Column Willem Vissers

Waar is het beste land dat nooit de wereldtitel won in het WK?

*Davaj (hup in het Russisch) wordt tijdens het WK verzorgd door Hassan Bahara, Tom Vennink en Willem Vissers.

Nederland is nergens in Rusland, maar je komt het beste land dat nooit de wereldtitel won overal tegen. En waarom? Omdat ze overal vragen waar ‘we’ zijn, omdat ze de kleur missen op de tribunes. Tribunes vol rare, grappige, gekke of vervelende mensen in oranje. Die zijn tenminste met veel altijd, wat van andere landen niet te zeggen valt.

Maar ze vragen vooral om Oranje omdat ze op dat hele WK van mooie, goede, gewone en onopvallende voetballers mannen missen als Robben, Van Persie, Sneijder, Gullit en Van Basten, hoewel die laatste twee maar één, matig WK meemaakten. Kun je nagaan hoeveel indruk ze op andere momenten nalieten.

Vanuit Nederland waaien telkens berichten over hoever wij achterop zijn geraakt met ons voetbal, hoeveel afslagen naar de top wij hebben gemist, hoe onze opleiding is verloederd en wat dies meer zij. Wat dat aangaat was het heerlijk om maandag naar de Belgische topper Kevin De Bruyne te luisteren. Gewoon, het zelfvertrouwen dat hij uitstraalde, de branie. Gewoon vertellen dat hij pas tevreden is met de wereldtitel. Precies, zo praatten wij Nederlanders vroeger, al wonnen we dan nooit een WK.

Op de buitenlandse vraag wat de belangrijkste oorzaak van het Belgische succes is, antwoordde hij niet de andere opleiding, de kleinere veldjes, het toegenomen aantal balcontacten voor kinderen of wat dan ook. Nee, hij antwoordde: ‘Omdat spelers als Kompany een kans kregen om in andere landen te voetballen. Daarop hebben buitenlandse clubs ook andere Belgen aangetrokken.’ Dat antwoord was logisch, want bijna deze hele gouden generatie Belgen heeft niet op die kleinere veldjes of met minder spelers gevoetbald. Die zijn gewoon ‘ouderwets’ opgeleid.

Ik kijk om me heen wie we zouden kunnen volgen om het donkere pad te verlaten? Engeland? Ja, laten we betere spelhervattingen leren nemen. Maar het voetbal zelf, dat is toch niet zo bijzonder. Zweden? Alsjeblieft zeg, hou op, met die dubbele rij verdedigers. Dat ‘wij’ niet meedoen, komt omdat we het hebben laten liggen op sommige vlakken, omdat we de verkeerde bondscoach hadden, maar toch ook door toeval. Het niveau in het voetbal ligt dicht bij elkaar. Eén voorbeeld: Kroatië eindigde achter IJsland in de kwalificatiegroep en is straks misschien wereldkampioen.

Nee, ik hoop vooral dat we onszelf blijven. Of eigenlijk; dat we onszelf weer worden. Dat we weer dominant leren zijn in het voetbal, dat we weer opvallen. Dat we de Belg in onszelf ontdekken. Dat we voelen hoe heerlijk het kan zijn om de aanvallende spelopvatting te omarmen. De Belgen met hun bondscoach Roberto Martinez, die vooral geïnspireerd is door Cruijff. Hij wil ongeveer hetzelfde als zijn streekgenoot Guardiola, die nog meer is beïnvloed door Cruijff.

Ik hoop op scheutjes Peter Bosz in ons voetbal (de trainer dan, niet de voetballer), het lef van Sneijder, de gratie van Van Persie, de dribbelkunst van Robben. En dan hoeven we helemaal niet te winnen steeds. Het is veel belangrijker onszelf te blijven dan anderen te kopiëren. Er is al genoeg grauwheid, ook in het voetbal. Zeker in het voetbal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.