Columnpeter winnen

Wat de UCI doet: het trauma van de wereld de gloed geven van een zonnestraal

null Beeld
Peter Winnen

Op het einde van zijn lange, onlangs op het web gepubliceerde artikel verzucht Iain Trelor van Cyclingtips dat het moeilijk oordelen is of de door de internationale wielerunie geleide evacuatie van de meest kwetsbare renners, wielrensters en stafleden uit Afghanistan een succes of juist een drama te noemen is. Er zijn levens gered, dat verdient applaus. Maar er zijn ook nog heel veel levens in gevaar. Op de evacuatielijst stonden namen van mensen die de echt acute gevallen door manipulatie van die lijst hadden verdreven. Trelor stelt vragen die hijzelf niet kan of wil beantwoorden, onder andere deze: ‘Wat zou jij doen als de wereld rondom jou instort en je kunt je dierbaren valselijk helpen?’

Hoe kan het dat op de definitieve lijst met 125 namen voor de evacuatievlucht nog maar een handjevol renners en rensters stonden die na de val van Kabul een directe prooi waren voor de Taliban?

De operatie werd geïnitieerd en gecoördineerd door de UCI, de Afghaanse wielerbond ACF, de steenrijke Canadese eigenaar van de wielerploeg Israel Start-Up Nation Silvan Adams, en de Israëlische non-profitorganisatie ­IsraAid. Tot zo ver het goede nieuws.

Iain Trelor sprak of correspondeerde met een aantal ondergedoken renners en rensters. Sommigen hadden de lijst nooit gehaald hoewel ze aan alle criteria voldeden. Iain Trelor correspondeerde ook met de UCI. Toen zijn vragen te indringend werden bleven antwoorden uit.

Zeer interessant is zijn correspondentie met Fazil Ahmed Fazil, de president van de Afghaanse wielerfederatie voor zover die nog bestaat. Fazil zat op de evacuatievlucht, net als zes van zijn familieleden hoewel hij aanvankelijk hoog van de toren blies: ‘Ik verlaat Afghanistan pas op het moment dat iedereen in veiligheid is.’ Fazil bleek de bepalende factor te zijn geweest in het samenstellen van de uiteindelijke lijst. Wie kritiek had werd bedreigd. Fazile en zijn familie genieten momenteel politiek asiel in Zwitserland.

Het interessantst is de correspondentie met Shannon Galpin, een humanitaire activiste die aan de wieg stond van het vrouwenwielrennen in Afghanistan, en aanvankelijk een stem had in het samenstellen van de lijst van de hoop. Dat beviel Fazli niet. Hij begon een campagne om haar geloofwaardigheid te ondermijnen. Zij zou de vrouwenwielrensters van Afghanistan misbruiken voor persoonlijk profijt.

‘Hij beschuldigt me van hetgeen hijzelf schuldig aan is,’ zei ze. Ik las het lange artikel en zag een film over leven en/of dood. De film ging over een echte lockdown.

In haar oneindige wijsheid besloot de UCI op haar 2021-congres de heer Fazil te vereren met een award vanwege ‘moedige inzet voor de ontwikkeling van met name vrouwenwielrennen, in een land waar vechten voor deze zaak een risico is.’

Typisch iets voor een claustrofobische sportfederatie: het trauma van de wereld de gloed geven van een zonnestraal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden