Vrouwen op dreef op Bermuda

Een aloude vraag gonsde deze week door de bridgeclubs. Waarom bestaat er eigenlijk een WK voor vrouwen? Bridge is geen fysieke sport ook al blijft onheilspellende lichaamstaal dikwijls niet achterwege bij heftige woordenwisselingen....

In districtscompetities zie je overal vrouw/vrouw-, man/man- partnerships en gemengde paren het tegen elkaar opnemen. Bridge is bridge en het maakt niet uit van welk geslacht je bent. En dan op het hoogste niveau toch een afzonderlijke categorie voor de vrouwen, de Venice Cup?

De discussie over vrouwenbridge blijft. 'Why women lose at bridge is geen mannelijk chauvinistische opmerking maar de titel van een boek van de Australische Joyce Nicholson die probeert uit te leggen waarom vrouwen niet van mannen kunnen winnen.

Sinds twee jaar neemt het nationale Nederlandse vrouwenteam deel aan de 'gewone' competitie. De NBB plaatste het team vorig seizoen rechtstreeks in de eerste divisie viertallen. De vrouwen promoveerden direct naar de Meesterklasse. Waren de mannen in de hoogste afdeling gewaarschuwd en extra op hun hoede? Feit is dat de vrouwen geen schijn van kans kregen en het volgend seizoen opnieuw een afdeling lager moeten proberen.

De Nederlandse vrouwen trekken zich van enig gekrakeel niets aan en spelen sinds de jaren zeventig een vooraanstaande rol op het internationale podium van het vrouwenbridge. Het bereiken van de kwartfinales bij twee WK's (Hammamet 1997 en Lille 1998) was aanleiding voor het NOC/NSF de speelsters de A-status te verlenen. Een situatie waar menig mannelijke topspeler, die het zonder de interessante financiële vergoeding moet stellen, met jaloezie naar kijkt.

Het WK-2000 op Bermuda is ook in olympisch opzicht van belang. Bij de Olympische Winterspelen 2002 staat bridge voor de eerste keer op het programma, als demonstratiesport. De kans is groot dat Nederland met het bereiken van de kwartfinale een toegangsbewijs voor die Spelen verdient.

En eerlijk is eerlijk; bij een evenaring of verbetering van het zilveren succes bij het WK-1989 (Perth) steekt overal in bridgend Nederland het oranjegevoel de kop op.

Tijdens een toernooi als dit WK: negentien wedstrijden in zeven dagen gevolgd door lange (tweedaagse kwart- en halve finale en driedaagse finale) play-offs, komt een goede hand van kiezen uitstekend van pas. Jet Pasman keek in diagram 1 (Ned - VS A) in een blinde spiegel.

Zie diagram 1

westnoordoostzuid ------1 pas1pas1SA pas2pas2SA pas3pas3 pas3SApaspas pas

West, Pasman, keek aan tegen een oninteressante hand. In welke kleur zat het lek van noord-zuid? Het bieden van noord-zuid had een natuurlijk karakter. De 1-opening gaf een vierkaart aan en met 1 en 2 bood noord echte kleuren aan. Ook 3 was gebaseerd op waardes. Als west uit een van de hoge kleuren koos kwam vanwege de betere kwaliteit schoppen boven harten in aanmerking. Drie van de vier kleuren waren mis, maar Pasman redde Nederland door een klaveren op tafel te leggen die een verheugde oost, Anneke Simons, won met H waarna zij een kleine klaveren naspeelde om snel vijf slagen op te nemen. Een winst van zes imps omdat op de andere tafel Vriend/van der Pas rustig 3 boden en met twee overslagen maakten. Overigens: wat een plaatje van een 5-contract!

Winnend bridge is een kwestie van kansen grijpen. Marijke van der Pas was in diagram 2 (Nederland - Canada) op haar post.

Zie diagram 2

De zuidhand is geen ideaal voorbeeld van, maar in het huidige topbridge wel gebruikelijke, een zwakke twee-opening. Martine Verbeek/Wietske van Zwol volgden die strategie inderdaad en eindigden optimistisch in 4 dat drie down hobbelde. Ook het Canadese paar bereikte 4 dat een alerte west, van der Pas, van een doublet voorzag; waarbij oost, Bep Vriend, tevreden naar haar twee azen keek.

De singleton schoppen liep naar B in zuid. Een kleine harten, B, en V. Harten voor 10 in west. Klaveren voor het aas van oost die west een schoppenintroever gaf. De tweede downslag was H. West speelde ruiten en de leider koos verkeerd, H voor het aas en ruiten voor de vrouw van west betekende vier down: +800 en 12 imps voor Nederland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden