Nieuws

Vraag niet hoe, maar Fortuna overleeft en blijft in de eredivisie

Het vreemdelingenlegioen van Fortuna Sittard bleek een vechtmachine, die zich redde met overlevingsvoetbal pur sang, plus een vleugje klasse van onder anderen Zian Flemming.

Willem Vissers
Spelers van Fortuna Sittard vieren het eredivisiebehoud. Beeld Pro Shots / Marcel van Dorst
Spelers van Fortuna Sittard vieren het eredivisiebehoud.Beeld Pro Shots / Marcel van Dorst

Al die finales gespeeld, zeker tien, elke week weer, tot op de laatste dag, en dan degradatie ontlopen. Totaal schor is trainer Sjors Ultee van Fortuna Sittard na de bevrijdende 0-1 bij NEC. Hij omhelst zijn ouders en snakt naar een biertje. Hij zwelgt in trots. ‘Wat een mentale kracht.’ Hij hoorde altijd dat Fortuna ‘bij elkaar was geraapt, met spelers die amper binding hadden met de club, met de streek, met Nederland.’

Maar zie ze strijden dan, al die vreemdelingen bij elkaar. De Griek Dimitrios Siovas loopt na afloop met een zak ijs op de enkel. Hij kon amper nog lopen in de slotfase. Twee weken trainde hij geen enkele keer. Alleen de wedstrijd voetballen. ‘Trainer, 60 procent vandaag’, zei hij tegen Ultee in de ochtend. Ultee: ‘Ze zouden niet voor de club vechten. Ze zouden op vakantie gaan, degradatie of niet. Het klopt, de helft zien we na de vakantie misschien nooit meer terug. Maar van dat gekke groepje spelers hebben we een vechtmachine gemaakt.’

Met kwaliteit ook, dat zeker. Daar staan ze, in de catacomben van de Goffert in Nijmegen, Zian Flemming en Mats Seuntjens, de twee beste spelers van Fortuna. Arm van Seuntjens om de schouder van Flemming, de maker van de bevrijdende goal, en bovendien hield hij nog een bal van de lijn in de zinderende slotfase. Ze vertellen over het seizoen, over het onheil van de laatste weken, over aanvaller Jordan Botaka die zijn goede vriend Jody Lukoki verloor, over Seuntjens die hoorde dat bij zijn broer Ralf kanker is geconstateerd.

Sukkelen met fitheid

Flemming kon voor het seizoen al weg, naar Engeland. Fortuna liet hem niet gaan. Hij raakte geblesseerd en sukkelde een tijdje met de fitheid. In de winterstop: weer een kans op een transfer naar Engeland. Opnieuw geblokkeerd door Fortuna, al begreep hij dat toen wel. En opeens, nadat hij weer fit was, hervond hij het niveau van vorig seizoen en maakte hij de ene na de andere treffer. Twaalf goals in totaal. Wat hem op de been hield? ‘Eergevoel. Ik durf wel te stellen dat ik een topsporter ben. Ik het gewoon niet over mijn hart verkrijgen om te degraderen.’

En dus staat hij te dansen na afloop met de massaal meegereisde supporters, die springen in het vak dat eerder dit seizoen instortte, terwijl het lied ‘laat de zon je in je hart’ door het stadion schalt. Het is ongekend spannend geweest. Het duel eindigde in zekere zin met een strijd tussen Fortuna Sittard en trainer Kevin Hofland, de vorig seizoen ontslagen trainer, die nu was ingehuurd om Willem II te redden. Het liep raar. De zege van Sparta, de zege van Fortuna, de degradatie van Willem II ondanks de overwinning. Die van Fortuna schoten ballen lukraak weg. Helemaal in de verte leek het nog op voetbal, deze overlevingstocht.

Fortuna trapte af als zestiende, met dus play-offs te gaan tegen clubs uit de eerste divisie. Na de vroege voorsprong van Willem II zakte Fortuna virtueel naar plek zeventien, degradatie dus, en na de treffer van Flemming klom de ploeg weer naar plek vijftien. Een mooie treffer, na een schitterend hakje van Paul Gladon.

Een denker die je een sokkel toewenst

Woensdag waren ze met zijn drieën geschorst, Seuntjens, Flemming en Deroy Duarte. Zondag waren ze klaar voor de strijd. Met een zege was Fortuna sowieso gered, en dus was het na de 0-1 een kwestie van tegenhouden tegen NEC, dat zich nog kon plaatsen voor de play-offs om Europees voetbal. Tegenhouden, met de 33-jarige Dimitrios Siovas als rustbrenger. Een Griek met zeeën aan ervaring die oogt alsof hij tijdens zijn wandeling elk moment eureka kan roepen, getooid met een volle baard, bijna een denker die je een sokkel zou toewensen. Zo voetbalde hij ook, alsof hij af en toe zijn sokkel verliet om ergens een probleempje op te lossen met dat gave linkerbeen van hem, of met het hoofd.

Zolang Fortuna geen doelpunt incasseerde, was niets aan de hand. Anders zou de ploeg meteen te diep zakken, mede vanwege het dramatische doelsaldo. De druk groeide en groeide. De Griek bleef organiseren en ballen wegtrappen. Dat fatale doelpunt kon ogenschijnlijk niet uitblijven, maar dat gebeurde uiteindelijk wel. Geluk? Ultee wees op het karakter van de ploeg, die onlangs ook won in Groningen en Twente, en bij FC Utrecht gelijkspeelde recent: ‘We zijn zeker drie, vier keer afgeschreven, maar we handhaven ons tussen clubs met een hogere begroting. Zag je hoe spelers zich voor de bal wierpen?’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden