Wedstrijdverslag Engeland - VS

VS via wervelend duel met Engeland naar WK-finale

De Verenigde Staten maakten de favorietenrol waar in de eerste halve finale van het WK voetbal. De wereldkampioen zegevierde dinsdag in Lyon met 2-1 over Engeland.

Alex Morgan verliest een hard luchtduel van Lucy Bronze. Beeld Guus Dubbelman

Engeland – Verenigde Staten, de eerste halve finale van het wereldkampioenschap voetbal voor vrouwen, was een voetbalfeest met toeters, bellen, slingers en confetti. Een demonstratie van topvoetbal, een streling voor het oog.

Het mooie was dat de toplanden, de winnaar (VS) en nummer drie (Engeland) van het vorige WK, elkaar niet vermorzelden in een web van tactiek. Ze zochten de aanval. De VS, het beste land in de geschiedenis van het vrouwenvoetbal, wonnen na een bijna letterlijk meeslepend gevecht met 2-1 en spelen zondag, opnieuw in Lyon, tegen de winnaar van de halve finale van woensdag: Nederland – Zweden.

Tegen wie de wereldkampioenen ook voetballen, ze zijn dan favoriet. Om de diepte van hun selectie, hun vermogen en veelzijdigheid, om het tempo dat ze kunnen ontwikkelen. Vooral in de beginfase, met een tactiek van overrompeling.

Het is de vaste aanpak van het elftal van bondscoach Jill Ellis, geboren in Engeland en in de jaren tachtig geëmigreerd omdat ze wilde voetballen. Wat een heerlijke avond ontrolde zich in Lyon, tot aan het ontembare enthousiasme van het publiek toe, met naar schatting 20 duizend Amerikanen.

De grootste show voltrok zich gelukkig op het veld, qua voetbal in de eerste helft meer dan na rust. Het tempo, de lust om aan te vallen, om elkaar af te matten en te overtroeven. Twee ogen waren bijna te weinig om het te observeren.

Wervelwind

Deze wedstrijd was een wervelwind die af en toe even luwde om op adem te komen in de zomerhitte. Het duel was hard ook, met nietsontziende duels. Gemeen soms, want wie denkt dat onbehoorlijk gedrag is voorbehouden aan mannen, heeft het mis. Zeker als de belangen toenemen, zal ook het vrouwenvoetbal moeten geloven aan mores die niet behoren tot de hoofdregels van sportiviteit. Centrale verdediger Bright van Engeland mocht de handen dichtknijpen dat ze pas vijf minuten voor tijd de rode kaart kreeg.

Maar Rose Lavelle van Washington Spirit, jeetje wat een speler, met haar tot boven de knieën opgetrokken kousen, haar witte muiltjes, haar wat parmantige loop. Dribbels, inzicht en creativiteit. En haar linkerbeen niet te vergeten. Panna’s en overstapjes.

Lavelle trok alle registers van voetbalkunde wagenwijd open en velen volgden haar in een wedstrijd vol tempo. Spannend en sensationeel, met doelpunten als juwelen op een nachtkussen. Jammer dat Lavelle na ruim een uur uitviel met een blessure.

De Amerikanen scoorden het eerst, door een krachtige kopbal van Press op een voorzet van O’Hara, na een overstapje van Lavelle. Daarna viel de 1-1, in een fase dat de Engelsen overlopen dreigden te worden.

Alyssa Naeher stopt de strafschop van Engeland. Beeld Getty Images / Richard Heathcote

De treffer was nog mooier dan de 1-0. Eerst de pass over veertig meter van Bronze, van rechts naar links, dan de handige voorzet van Mead en het afronden van Ellen White, voor haar zesde doelpunt van het toernooi. Waarmee ze even topschutter was. Maar toen antwoordde spits Alex Morgan, weer met het hoofd, na superbe controle op de borst van Press en een slim passje naar Horan. Morgan kopte de voorzet in de loop binnen. Ook zij staat nu op zes.

Meeslepend

De wedstrijd was zo meeslepend dat meteen was vergeten dat activist Megan Rapinoe niet meedeed, de rebel, de topschutter die het Witte Huis had getergd door te stellen dat ze bij een eventuele wereldtitel helemaal niet op bezoek gaat. President Trump en de halve wereld reageerden op Rapinoe.

Zelfs de Amerikaanse pers wist niet waarom ze ontbrak, want de bond had geen nieuws over een blessure naar buiten gebracht. Consternatie alom. Ze onttrok zich aan de warming-up, wat het vermoeden van een blessure toch deed rijzen. Op de sociale media gingen andere verhalen, variërend van tactische oorzaken tot de grap dat ze niet mocht meedoen vanwege de boosheid van Trump.

Na de rust was het duel in technisch opzicht minder dan in de eerste helft. Aanvankelijk omdat Engeland niet de kracht leek te hebben om de Amerikanen serieus te bedreigen, ook niet na de komst van Fran Kirby, een creatieve linksbenige speler.

Maar toen kwam de ploeg van bondscoach Phil Neville alsnog opzetten. Opnieuw White scoorde 2-2, maar na bestudering van de beelden bleek ze minimaal buitenspel te hebben gestaan. En nog een keer greep de VAR in. Nu kreeg Engeland een strafschop, omdat de knie van Sauerbrunn eventjes White aantikte. Aanvoerder Houghton zag haar inzet gestopt door doelman Naeher, zodat in navolging van de mannen ook de vrouwen van Engeland het voetbal niet zullen thuisbrengen.

De conditionele terugval van de Amerikanen, eerder te zien tegen Spanje en Frankrijk, was nochtans opvallend. Nederland of Zweden moet hopen tegen het einde van de eventuele finale een redelijke stand op het bord te hebben staan. Dan zijn er mogelijkheden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden