Reportage Achilles ’29

Waarom Eric Meijers zijn eigen doelman voor ‘kutkeeper’ uitmaakte

Achilles ’29-trainer Eric Meijers volgt zijn spelers gespannen tijdens de wedstrijd tegen FC Dordrecht. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Het is zijn zoon, zelf voetballer, die voormalig trainer Eric Meijers van Achilles ’29 uit Groesbeek drie weken geleden op het bestaan van het filmpje attendeert. ‘Pap, het gaat helemaal los op internet.’

Meijers klapt zijn laptop open en het zweet breekt hem uit. Het is te zien op Twitter – meer sociale media en tv-zenders zouden het fragment snel oppikken. De trainer neemt tijdens een wedstrijd in de Eerste Divisie tegen FC Dordrecht machteloos plaats op de bank. ‘Wat een kutkeeper. Wat hebben wij toch een kutkeeper, zeg. Godverdomme, wat hebben wij een kutkeeper.’ Het is zojuist 1-1 geworden, zijn sluitpost heeft misgetast.

Volgende scène: in de kleedkamer neemt Meijers een verslaggever van de Gelderlander de maat. ‘Het hele seizoen heb je kut geschreven. Geen positieve letter (…) Kutkrant! Kutkrant!’ Hij loopt weg en draait zich nog even om. ‘En anders niks.’

De beelden vormen de trailer van Voetbal is oorlog, een documentaire van Hans Heijnen, die vrijdag in première gaat op het Nederlands Film Festival en zaterdag te zien is op NPO2. Hij registreert anderhalf jaar hoe Achilles ’29, dat in 2013 na het kampioenschap bij de amateurs bij wijze van experiment promoveerde naar het betaald voetbal, zich probeert te handhaven. Dat lukt niet.

Meijers weet achter zijn schermpje meteen: hier gaat een reputatie aan gruzelementen. In 2012 was hij nog bekroond met de Rinus Michels Award als beste coach in het amateurvoetbal. ‘We wonnen dat seizoen zeven prijzen. Ongekend.’ Nu staat hij voortaan te boek als mafkees en dorpsidioot – nog de vriendelijkste kwalificaties uit de honende reacties. Hoe heeft hij zich zo kunnen laten gaan? ‘Geloof het of niet, maar ik ben juist een trainer van de dialoog.’

Ontslag

Meijers (55) suizebolt nog na op een terras aan de voet van het klimduin in Schoorl, waar hij enkele dagen de luwte heeft opgezocht. Trainer is de Nijmegenaar niet meer. Hij nam in januari ontslag, nadat er geen salarissen meer werden uitbetaald. De BV voor het betaald voetbal van de club is failliet verklaard, de spelersgroep van toen is weg, een nieuw bestuur is aangetreden. De ploeg is verder weggezakt en staat stijf onderaan in de Derde Divisie. Vijf gespeeld, 0 punten.

De grootste schrik is voorbij. Hij zag de gehele documentaire afgelopen zondag voor het eerst. ‘Ik moet zeggen: het is een geweldige film. De fragmenten zijn pijnlijk, maar als je de context ziet, begrijp je beter waar het vandaan komt.’

Zoals Alex Ferguson

Hij was aanvankelijk niet enthousiast over de komst van de filmploeg. Camera’s en microfoons in de kleedkamer geven alleen maar onrust. De verleiding was er ook. Toen Heijnen de club benaderde, eind 2015, stond Achilles ’29 op de top van de Olympus: middenmoot eerste divisie. Meijers was na een intermezzo bij onder meer Helmond Sport teruggekeerd op de Heikant. Hij was er al trainer van 2002 tot 2012. ‘Ik ben iemand van de club, zoals Alex Ferguson dat was voor Manchester United en Foppe de Haan voor Heerenveen, maar dan op lager niveau. We waren iets moois aan het bouwen. Zo’n film kon een eerbetoon worden.’

Die verwachting gaat in rook op. Augustus 2016 verschijnt de Gelderlander met een onheilspellende kop: ‘Achilles is failliet.’ Er is een tekort van 3,6 miljoen euro. Het lukt voorzitter Harrie Derks, bijgestaan door broer Frans, assistent-coach, en zus Elrie, bestuurslid, niet om de club aan de licentievoorwaarden van de KNVB te laten voldoen. Sponsoren laten het afweten. Meijers: ‘We hadden nog geen meter gevoetbald en het zwaard van Damocles hing boven ons hoofd.’

Het gaat dan ook sportief bergafwaarts. Tot de winterstop: zestien wedstrijden gespeeld, twee punten. Meijers grijpt in. Hij verwijdert vijf spelers uit de selectie, dertigers – ‘jongens die over the hill waren.’ Het zijn gevestigde krachten. ‘Iemand als Thijs Hendriks. De Ronaldo van de Heikant. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee.’ Hij slikt even. ‘Maar the show must go on. Het was de juiste keuze. We redden het bijna.’

Keeper

De wedstrijd tegen Dordrecht is cruciaal om degradatie te voorkomen. Achilles ’29 kan met nog twee wedstrijden te gaan op gelijke hoogte komen. Een schier onoverbrugbare achterstand in de competitie is bijna goedgemaakt. Als de doelman blundert en de bezoekers langszij komen, knakt er iets bij Meijers. ‘De keeper was lange tijd de enige die zijn niveau haalde. Maar later begon ook hij meer fouten te maken. Wat je ziet, zegt alles over die periode. Iedereen liep op z’n tenen. Ik zit vol in de emotie, in de stress. Je kijkt naar iemand die zijn levenswerk uit zijn handen voelt glippen. Ik zit 28 jaar in het vak. Overal heb ik kampioenschappen en promoties meegemaakt. Op de Heikant versloegen we voor de beker eredivisieclubs. Nu, voor het eerst, ben ik de verliezer. Je denkt: het is voorbij.’

Drie weken later volgt de uitbarsting in de kleedkamer. Vlak voor de laatste wedstrijd, tegen Jong PSV, krijgt Achilles ’29 de mededeling dat er punten in mindering worden gebracht wegens betalingsachterstanden. Een mokerslag. Degradatie is definitief.

Gelderlander

Meijers: ‘De rol van de Gelderlander zat me hoog. Wij hadden niet het gevoel dat de krant het leuk vond dat er naast NEC een Jupilerploeg bijgekomen was in de regio. Nee, dat hoeven ze inderdaad niet te vinden. Het was de toon. Als we gelijkspeelden, was het altijd: Achilles laat twee punten liggen. Nooit was er een aai over de bol, een duwtje in de rug. Het gesprek met de verslaggever is eerst nog redelijk rustig. Maar dan maant een speler me tot kalmte, hij voelt dat het de verkeerde kant op gaat. Dat werkte bij mij averechts. Ik dacht: nu ga ik hem zijn verdiende loon geven ook.’

Meijers heeft excuses aangeboden aan de keeper. Die appte hem nadat het filmpje was verschenen, boos. Meijers: ‘Ik reageerde: je hebt gelijk, ik ben er ook niet blij mee.’ Met de krant zijn gesprekken geweest. ‘Uiteindelijk konden we elkaar niet vinden. Ik hou het gevoel dat ze het ons niet gunden.’

Te ver gegaan

Hoe kijkt hij terug op zijn eigen rol? ‘Laat duidelijk zijn, ik ben er niet trots op. Je vergeet dat je die microfoon draagt. Dat bleek wel, toch? Maar iedereen die mij kent zegt: Eric, zo kennen we je niet. Ik heb het zelf ook: jongen, hoe kun je toch zo tekeergaan? Ik zit er normaal kort op, maar dat jaar ben ik te ver gegaan. Het doet iets met je, zo’n gevecht. Ik ben in die maanden echt ouder gaan ogen.’

Hij sluit niet uit dat hij weer een club zal vinden. ‘Het zal even een plekje moeten krijgen. Maar ik ben er niet zo bang voor. Dick Advocaat gaat ook nog op z’n 70ste naar FC Utrecht.’ Hij put nu zelfs moed uit de film in volle lengte. ‘Die teaser was niet netjes. Maar ik geloof dat de documentaire een ander beeld van mij geeft. Je ziet een gepassioneerde trainer, een gigantische winnaar die er alles voor over heeft om zijn doel te bereiken. Dat stelde me wel gerust, ja.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.