verschil terug omdat de rozetruidrager iets te hard van stapel is gegaan. Maar de lichaamstaal zegt genoeg. Zo soeverein als Kruijswijk omhoog rijdt, zo onrustig zit Nibali op zijn fiets. Tot overmaat van ramp loopt zijn ketting er af, waarna hij zijn woede koelt op meehollende fans.

Tragiek

Er schuilt een hoop tragiek in zijn onmacht en dat van Valverde, alsof deze Giro het requiem van twee zwaargewichten is. Het scheelt een haar of Kruijswijk had de tijdrit gewonnen.

Nog zes ritten te gaan, waarvan twee bergritten aan het slot en nog een valkuil na de rustdag van vandaag. Is het voor te stellen, een derde Nederlander als winnaar van een grote ronde? 'Ik maak een goede kans', zegt hij zelf, de mogelijke opvolger van Jan Janssen en Joop Zoetemelk.

Dat is zwak uitgedrukt. Hij maakt een heel goede kans. De vergelijking met Tom Dumoulin gaat mank. Die kon in de bergen alleen bijblijven, Kruijswijk is vooralsnog bergop de sterkste.

De vraag is of de ploeg voldoende steun biedt. In het hooggebergte kan hij alleen rekenen op de aanwezigheid van de Sloveen Roglic. Het baart hem allerminst zorgen. 'De ploeg zet me perfect af aan elke voet van een berg en daarna kan ik het ook alleen wel aan.'

Ten slotte is de vraag is of hij de druk aan kan. Om die vraag moet Kruijswijk glimlachen. 'Ik kan er alleen maar van genieten. Wat er verder van gemaakt wordt, raakt me niet.'

Dus ja, het is voor te stellen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden