WK schaatsen 10 kilometer

Waarom liefhebbers de 10 kilometer schaatsen een ‘mooie afstand’ vinden

‘Mooie afstand hè, dames en heren.’ Een uurtje na de zege van zijn pupil­ ­Jorrit Bergsma breekt Jillert Anema een lans voor de 10 kilometer. De Friese coach is bang dat de afstand op termijn zal bezwijken onder de vernieuwingszucht bij sportbestuurders. En dat kan zijn schaatshart niet aan.

Jorrit Bergsma heeft alles gegeven en kijkt direct na de finish naar zijn eindtijd die goed voor goud blijkt te zijn. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Alles moet maar snel en spectaculair zijn, betoogt Anema, terwijl de schoonheid van de 10 kilometer juist is dat-ie lang en ver is. ‘De massastart, dat snappen mensen veel beter. Je begint met een grote groep en er kan er maar eentje winnen. Let maar op, er komen nog meer van dit soort onderdelen bij.’ Met overdrijving: ‘Straks gaan we nog klunen op het middenterrein, omdat dat men dat zo leuk vindt. Maar de 10? Die wordt op termijn ondergraven.’

Waar bij sprintnummers één foutje fataal is, daar kent de 10 kilometer vaak meerdere lagen. De editie op de WK afstanden in Inzell, zaterdagmiddag, was daar een mooi voorbeeld van. Met hoofdrollen voor Bergsma, Patrick Roest en de Rus Danila Semerikov.

Tweevoudig wereldkampioen ­Bergs­­ma, de 33-jarige Fries die vorig jaar vader werd, gas terugnam en zodoende een wat kwakkelig seizoen kende. Hij was deze week wat ziekjes geworden en had last van wedstrijdspanning, waardoor hij de 5 kilometer, eerder in de week, verknalde. Zaterdagmorgen was hij monter opgestaan. Coach Anema wist genoeg: de tank van Bergsma zat weer vol. ‘De vraag was alleen: met hoeveel benzine?’

Beetje bang

Bergsma reed zaterdag een goede race, maar geen fenomenale: 12.52,93. ‘Ik wist niet zeker of het genoeg was om Patrick achter me te houden.’

Wereldkampioen allround Roest, de tien jaar jongere schaatser uit de ploeg van Jac Orie, had een overzichtelijke opdracht: onder de rondetijden van Bergsma blijven. Tot halverwege lukte het hem dat perfect. Roest leek onbedreigd op de zege af te gaan, tot hij acht ronden voor het einde plots instortte.

Onderwijl had zich ook nog een ander gevaar aangediend: zijn Russische tegenstander Danila Semerikov, die ronde na ronde dichterbij kwam. Roest gaf naderhand toe: ‘Ik zag zijn rondetijden van zijn coach, op het bord. Daar werd ik een beetje bang van.’

Spanning

Roest sloeg de aanval van Semerikov af en vond, in de laatste rondes, weer energie om nog één keer aan te zetten. De spanning was om te snijden in de Max Aicher Arena: ging Roest de tijd van Bergsma nog verbeteren of niet? Het werd dat laatste: de schaatser uit Lekkerkerk kwam tot 12.53,34, een halve seconde langzamer maar dan Bergsma. Nóg kleiner was het verschil tussen de nummer drie (Semerikov, 12.57,40) en vier (de Duitser Patrick Beckert): 0,002 seconden. In afstand: 2,7 centimeter.

Roest onderkende dat hij ervaring ontbeert op de 10 kilometer. Vorige maand, op het EK allround, reed hij ook al een 10 kilometer waar hij ondanks een versnelling in de slotrondes net tekortkwam voor de titel. ‘Ja, die laatste rondes zijn een dingetje’, zei hij. ‘Al had ik dit keer echt niet harder gekund.’

Anema stak de jongeling een hart onder de riem. ‘Patrick is een bikkel. Dat wordt wel een grote, die echt nog wel grote wedstrijden gaat winnen. Hij heeft echt met ballen gereden.’ De tweestrijd gaf de derde wereldtitel van Bergsma extra glans. Zo was niet alleen de Fries de grote winnaar van de dag, maar ook een beetje de 10 kilometer, de verguisde afstand die zijn coach zo liefheeft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.