Wandelaars mogen nog net meedoen

Zijn hartslag liep tegen het einde van de wedstrijd op tot rond de 200 slagen per minuut, maar echt zwaar had hij het in het Groningse Stadspark niet gehad....

Van onze verslaggever

Rolf Bos

GRONINGEN

De Nederlandse kampioenschappen atletiek werden zaterdagmiddag officieel geopend, maar de snelwandelaars hadden hun monotone vijftig rondjes van elk 400 meter er toen al lang op zitten.

Vroeg in de ochtend gestart, vroeg ook weer klaar. De wandelaars worden gedoogd, ze mogen meedoen, maar daarmee is dan ook alles gezegd.

Na een snelwandeltocht van ruim anderhalf uur (1.35.33,7) was Harold van Beek weer de snelste op het meest onbegrepen atletiek-onderdeel. De in Luxemburg woonachtige Nederlander moest op de gerenoveerde baan van ARGO '77 nog wel twee Ierse wandelaars (Pierce O'Callaghan en Jamie Costin) voor zich dulden, maar die telden niet mee voor het klassement.

Ooit liep Van Beek een marathon in 2.47 en nog wat, maar dat hardlopen, nee, dat vindt hij eigenlijk maar niks. 'Het snelwandelen is een veel natuurlijker beweging voor mij. Het is ook minder uitputtend, je blijft dichter bij de grond. Het ziet er misschien niet zo uit, maar het gaat veel soepeler dan hardlopen.'

De sport ontdekte hij als jochie in Nieuw Zeeland, waar hij met zijn ouders naar toe was geëmigreerd. 'Ik heb alle vormen van atletiek beoefend, maar het wandelen ging me het beste af. Sinds het eind van de jaren zeventig ben ik er serieus mee bezig.'

In 1986 werd hij voor het eerst Nederland kampioen, daarna volgde drie titelloze jaren, maar sinds 1990 is hij er elk jaar weer bij.

De recente titel is de tiende, echt veel concurrentie heeft hij in Nederland niet, al moest hij zaterdag nog even flink doorlopen, want die dekselse Henk Plasman zat hem toch wel dicht op de hielen.

Van Beek kwam uit Luxemburg speciaal even naar Groningen om zijn tiende titel op te halen. De snelste wandelaar van Nederland werkt in het Groothertogdom bij ABN-Amro, hij heeft er een vast parkoers door mooie wouden uitgezet, waar hij wekelijks tussen de 150 en 240 kilometer snelwandelt. Duurwerk, noemt hij het zelf, slechts een enkele maal wordt er hardgelopen. Het snelwandeltempo? 'Tussen de twaalf en vijftien kilometer per uur.'

In 1992 beleefde Van Beek zijn sportieve hoogtepunt. Hij mocht 50 kilometer wandelen tijdens de Olympische Spelen.

Hij werd in de Catalaanse hitte 31ste, en hoopt op een hernieuwde olympische kennismaking in Sydney, de stad waar hij zelf een aantal jaren geleefd heeft en waar nog steeds veel familie woont.

'Dat wordt een thuiswedstrijd voor me. Het zal in Australië veel minder warm zijn dan in Barcelona, de winter is net afgelopen als de Spelen beginnen.'

Hij richt zich op de zware 50.000 meter, maar heeft de uitputtende training ervoor nog niet opgepakt. Hij verwacht dat de limiet 'zo rond de 3.56 uur zal liggen. Ik heb zelf al eens 3.58 gelopen, dus dat moet haalbaar zijn. Ik moet dan eind 1999 een perfecte wedstrijd uitzoeken, zodat ik er in een keer in slaag de richttijd te halen. Dat is me voor Barcelona ook gelukt.'

36 Jaren oud is Van Beek, en dat is een leeftijd waarop je nog lang niet bent uitgewandeld. 'Je kunt zeker tot je 40ste op hoog niveau meedoen.'

In Nederland is het snelwandelen een 'kleine, onbegrepen sport, waarbinnen je steeds hetzelfde groepje mensen tegenkomt.' De jeugd loopt niet warm voor deze tak van sport; de bond en de clubs doen nauwelijks iets aan promotie.

Anders is dat in Italië, waar de wandelaars bij wedstrijden door 'dichte hagen toeschouwers' worden toegejuicht.

'En in Mexico is het bij wereldbekerwedstrijden helemaal een waar gekkenhuis. Er staan dan veertigduizend Mexicanen te schreeuwen. Het snelwandelen is daar net zo populair als het schaatsen in Nederland.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.